முகிலனின் பிதற்றல்கள்

பரமபதம் - 3

2012-01-30T02:12:00.001-05:00

ஈசிஆர், சென்னையின் சமீபத்தியயூத் ஜாயிண்ட். ரோடு முழுக்க தாபாக்களும் ரெஸ்டாரண்டுகளும் சிதறியிருக்கின்றன.அப்படி ஒரு தாபாவில் முத்துவும், சுரேஷும் எதிரெதிராக உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு நடுவில் ஒரு கோழி செத்து தந்தூரியாகக் கிடந்தது.

“சரி திட்டத்தைச் சொல்லு”

“ம். டெக்கோலிக் ஆசிட் பத்திகேள்விப்பட்டிருக்கியா?”

“டெக்கோலிக் ஆசிடா? அது என்ன”

“அதோட கெமிக்கல் ஃபார்முலாவெல்லாம் சொல்லவரலைநான். அதை தக்காளி சூப்ல கலந்தா தக்காளியோட அசிடிட்டியோட சேர்ந்து அது ஹார்ட்பேஷண்ட்ஸ்க்கு ஒரு அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தும். ஹார்ட் பர்ன் மாதிரின்னுவச்சிக்கோயேன். ஆனா, அந்த அசௌகரியம், அவங்களுக்கு ஹார்ட் அட்டாக் மாதிரி ஃபீலாகும். உயிருக்கு ஒண்ணும் ஆபத்து வந்திராது”

“சரி. அதை வச்சி என்ன செய்யப் போறோம்?”

“பெருசுக்கு ரெண்டு வருசத்துக்கு முன்னாடி பைபாஸ்சர்ஜரி செஞ்சிருக்கு. அதிலருந்து பெருசு ட்ரிங்க்ஸ் தொடுறதையே விட்டுருச்சி. எங்கபோனாலும் டொமட்டோ சூப் மட்டும் தான். உங்க பாருக்கு சரக்கை கைமாத்த வரும்போதும்,அதைத்தான் ஆர்டர் பண்ணும். அந்த டொமட்டோ சூப்ல, டெக்கோலிக் ஆசிடை நீ கலக்கணும்”

“அய்யோ நானா?”

“நீ செய்யாம? அதுக்குத்தாண்டா உனக்கு ரெண்டு கோடி”

“இல்லடா. நான் பார்ல நிக்கிறேன். நான் எப்பிடிசூப்ல கலக்க முடியும்?”

“எப்பிடி செய்யன்னு என்கிட்ட கேக்காத. அதையும்நானே சொல்லிக் குடுத்து ரெண்டு கோடியையும் சொளையா குடுக்க நான் என்ன கேணையனா?எப்பிடிச் செய்யப்போறங்கிறதை நீயே முடிவு பண்ணிக்கோ. ஆனா, கலந்துரணும். அதுலஏதாவது சொதப்புன? மவனே நீ எங்க போனாலும் விடமாட்டேன். தேடி வந்து வெட்டுவேன்”

“ஏய் என்ன? இப்பிடிப் பேசுற? எப்பிடியாவதுசெய்யறேன். ஆனா நீ முதல்ல மொத்த ப்ளானையும் என் கிட்ட சொல்லு”

“சரி. இதான் ப்ளான்” ஒரு நாப்கினைஎடுத்து பேனாவால் ஒரு செவ்வகம் வரைந்தான். இரண்டு பக்கமும் இரண்டிரண்டு வட்டம்வரைந்தான். செவ்வகத்தின் ஒரு பக்கம் அலை போல வரைந்தான்.

“இதுதான் டேபிள். நாங்க நாலுபேரும் இப்பிடித்தான் உக்காந்திருப்போம். நான் உன்கிட்டஅன்னைக்கிக் காலையிலயே ஒரு பெட்டியைக் குடுத்து வச்சிருவேன். நாங்க உள்ள வர்றதுக்குமுன்னாடி நாங்க உக்காரப் போற டேபிளுக்குப் பக்கத்துல இருக்கிற இந்த ஸ்கீரினுக்குப்பின்னாடி ஒளிச்சி வச்சிடணும். நானும் பெருசும் சரக்கோட வருவோம். பவுடர் ரவியும்அவனோட ஆளும் பெட்டியில பணத்தோட வருவாங்க. பெட்டிகளை மாத்தினதும், நான்பாத்ரூமுக்குள்ள போய் பணம் சரியா இருக்கான்னு செக் பண்ணிட்டு வருவேன். அடுத்துஅவங்க ஆள் சரக்கு சரியா இருக்கான்னு பாத்துட்டு வருவான். அப்புறம் பெருசும்ரவியும் ஏரியா பிரச்சனைகள் பத்தி பேசுவாங்க. அப்ப பெருசுக்கு உன் சூப்பைக்குடுச்சதால ஹார்ட் அட்டாக் வரும்”

“திடீர்னு ஹார்ட் அட்டாக் வந்தா சந்தேகம் வராதா?”

“சந்தேகம் வரும். சந்தேகம் வராம இருக்க ஒருஏற்பாடு செஞ்சிருக்கேன்”

“என்ன ஏற்பாடு?”

“அது எதுக்கு உனக்கு?”

“ஏய் என்னப்பா. நானும் உன்னோட பார்ட்னர்தானே? அதோடமுழு திட்டத்தையும் சொன்னா அதுல ஏதாவது லூப்ஹோல் இருந்தா சொல்லுவேன்ல?”

சுரேஷ் முத்துவை முறைத்தான். “சூப் குடிச்சதும்எஃபெக்ட் வராது. அந்த எஃபெக்ட் வரப்போற சிம்ப்டம்ஸ் தெரிஞ்சதும், ரவியோட ஆள்ஒருத்தன் வந்து போலீஸ் வர்றாங்கன்னு சொல்லுவான். எடத்தைக் காலிசெஞ்சாவணுங்கிறபதட்டத்துலதான் ஹார்ட் அட்டாக் வந்துட்ட்தா நினைப்பாரு பெருசு. போலிஸ் வருதுங்கிறபதட்டமும் ஹார்ட் அட்டாக் மாதிரி நெஞ்சு வலிக்கிற பதட்டமும் சேர்ந்து குழப்பம்வந்துரும். அந்தக் குழப்பத்துல நான் ஸ்க்ரீனுக்குப் பின்னாடி இருக்கிற பெட்டியோடபணப்பெட்டியை மாத்தி வச்சிட்டு பெருசை ஆஸ்பத்திரிக்குக் கூட்டிட்டுக்கிளம்பிருவேன். நீ ஸ்க்ரீனுக்குப் பின்னாடி இருக்கிற பெட்டியை எடுத்துபார்க்கிங்க்ல நான் ஏற்கனவே நிறுத்தியிருக்கிற காரோட டிக்கியில வச்சிரு. பெருசைஆஸ்பத்திரியில அட்மிட் பண்ணிட்டு, நேரா இங்க வந்து காரை எடுத்துக்கிட்டு ஜூட்தான். பெருசு ஆஸ்பத்திரியில இருந்து திரும்பி வந்து பணம் காணோம்னு தெரிஞ்சிக்கிறதுக்குள்ளநான் எஸ்கேப் ஆகியிருப்பேன்.”

முத்து ஒன்றும் சொல்லாமல் சுரேஷைப் பார்த்தான்.

“என்ன பாக்குற? எதுவும் லூப் ஹோல் தெரியுதா?”

“போலிஸ் வருதுன்னு சொல்லப்போற அந்த ஆள் யாரு?அவனும் உன்னோட திட்டத்துல பார்ட்னரா?”

“இல்லை. அவன் ஒரு அள்ளக்கையி. அவன் கிட்ட நான்எந்தத் திட்டத்தையும் சொல்ல மாட்டேன். சும்மா ஒரு இருவதாயிரம் ரூவா குடுத்து இந்தநேரத்துல இப்பிடி வந்து சொல்லுன்னு மட்டும் சொல்லிருவேன். அவனும் காசுக்காக வந்துசொல்லுவான். அவனுக்கு அதுல என்ன லாஸ்?”

“ஆளை ஏற்கனவே பிடிச்சிட்டியா?”

“இன்னும் இல்லை. உன் கூட பேசிட்டு அடுத்ததாஅவனைத்தான் பார்க்கப் போறேன்”

முத்து மௌனமாக சுரேஷைப் பார்த்தான்.

“வேற எதாவது கேள்வி இருக்கா?”

“ஒரு வேளை போலீஸ் வந்திருச்சின்னா என்ன செய்வ?”

“ஏண்டா அபசகுனமா பேசுற? திட்டம் உன்னையும்என்னையும் தவிர எவனுக்கும் தெரியாது. நீ போலீஸ் கிட்ட சொன்னாத்தான் உண்டு”

“டேய். நான் ஏன் போலீஸ்கிட்ட போகப் போறேன். உன்திட்டம் யாருக்கும் தெரியாது. ஆனா சரக்கு கை மாத்தப் போறீங்கங்கிற விசயம்போலீஸ்க்குத் தெரிஞ்சா?”

“போலீஸ் வந்தா என்ன செய்ய முடியும்? பெருசும் சரிநானும் சரி, போலீஸ் கிட்டருந்து தப்பிக்கத்தான் முயற்சி பண்ணுவோம். அங்கயே அரெஸ்ட்ஆவ மாட்டோம். சோ, துப்பாக்கி சண்டை போட வேண்டியிருக்கும். பெட்டியை ஸ்க்ரீனுக்குப்பின்னாடி மாத்தி வச்சிருந்து, போலீஸ் துப்பாக்கிக் குண்டுக்குத் தப்பி உயிர்பிழைச்சிருந்தா ரெண்டு கோடி. இல்லைன்னா ஜெயில்ல களி திங்க வேண்டியதுதான். ஆனாஉசிர் போனாலும் பெருசை ஏமாத்தத் திட்டம் போட்டது வெளிய தெரியாமப் பாத்துக்குவேன். ஏன்னாபெருசு கையால கிடைக்கிற சாவு கொடூரமா இருக்கும்.”

“ஒரு ஐடியாவுக்குத்தான் கேட்டேன்”

“சரிடா. நான் கிளம்பறேன். உன்னைய பார்லவிட்டுறவா?”

“வேணாம். நான் ஆட்டோ பிடிச்சி போய்க்கிறேன். நீபோ”

ஈ.சி.ஆரின் வெயிலில் ஐ-10 மறையும் வரை பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு ஃபோனில் கார்த்திக்கின் நம்பரை ஒத்தினான். “கார்த்திக் சார். முத்து. சுரேஷ் முழு ப்ளானையும் என்கிட்டசொல்லிட்டான்”

...

“சரி சார். ஈசிஆர்ல இருக்கிற தாபா.”

...

“அதேதான் சார். வாங்க நான் இங்கயே இருக்கேன்”

ஃபோனை வைத்துவிட்டுதட்டில் இருந்த தந்தூரி சிக்கனை எடுத்துக் கடித்தான்.

சிட்டி செண்டர் மால். மூன்றாவது மாடியில்இருக்கும் FruitPunchல் சாத்துக்குடி ஜூஸ் ஒன்றை வாங்கிக்கொண்டுஃபுட் கோர்ட்டில் இருந்த சேர் ஒன்றில் உட்கார்ந்தான். பக்கத்து சேரில்உட்கார்ந்திருந்தவன் கே.எஃப்.சியின் சிக்கனை வறுத்த கோழியை உள்ளே தள்ளிக்கொண்டிருந்தான்.

“ரொம்ப நேரமா வெயிட் பண்றியா?”

“இவ்வ இவ்வவ்வான் வவ்வேன்” வாயில் சிக்கனோடுபேசினான்.

“தின்னுட்டுப் பேசு. ஒண்ணும்புரியலை”

கோக்கைக் குடித்துவிட்டு ‘ஏவ்வ்வ்வ்’ சத்தமாக ஏப்பம் ஒன்றை வெளியேற்றினான்.

“சொல்லு. இன்னா மேட்டரு?”

“உனக்கு இருவத்தாஞ்சியிரம் சம்பாதிக்க ஆசையா?”

“நீ இன்னாத்துக்கு எனக்கு இருவத்தாஞ்சியரம்குடுக்குற”

“ஒரு சின்ன வேலை செய்யணும்”

“என்ன வேலை?”

“நாளைக்கழிச்சி என்ன நடக்கப் போவுதுன்னு உனக்குத்தெரியும்னு நினைக்கிறேன்”

“தெரியும். அதுக்கென்னா இப்போ?”

“அதுல பெட்டி கை மாறினவுடனே நான் ஒரு மிஸ்டு கால்குடுப்பேன். நீ பாருக்குள்ள வந்து உங்க தல ரவிக்கிட்ட போலீஸ் வருதுன்னு மட்டும்சொல்லணும்”

“இன்னாத்துக்கு சொல்லணும்?”

“சரி விடு நான் வேற ஆளைப் பாத்துக்குறேன். எச்சிக்கையஉதறுனா ஆயிரம் காக்கா”

“யேய் இருமா. முணுக்குங்கிற. சரி சொல்றேன். ஆனா25 பத்தாது. 30ஆக் குடுத்துரு”

“அது என்ன 30?”

“என் டாவு ரொம்ப நாளா ஒண்ணு கேட்டுட்டு இருக்கு.அதுக்குத்தான்”

“சரி போ. 30 ஆயிரமாவச்சிக்கோ. இந்தா இதுல பத்தாயிரம் இருக்கு. அட்வான்ஸ்” ஒரு கவரை மேஜையில்சிக்கன் ப்ளேட்டுக்குப் பக்கத்தில் வைத்து விட்டு எழுந்தான். ஜூஸின் கடைசி சொட்டைஉறிஞ்சி கப்பைக் குப்பைத் தொட்டியில் எறிந்துவிட்டு வெளியேறினான்.

“இதான் அவன் ப்ளானா?”

“ஆமா சார்”

கார்த்திக்கின் கார் தாபாவிலிருந்து பாரைநோக்கிப் போய்க்கொண்டிருந்த்து.

“ம்ம். எங்களுக்கும் நார்க்காட்டிக்ஸுக்கும் நல்லவேட்டைதான் அன்னைக்கி. நான் பாத்துக்குறேன்”

“சார் என்னய மட்டும்..”

“அட என்ன முத்து நீ. கீறல் விழுந்த ரிக்கார்ட்மாதிரி அதையே சொல்லிக்கிட்டுருக்க. உன்னைக் காப்பாத்த வேண்டியது என் பொறுப்பு.போதுமா?”

“சரி சார்”

பாரில் முத்துவை இறக்கிவிட்டுவிட்டு செல்ஃபோனைஎடுத்து,

“சுகுமார்”

“சொல்லுங்க கார்த்திக். என்ன விஷயம்”

“உங்களுக்கு ஒருபெரிய வேட்டை காத்துக்கிட்டிருக்கு”

பத்து மணி வசூலை முடித்துக் கொண்டு திரும்பிக்கொண்டிருந்தான் சுரேஷ். காரில் பெட்ரோல் சிவப்பைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. வழியில்இருந்த அந்த பெட்ரோல் பங்கில் திருப்பி நிறுத்தினான். அவனைத் தொடர்ந்து ஒருடூவீலரும் உள்ளே நுழைந்த்து. காரை விட்டு இறங்கிய சுரேஷ், ஃபுல் டேங்க் என்றுசொல்லிவிட்டு சிகரெட் பிடிப்பதற்காக பங்கை விட்டு வெளியே வந்தான்.

திட்டத்தை மனசுக்குள் அசை போட்டுக்கொண்டேசிகரெட்டை முடித்துவிட்டு உள்ளே போனான். பில்லை வாங்கி பணத்தை எண்ணிக்கொடுத்துவிட்டு காரில் ஏறினான். பங்கை விட்டு வெளியே வந்து ரோட்டைத் தொட்டதும்,

“அப்பிடியே ஓரமா நிறுத்து. இல்லைன்னா மூளைசிதறிடும்”

தலையில் பிஸ்டல் முனையின் சில்லிப்பை உணர முடிந்தது.காரை ஓரமாக நிறுத்தியதும், பிஸ்டலின் பின்பக்கத்தால் தலையில் அடிபட்டு மயங்கினான்.

(தொடரும்)

பரமபதம் - 2

2012-01-30T02:10:00.001-05:00

ஹேங் ஓவர் தலைவலி சுரேஷுக்குமண்டையைப் பிளந்தது. டிவியில் தல ‘இனிமேதண்ணியே அடிக்கக் கூடாதுடா சாமி’ என்றுசொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அவன் ரூம் மேட், அஜித் ரசிகன், டிவியில்வைத்த கண்ணை மாற்றாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவிழ்ந்திருந்த லுங்கியைஇறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டு, “என்னடாஆஃபீஸ் போகலையா?” என்று அவனைப்பார்த்து கேட்டுவிட்டு தலையணைக்குக் கீழிருந்து சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்து ஒன்றைஉருவிப் பற்ற வைத்தான்.

“இன்னைலருந்து செகண்ட் ஷிஃப்ட்”வாய் மட்டும் பதில் சொன்னது, கண் டிவியிலேயே.

“திருட்டு டிவிடியா?? போனவாரம் தானடா தியேட்டருக்குப் போய் பார்த்த?”

“நேத்து நைட் ஷோ கூடத்தான்போனேன்”

“டேய்!!.அப்பிடி என்னடா இருக்கு இதுல?” என்றவாறேஎழுந்து கையில் பேப்பரை எடுத்துக் கொண்டு பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்தான். கண்ணாடிக்குப்பின்னால் சொருகியிருந்த பேப்பரையும் பேனாவையும் எடுத்துக்கொண்டு வெஸ்டர்ன்டாய்லெட்டில் உட்கார்ந்தான். பேப்பரில் ஒன்றன்கீழ் ஒன்றாக எழுதியிருந்ததில் முதல்வரியை அடித்தான். சிறிது நேரம் யோசித்து விட்டு இன்னும் இரண்டு வரிகள் எழுதினான்.மற்ற வேலைகளை முடித்துவிட்டு வெளியேறி ஆட்டோ பிடித்தான்.

“வணக்கம்ணே!! பெருசு எந்திரிச்சிட்டாரா??” வாசலில் நின்றிருந்த பென்ஸைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தகணேசனைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

“ஹாங். அதெல்லாம் அரை மணிநேரத்துக்கு முந்தியே எந்திரிச்சிட்டாரு. உன்னையத்தான் எதிர்பார்த்துட்டுஇருக்காரு போ”

கணேசன் பெருசுவின் ஆஸ்தானட்ரைவர். எங்கே போவதென்றாலும் கணேசன் இல்லாமல் போகமாட்டார். கணேசனும் பெருசுவின்வீட்டிலேயே ஒரு அறையில் தங்கியிருக்கிறார். அவரது குடும்பம் குழந்தை குட்டி பற்றியாரிடமும் பகிர்ந்து கொண்டதே இல்லை. பெருசுவிடம் கூட சொல்லியிருக்கிறாரோ என்னவோ.

பெருசு உள்ளே சோஃபாவில்உட்கார்ந்திருந்தார். முன்னால் இருந்த டீப்பாயின் மேல் தக்காளி சூப் ஆவி பறக்கவைக்கப்பட்டிருந்தது.

“வாடா!! இன்னைலருந்து வசூலைமட்டும் வாங்கிட்டு வா. சரக்கு கொண்டு போகவேண்டாம். இருக்கிற சரக்கை வித்தா போதும்”

“சரிங்கண்ணே”

“நாளைக்கழிச்சி சரக்கைக்கைமாத்தப் போறோம் யாவகம் இருக்குல்ல?”

“இருக்குண்ணே”

“நீதாண்டா பக்கத்துல இருக்கணும்.சூரியை போலிஸ் என்கவுண்டர்ல போட்டுட்டாய்ங்க. தெரியும்ல?”

“அண்ணே சூரி கேஸ்ஆக்சிடெண்டுன்னு போலீஸ் சொல்லுது?..”

“என்னடா ஆக்சிடண்டு. திட்டம் போட்டுத்தாண்டாபோலிஸ்காரப்பயலுவ செஞ்சிருக்காய்ங்க. சூரி நம்மாளுன்னு ஒரு பயலுக்கும் தெரியாமவச்சிருந்தேனே. எப்பிடி மோப்பம் புடிச்சானுங்கன்னுதான் தெரியலை. அந்தப் போலீஸ்காரனைஎன் கையால...சரி அத விடு. சூரியோட எடத்துல உன்னையத்தான் வைக்கலாம்னு இருக்கேன்”

“சரிண்ணே”

“சரி. நாளைக்கி சாயந்தரமா அந்தபாருக்குப் போய் நோட்டம் விட்டுட்டு வந்துரு. கூட ஒரே ஒருத்தனைத்தான் கூட்டிட்டுவரணுன்னு கண்டிசன் போட்டுருக்கான். நீ எதுக்கும் நம்ம பயலுக ரெண்டு பேரை தயாராவெளிய நிக்கச்சொல்லு. சரியா??”

“சரிண்ணே. நான் வசூலுக்குப்போயிட்டு வந்துர்றேன்”

“ம்”

தக்காளி சூப்பை கோப்பையோடுஎடுத்து ஒரே மூச்சில் குடித்து முடித்தார் பெருசு. பெருசுக்கு பைபாஸ் சர்ஜரிசெய்ததில் இருந்து சரக்கு பக்கம் மூக்கைக் கூட வைப்பதில்லை. சிகரெட், பான்பராக் என அத்தனை கெட்டபழக்கங்களையும்விட்டுவிட்டு ஆரோக்ய வாழ்வினைக் காப்பது முக்கியம் என்று திருந்தி விட்டது. சரக்குவிற்கும் தொழிலை விட்டொழிக்க வேண்டும் என்று நினைத்ததற்கும் அதுதான் காரணம்.

இன்னோவாவில் தாவி ஏறிய சுரேஷ்ப்ளூடூத் ஹெட்செட்டை எடுத்து காதில் மாட்டிக்கொண்டான்.

கோடம்பாக்கம் பிரிட்ஜில்ஏறிக்கொண்டிருந்த போது கால் வந்தது. “ஹலோ”

“சுரேஷ் எனக்கு ரொம்ப பயமாஇருக்கு”

(தொடரும்)

“சுரேஷ் எனக்கு ரொம்ப பயமாஇருக்கு. மாட்டிக்க மாட்டேனே”

“முத்து நாந்தான் சொன்னேன்ல.உனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் வராதுன்னு. சரி நீ இப்ப எங்கருக்க?”

“வீட்ல”

“லன்சுக்கு மீட் பண்ணுவோமா??அப்ப உன்கிட்ட முழு திட்டத்தையும்சொல்றேன். அதுக்கப்புறம் உனக்குப் பிரச்சனை வருதா இல்லையான்னு சொல்லு. சரியா?”

“சரி. எங்க மீட் பண்ணுவோம்?”

“நீ பார்லயே இரு. நான் வந்துகூட்டிட்டுப் போறேன்”

“சரி”

ஃபோனை அணைத்து விட்டு சட்டையைமாட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்து பைக்கில் ஏறி கிளம்பினான். பாருக்கு வெளியே பார்க்செய்துவிட்டு சிகரெட் எடுத்து பற்ற வைக்கும்போது அவன் வந்தான். நெடு நெடுவென்றுஆறடிக்கும் மேல் உயரம். ஒட்ட வெட்டிய முடி. கண்ணை மறைக்கும் கருப்பு கூலிங்க்ளாஸ். உடலை இறுகப் பிடித்த ரவுண்ட் நெக் டி ஷர்ட். பெல் பாட்டம் ஜீன்ஸ். “தீப்பெட்டி இருக்கா?”

பதில் சொல்லாமல் சிகரெட் லைட்டரைநீட்டியதும் வாங்கி சிகரெட்டைப் பற்றை வைத்துக் கொண்டே, “முத்துதானே?”

“ஆமா. உங்களுக்கெப்பிடி என் பேரு?”

“உங்க பேரு மட்டுமில்லை. உங்கஜாதகமே இன் கையில இருக்கு. வர்றீங்களா அப்பிடி கார்ல உக்காந்து பேசுவோம்?”

“என்ன பேச? நீங்க யாருன்னே தெரியாது சார். உங்கக்கிட்ட பேசஎனக்கு ஒண்ணுமில்லை”

“சரி! பேச வேண்டாம். நீங்கபார்க்குறது ஒண்ணு காட்டுறேன். அதைப் பாருங்க” என்றவாரு பைக்குள்ளிருந்த ஐ ஃபோனை எடுத்து ஒரு வீடியோவைமுத்து முன் ஓட்டிக் காட்டினான். முத்துவின் முகம் டாப் ஆங்கிளில் தெள்ளத் தெளிவாகப்பதிந்திருந்தது அந்த வீடியோவில். சுரேஷின் தலை மட்டுமே பதிவாகியிருந்தது. சுரேஷும்முத்துவும் தனலட்சுமி மெஸ்ஸில் பேசிக்கொண்டிருந்த காட்சிகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன.

“என்ன முத்து? இப்பவவாவது கார்ல ஏறுறியா?” ஒருமைக்குத் தாவிவிட்டு திரும்பிப் பார்க்காமல்காரை நோக்கி நடந்தான். முத்து காரின் பேசஞ்சர் சீட்டில் ஏறியதும் ”என் பேர் கார்த்திக். கிரைம் ப்ராஞ்ச். ஸ்பெஷல்ஸ்குவாட்” என்று கையை நீட்டினான்.

முத்து “போலீஸா??” என்று அதிர்ச்சியை முகம் முழுக்கக் காட்டினான். ‘மாட்டிக்க மாட்டேன்னு சொன்னானே. இப்பிடி விசயத்தைஆரம்பிக்கிறதுக்குள்ள மாட்டிக்கிட்டேனே? அய்யோ! தங்கச்சிங்க கல்யாணம், அப்பா அம்மாவுக்கு வீடு எல்லாம் அம்போவா??’என்று மனம் பலதையும் எண்ணிக் குழம்பிக்கொண்டிருந்தது.

“சார் எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாதுசார். இந்த சுரேஷ் எனக்கு ஃப்ரண்ட்லாம் கிடையாது சார். சின்ன வயசுல ஒண்ணாப்படிச்சிருக்கோம். பாருக்கு வந்தப்போ திரும்ப பழகிக்கிட்டோம். அவ்வளவு தான் சார்.தயவு செஞ்சி என்னைய விட்டுருங்க சார்”

“எல்லாம் தெரியும் முத்து. நீநாங்க சொல்றதுக்கு ஒத்துழைச்சா உன்னைய இந்தக் கேஸ்ல மாட்டிக்காம தப்பிக்கவச்சிடுறேன். ஓக்கேவா??”

“நீங்க என்ன சொன்னாலும்செய்யிறேன் சார். என்னையக் காப்பாத்துங்க சார். எனக்கு ரெண்டு தங்கச்சிங்கஇருக்காங்க சார். அவங்களுக்குக் கல்யாணம் செஞ்சி வைக்கணும். எங்கப்பாம்மா வீட்டைகடன்ல இருந்து மீட்டணும். நிறைய வேலை இருக்கு சார். ப்ளீஸ் சார். என்னைய காப்பாத்துங்கசார்”

“முத்து அழாத. நிறுத்து. நான்சொல்றதை கேளு”

“ம்ம்”

“உன் ஃப்ரண்டு சுரேஷ், அவன் தொடுப்போட புருசனை ஒரு வாரத்துக்குமுன்னாடி குத்திக் கொன்னுருக்கான்னு சந்தேகப் படுறோம். வேற எவனாச்சுமா இருந்தாலாக்கப்புக்குத் தூக்கிட்டுப் போய் நாலு குடு குடுத்தா உண்மைய எல்லாம்கக்கிருவானுங்க. ஆனா இவன் பெருசு கேங். அதுனால இவன் மேல கை வைக்க முடியலை. அவனைத்தொடர்ந்து ஃபாலோ பண்ணதுல நீயும் அவனும் பேசுன இந்த மேட்டர் சிக்கிச்சி. நீ இதுலசெய்ய வேண்டியது ஒண்ணே ஒண்ணுதான். அவன் சொல்றபடியெல்லாம் செய்யி. எப்ப என்னைக்கிஎப்பிடி நடக்குதுங்கிற தகவலை அப்பப்ப எனக்குக் குடுத்துட்டே இரு. இந்தக்கைமாத்தலப்போ அவனை கையும் களவுமா பிடிச்சிட்டா, ரெண்டு கேஸ்லயும் சேத்து உள்ள தள்ளிருவோம். என்னசெய்யிறியா? சொல்லு”

“நீங்க இப்ப எனக்குக் காட்டினவீடியோவை வச்சி அவனை அரெஸ்ட் பண்ண முடியாதா சார்?”

“நீயே பாத்தில்ல? இதுல சுரேஷோட தலை மட்டும் தான் தெரியுது. அவன்குரலும் ஒரு மாதிரி கம்மலா இருக்கு. அவனோட குரல்தானான்னே கண்டுபிடிக்க முடியலை.இதை வச்சிக்கிட்டு நான் ஒண்ணும் செய்ய முடியாது. பெருசுக்கிட்ட போட்டுக்குடுக்கலாம். ஆனா அந்தாளு அவனையும் போட்டுத் தள்ளிருவாரு. உன்னையும் போட்டுத்தள்ளிருவாரு. எனக்கு அதுல ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை. அதான் இந்தத் திட்டம். உன்னாலசெய்ய முடியுமா முடியாதா? முடியாதுன்னாசொல்லிடு நான் வேற வழி பார்த்துட்டுப் போயிருவேன். ஆனா சுரேஷ் வேற வழி தேடமுன்னாடி எல்லா மேட்டரும் தெரிஞ்ச உன்னையப் போட்டுட்டுத்தான் ஆரம்பிப்பான்.சொல்லிட்டேன்.

முத்துவின் முகத்தில் போலீஸ்பயத்தோடு மரண பயமும் சேர்ந்து கொண்டது. “சார். நீங்க என்ன சொன்னாலும் செய்யறேன் சார். என் உசுரக் காப்பாத்திருங்கசார். ப்ளீஸ் சார்”

(தொடரும்)

பரமபதம் - 1

2012-01-29T22:39:00.000-05:00

மழை. உலகத்தின் அதிசயங்களில் ஒன்று. சில நேரம் மெல்லிய ஓடை போல சலசலக்கும். சில நேரம் கொட்டுகின்ற பேரருவியாய் ஓங்காரமிடும். இன்றைய மழை இரண்டாம் வகை. இரண்டு நொடி நனைந்தால் தலை முதல் பாதம் வரை ஒரு மிமீ விடாமல் நனைத்துவிடும் பேய் மழை. மழையில் ஒதுங்க இடமில்லாமல் ஏற்கனவே நனைந்து நைந்து போயிருந்த சாக்கை தலைமேல் கவிழ்த்துக் கொண்டு ப்ளாட்ஃபாரத்தில் ஒதுங்கியிருந்தான் அந்தப் பிச்சைக்காரன். மழையின் வேகத்தால் வேகமெடுக்க முடியாமல் மெதுவாக வந்த அந்த டூவீலரின் மேலிருந்தவன் ரெயின் கோட்டுப் போட்டிருந்தும் முழுக்க நனைந்து போயிருந்தான். பிச்சைக்காரன் ஒதுங்கியிருந்த இடத்தின் அருகில் வந்த அந்த பைக்கின் சக்கரத்தில் ஏதோ சிக்க, பைக்கும் மேலிருந்தவனும் உருண்டனர். சிரமப்பட்டு எழுந்தவன் பைக்கையும் தூக்கினான். நின்று போயிருந்த பைக்கை உதைத்து ஸ்டார்ட் செய்ய முயற்சித்தான்.

மெதுவாக எழுந்த பிச்சைக்காரன் சாக்கை பின்னால் நழுவவிட்டுவிட்டு பைக்காரனை நெருங்கினான். யாரோ முதுகுக்குப் பின்னால் வருவதை உணர்ந்த பைக்காரன் திரும்பினான். திரும்பி வேகத்தில் ‘அம்மா’ என்று அலறிக்கொண்டு பின்னால் விழுந்தான். பிச்சைக்காரனின் கையில் முளைத்திருந்த கத்தியில் படிந்திருந்த ரத்தத்தை மழை கழுவிக்கொண்டிருந்தது..

*********************************************************************************

மாநகர வாழ்க்கை. பல நேரங்களில் மாநரக வாழ்க்கை. என்னதான் உள்கட்டமைப்பும் போக்குவரத்து வசதிகளும் சிறு நகரங்களை விட அதிகப்படியாக இருந்தாலும் பெரும்பாலான நேரங்களில் விரும்பிய இடத்துக்கு விரும்பிய நேரத்துக்குப் போக முடியாமல் போய்விடுவது சகஜம். காரணம் போக்குவரத்து நெரிசல். அந்தச் சாலை போக்குவரத்து நெரிசல் மிகுந்த சாலையில் இருந்து உட்பிரிந்த சாலை. அவன், சாலையின் சந்திப்பில் தள்ளுவண்டியில் கடலை விற்றுக் கொண்டிருந்தான். வண்டியின் நடுவில் புதைக்கப்பட்டிருந்த அடுப்பின் மீதிருந்த பெரிய வடைச்சட்டியில் வெறும் மணலைப் போட்டு நீளமான கண்கரண்டியால் கிளறிக் கொண்டிருந்தான். பள்ளி மாணவன் போல இருந்தவன் கடைக்கருகில் வந்து தலையைச் சொறிய, இருவரும் வார்த்தை எதுவும் பேசாமலே பையன் கொடுத்த பணத்தை கல்லாவில் எறிந்து விட்டு கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த கடலைப் பொட்டலங்களில் ஒன்றை எடுத்து மத்தியில் லேசாக நசுக்கிப் பார்த்துவிட்டுப் பையனின் கையில் கொடுத்தான். பையன் சட்டைக்குள் பொட்டலத்தைப் போட்டுக்கொண்டு அகன்றான்.

காவல் என்றெழுதிய குவாலிஸ் வண்டி போக்குவரத்து மிகுந்த முக்கிய சாலையில் இருந்து பிரிந்து இந்த சாலைக்குள் வந்து நின்றது. முன் சீட்டில் டிரைவருக்கருகில் உட்கார்ந்திருந்த இன்ஸ்பெக்டர், இடுப்பில் இருந்த பிஸ்டலின் மீது கையை வைத்துக் கொண்டு, பின்னால் திரும்பி இரண்டு கான்ஸ்டபிள்களுக்கு நடுவில் உட்கார்ந்திருந்தவனைப் பார்த்தார். ஒரு கான்ஸ்டபிள் கதவைத் திறக்க, “ஓட்றா” என்ற இன்ஸ்பெக்டரின் குரலுக்காகக் காத்திருந்தவன் போல கான்ஸ்டபிளைத் தள்ளிக் கொண்டு வெளியே வந்து விழுந்தான். விழுந்தவன் எழுமுன்பே எந்தப் பக்கம் ஓடினால் தப்பிக்கலாம் என்ற முடிவை எடுத்திருந்தான். போக்குவரத்து மிகுந்த முக்கிய சாலையை நோக்கி ஓட ஆரம்பிக்க, இன்ஸ்பெக்டர் நிதானமாக கதவைத் திறந்தி இறங்கியதும் ஓடுகின்றவனை நோக்கி சுட ஆரம்பித்தான். மூன்றாவது குண்டுக்கு அம்மா என்றலறியபடி கடலைக்காரன் நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு கீழே விழுந்தான்.

*********************************************************************************

அது ஒரு உயர்தர சைவ உணவ... இருங்கள். உயர்தர என்று ஆரம்பித்தாலே சைவ உணவகம் என்று முடிக்கத்தான் தோன்றுகிறது. அது ஒரு உயர்ரக பார். முழுக்கவே அரையிருட்டில் டேபிளின் மேல் வைக்கப்பட்டிருக்கும் மெழுகுவர்த்தி போன்ற எல்.ஈ.டியின் ஒளியில் எதிரில் இருப்பவர் முகம் தெரிந்தும் தெரியாமலே ஊற்றிக் கொடுக்கப்படும் சரக்கை சரித்துவிட்டு வருமிடம். மூலையில் எப்போதும் யாராவது மூன்று பேர் உட்கார்ந்து கிடாரைத் தட்டிக்கொண்டோ பியானோவைத் தடவிக் கொண்டோ இருப்பார்கள்.

சுரேஷ் சிகரெட்டைக் கீழே போட்டு ஷூக்காலால் மிதித்து நசுக்கிவிட்டு பாரின் உள்ளே நுழைந்தான். டேபிளில் உட்காராமல் பாருக்கு முன்னாலிருந்த உயரமான பார் ஸ்டூலில் உட்கார்ந்தான். நேர்த்தியாக சீருடை அணிந்த பார் டெண்டர் அவன் முன்னால் வந்து நின்று, “சுரேஷ்”

ஆமோதிப்பது போல தலையை ஒரு வெட்டு வெட்டி, “முத்து”.

“யூசுவல்?” என்றான் கேள்வியாய்.

“ஆமா”

வழக்கமான லார்ஜை விட 50% அதிகமாக ஊற்றப்பட்ட கிளாஸை சுரேஷின் முன்னால் வைத்து பக்கத்தில் இன்னொரு பவுலில் வறுத்த கடலையையும் வைத்துவிட்டு, “எப்பிடியிருக்க?” என்றான் முத்து.

“அப்பிடியேதான் இருக்கேன். உனக்கு ட்யூட்டி எப்ப முடியும்?”

“11:00 மணிக்கு. ஏன் கேக்கற?”

“பார்லயே இரு. நான் வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன்.”

”சரி” என்று அடுத்த கஸ்டமரைப் பார்க்க நகர்ந்தான் முத்து. முத்துவும் சுரேஷும் ஒரே சேரியில் வளர்ந்தவர்கள். ஒரே பள்ளியில் படித்து, ஒரே தெருவில் விளையாடியவர்கள். காலம் இருவரையும் வேறு வேறு திசைகளில்அடித்துச் சென்று விட்டது. சுரேஷ் பத்தாவதில் ஃபெயிலாகி தெருவில் சின்னச் சின்னப் பொறுக்கித்தனம் செய்துகொண்டிருந்துவிட்டு பெருசுவிடம் அடியாளாக செட்டிலாகிவிட்டான். பொட்டலம் விற்க, பொடி விற்க அபின் விற்க என்று சிறு சிறு குழுக்கள் நகரமெங்கும் பெருசுவுக்காக வேலை பார்த்து வந்தது. காலை 9 மணியிலிருந்து இரவு இரண்டு மணி வரை தொழில் நடக்கும். 11 மணியில் ஆரம்பித்து ஒவ்வொரு மணி நேரத்துக்கும் அந்தக் குழுக்களிடம் போய் வசூலை வாங்கிக் கொண்டு சரக்கை ரெஃப்ரஷ் செய்துவரும் வேலை சுரேஷுக்கு. டிவிஎஸ் ஃபிஃப்டியிலிருந்து பெருசின் ஹம்மர் வரை எந்த வண்டியையும் எடுத்துச் செல்வான். பேட்டர்ன் இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக. இப்போது கூட வசூலுக்குப் போய்விட்டுத்தான் வந்திருக்கிறான். மூன்றாவது எக்ஸ்ட்ரா லார்ஜையும் உள்ளே இறக்கிய பிறகு வெளியேறினான்.

*************

ட்யூட்டி முடிந்த நேரம் மழை வலுத்திருந்தது. முத்து கையிலிருந்த ரெயின் கோட்டை விலக்கி மணி பார்த்தான். 11:15. ‘பதினோரு மணிக்கே வர்றேன்னு சொன்னானே’ என்று நினைத்த நேரம் ஒரு ஐ-10 மழை நீரை சிதற விட்டபடி வந்து நின்றது. எட்டி கதவைத் திறந்து விட்டன் சுரேஷ். முத்து ஏறியதும் கார், கருஞ்சாரையைப் போல நீண்டிருந்த சாலையில் சீறிப் பாய்ந்தது.

தரமணியிலிருந்து வேளச்சேரி போகும் சாலையில் திரும்பி கொஞ்சம் தூரம் போனதும் ஒரு சந்துக்குள் திருப்பி நிறுத்தினான். “எறங்கு” என்று சொல்லிவிட்டு இறங்கி நடந்தான். முத்துவும் ஆட்டுக்குட்டி போல பின்னாலே போனான். ஷட்டர் போட்டிருந்த “தனலட்சுமி மெஸ்”ஸின் கதவை டொக் டொக் என்று சங்கேதமாகத் தட்டியதும், பாதி திறந்த கதவின் வழியாக எட்டிப் பார்த்த தனலட்சுமி, “நீயா, உள்ள வா. இதாரு ஃப்ரண்டா?” என்று கேள்வியும் நானே பதிலும் நானே என்று உள்ளே போனாள்.

சின்ன மெஸ் அது. பத்துக்குப் பத்து அறையில் கால் பகுதியை கிச்சனாகவும் மீதி இருந்த இடத்தில் மூன்று வட்ட வடிவ ப்ளாஸ்டிக் மேஜையைப் போட்டு அதைச் சுற்றி சில நாற்காலிகளும் இறைந்திருந்தது.

“துன்ன எத்தாவது வோணுமா?” கிச்சனில் இருந்து குரல் கொடுத்தாள்.

“ஒண்ணும் வேணாம். நீ தூங்கு” என்று சொல்லிவிட்டு சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்து முத்துவிடம் நீட்டினான். சிகரெட்டை உருவி உதட்டுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, “என்னடா மேட்டர். அப்பத்துலருந்து கேக்குறேன். இந்தா சொல்றேன் அந்தா சொல்றேன்னு இங்க கூட்டிட்டு வந்திருக்க?”

லைட்டரைக் கிளிக்கி சிகரெட்டுகளின் முனைகளைச் சிவப்பாக்கி விட்டு,

“உனக்கு 2 கோடி பணம் சம்பாதிக்க ஆசையா?”

உதட்டில் ஒட்டியிருந்த சிகரெட் தவறிக் கீழே விழ மேஜையைத் தொடுமுன் பிடித்த முத்து, “என்னடா சொல்ற?”

“நிஜமாத்தான் கேக்குறேன். சம்பாதிக்க ஆசையா?”

“பணத்துக்கு மேல ஆசை யாருக்குத்தான் இருக்காது? ஆனா எப்பிடி? எதுவும் கடத்தலா?”

“உனக்கு சம்மதம்னா முழு மனசா சொல்லு. நான் திட்டத்தைச் சொல்றேன்”

“ம்ம்ம்.. சரி சம்மதம் சொல்லு”

“நான் யார்கிட்ட வேலை பார்க்கிறேன்னு தெரியும்ல?”

“சொல்லியிருக்கியே. யாரோ பெருசுன்னு. ரியல் எஸ்டேட் தானே?”

“பெருசு வரைக்கும் சரி. ஆனா ரியல் எஸ்டேட் இல்லை. போதை மருந்து வியாபாரம்”

இந்த முறை சிகரெட் தரையிலே விழுந்தே விட்டது. “என்னடா சொல்ற? இத்தனை நாள் சொன்னதே இல்லை?”

“இதெல்லாம் ஊர்முழுக்க தண்டோரா போடுற வேலையாடா? சொல்றதை மட்டும் கேளு. குறுக்கக் கேள்வி கேக்காத”

“சரி சொல்லு”

“பெருசுக்குத் தெரிஞ்ச ஒரே வியாபாரம் போதை மருந்து விக்கிறது. நான் விக்கிற குரூப்புங்கக்கிட்ட வசூலான காசை வாங்கிக்கிட்டு வர்ற வேலை செய்யறேன். பெருசுக்கு வயசாயிருச்சின்னு ஃபீல் பண்ணுது. வாரிசுகளும் இல்லாததால இந்தத் தொழிலை விட்டுட்டு ரியல் எஸ்டேட்டு, அரசியல்னு செட்டிலாகிறலாம்னு பாக்குது. அதுனால இருக்கிற சரக்கை எல்லாம் கை மாத்தி விட்ரலாம்னு முடிவெடுத்துருக்கு. எனக்கு இந்த அடியாள் தொழில் போரடிச்சிருச்சி. பெருசு ரியல் எஸ்டேட்டு பண்ணாலும், அரசியலுக்குப் போனாலும் நான் அடியாளாத்தான் இருக்க முடியும். எந்த சேஞ்சும் இருக்காது.”

“அதுனால?”

“அதுனால இந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக்கலாம்னு பாக்குறேன். பெருசு கிட்ட எப்பிடியும் 25லருந்து அம்பது கோடிக்கு சரக்கு இருக்கும். அதைக் கைமாத்தி விடும்போது குறைஞ்சது 20லருந்து நாப்பது கோடி வரைக்கும் காசு கேஷா கை மாறும். அதை அப்பிடியே லவட்டிட்டா பாம்பே பக்கமோ இல்லை வெளிநாட்டுக்கோ போய் செட்டிலாகிறலாம்னு பார்க்கிறேன்”

“நான் இதுல எங்க வர்றேன்? எனக்கு ஏன் ரெண்டு கோடி கிடைக்கும்?”

“ம்ம்.. கை மாறப்போறது உங்க பார்லதான். அதுனால அப்ப உன் உதவி எனக்குக் கண்டிப்பா தேவைப் படும். மொத்த ப்ளானும் என்னன்னு அப்புறம் சொல்றேன். ஆனா உன் உதவி இல்லாம என்னால செய்ய முடியாது. என்ன சொல்ற?”

முத்து கடைசி பஃபை இழுத்துவிட்டு ஆஷ்ட்ரேயைத் தேட, கீழ போடு என்பதாக கண்ணைக் காட்டினான் சுரேஷ். கீழே போட்டு அனிச்சையாய் காலால் நசுக்கிவிட்டு, “என் உதவி இல்லாம செய்ய முடியாதுன்னு சொல்ற. அப்புறம் ஏன் ரெண்டு கோடி மட்டும்? 50-50 பேசுவோமே?”

சுரேஷின் பார்வையில் இப்போது லேசான கோபமும், என் கிட்டயேவா என்ற ஏளனமும் கலந்து ஒலித்தது. “சரி அப்ப பெருசை நீ போடு. கை மாத்த வர்றவனை நான் போடுறேன். 50-50 வச்சிக்குவோம்”.

“என்னது கொலையா??”

“கொலைன்னதும் வாயப் பொளக்குற? என்ன மயித்துக்கு 50-50 கேக்குற. உன் வேலை ரொம்ப சிம்பிள். நீ இதுல இருக்கன்னே யாருக்கும் தெரியாது. யாரும் சாகவும் மாட்டாங்க. காசு மட்டும் சுளுவா என்கைல வந்துரும். உன் பங்கு ரெண்டு கோடியை வாங்கிட்டு நீ உன் வழியில போயிரு. நான் என் வழியில போயிர்றேன். அதுக்கப்புறம் நாம சந்திச்சிக்கவே கூடாது”

“ஏன்?”

“ஏன்னா, பெருசுக்கு காசு போனது தெரிஞ்சா என்ல ஆரம்பிச்சி செத்துப் போன என் கொள்ளுத்தாத்தா வரைக்கும் சமாதியைத் தோண்டியாவது கொன்னுரும். அதுனால நீ என்னைப் பாக்கவே பாக்காத. ஒரு வேளை நான் மாட்டிக்கிட்டா உன்னையக் காட்டிக் குடுக்க மாட்டேன். சரியா?”

தயங்கித் தயங்கி “நான் மாட்டிக்க மாட்டேனே?”

“நாந்தான் நீ இருக்கிறதே தெரியாதுன்னு சொன்னேனே? என்னய நம்பு”

முத்துவுக்கு தயக்கமாக இருந்தாலும் ரெண்டு கோடி ஆசையைக் காட்டியது. ’தங்கச்சிகள் கல்யாணத்தை முடித்துவிடலாம். அக்கா கல்யாணத்துக்கு வாங்கிய கடனையும் அடைத்து வீட்டைத் திருப்பிவிடலாம். பணத்தை ஊதாரித்தனமாக செலவு செய்யாமல் இப்படி கல்யாணச் செல்வாக செய்து விட்டால் பணம் வந்ததே யாருக்கும் தெரியாது. இந்த வேலையிலேயே தொடர்ந்தோமென்றால் இதெல்லாம் செய்ய இன்னும் மூன்று ஜென்மங்களுக்கு உழைக்க வேண்டும்’. எல்லாம் யோசித்த பிறகு, “சரிடா. நீ சொல்றபடி செய்யறேன். ஆனா என்னைய மட்டும் காப்பாத்திரு”

“நீ பயப்படவே பயப்படாத. நான் இருக்கேன். எப்பிடி செய்யப் போறோம்ங்கிற ப்ளான இன்னும் ரெண்டு நாளைக்குள்ல உன்கிட்ட சொல்றேன். இப்ப வா நான் உன்னைய உன் வீட்டுல விட்டுர்றேன்”

“வீட்டுல வேண்டாம். பைக் பார் வாசல்ல நிக்குது. திரும்ப அங்கயே கொண்டு போய் விட்டுரு”

கார் சந்துக்குள் இருந்து வெளியேறி சாலையில் கலக்குமிடத்தில் மழையால் ஒரு ஆட்டோ ரிப்பேராகி நின்றிருந்தது. டிரைவர் பின்னால் நோண்டிக் கொண்டிருக்க, படுதா போட்டு மூடப்பட்டிருந்த ஆட்டோவுக்குள் பயணிகள் யாரோ இருந்தார்கள். ரோட்டில் இருந்த மழைத் தண்ணீர் ஆட்டோவின் மேல் பட்டுவிடாமல் கார் மெதுவாகக் கடந்து சாலையை எட்டியதும் வேகம் பிடித்து பறந்தது.

படுதாவுக்குள் உட்கார்ந்திருந்தவன் ஹெட் ஃபோன் அணிந்திருந்தான். கையில் இருந்த சின்ன டிவி போன்ற கருவியில் “சரிடா நீ சொல்றபடி செய்யறேன். ஆனா என்னைய மட்டும் காப்பாத்திரு” என்று பயந்த குரலில் முத்து சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

(தொடரும்)

பண்புடன் இணைய இதழில் தொடராக வ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது

முதலாளித்துவ முட்டாள்தனம்

2011-10-18T23:57:00.000-04:00

காவேரிப் பிரச்சனைக்கும், முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சனைக்கும் தீர்வு சொல்கிறார்களாமாம். விவசாயத்தை நிறுத்திவிட்டால் தண்ணீரே தேவையில்லையாம். காவேரிக்கரைகளையும் காய்ந்து போன வயல்களையும் சுற்றுலாத் தளமாக்கி வெளிநாட்டுக்காரர்களை வரவழைத்து அந்நியச் செலாவணியைப் பெருக்குவார்களாம்.

இப்படிப்பட்ட முதலாளித்துவ சிந்தனையாளர்கள் வருவார்கள் என்பதை அன்றே கண்டறிந்து சொல்லிப் போயிருக்கிறான் எங்கள் தாடிக்கார டி.ராஜேந்த்.. மன்னிக்கவும் திருவள்ளுவர்.

“துப்பார்க்குத் துப்பாயத் துப்பாக்கித் துப்பார்க்குத்

துப்பாய தூஉம் மழை”

இதற்கு என்ன அர்த்தம்??? மழை பொய்க்குங்கால் விவசாயிகளின் வாழ்க்கைத் தூர்த்துப் போய்விடும். விவசாயம் தூர்த்துப் போனால், நாடே பிறநாடுகள் தூ என்று துப்பும் அளவுக்குத் துப்புகெட்டுப் போய்விடும். அதன் பின்னர் இப்படித் துப்புக் கேட்ட துருப்பிடித்த சிந்தனையாளர்கள் துன்னது செரிக்காமல் எதையாவது துப்பிவிட்டுப் போவார்கள். அவர்களை எதிர்க்கத் துப்பாக்கி எடுப்பது தவிற வேற துப்பே கிடையாது. ஆக, துப்பாக்கி முனையில் தான் ஜனநாயகம் பிறக்கிறது என்பதை மாவோவுக்கு முன்பே துப்பிச் சென்றவன் எங்கள் வள்ளுவன்.

நாங்களெல்லாம் இந்த வள்ளுவனின் வழி வந்தவர்கள் என்பதை உங்கள் சிந்தனைச் செருப்புகளை எங்கள் வீட்டு வாசலில் விடும் முன்னரே உங்கள் சட்டைப் பைக்குள் விட்டுக் கொண்டீர்களானால் இப்படி ஒரு சிந்தனை உங்கள் மூளையில் உதிக்கும் முன்னரே முளையிலே கிள்ளியிருக்கும்.

காவேரிப் பிரச்சனையை இந்தியாவின் இரண்டு மாநிலங்களுக்கிடையேயான பிரச்சனை. அதனைத் தீர்த்து வைக்க அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்துக்கு என்ன அக்கறை? ஆடு நனைகிறதே என்று ஓநாய் அழுததாம். காவேரிப் பிரச்சனையைப் பற்றி நாங்கள் கவலைப் பட்டுக் கொள்கிறோம். உங்கள் கோமணத்தை “Occupy Wall Street" என்று எங்கள் உழைக்கும் வர்க்கம் கிழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். முடிந்தால் அதைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.

முதலாளித்துவ முதலைகளைத் திட்டியது போதும். காவேரிப் பிரச்சனைக்கு என்ன செய்யலாம்?

இப்போதுதான் கர்நாடக (முன்னாள்) முதல்வர் ஒருவரை ஊழல் குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்திருக்கிறார்கள். அவர் மீதான வழக்குகளை தமிழ்நாட்டின் நீதிமன்றத்தில் நடத்த வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைப்போம். அவர் தமிழ்நாட்டுக்கு வாய்தாவுக்கு வரும்போது பிடித்து வைத்துக் கொண்டு, “காவேரியைத் தமிழ்நாட்டுக்கு திறந்துவிடாவிட்டால் எடியூரப்பாவை திறந்து விட்டு விடுவோம்” என்று மிரட்டலாம். மிரட்டலுக்கு அடி பணிந்து அவர்கள் கண்டிப்பாக காவேரியைத் திறந்துவிட்டுவிடுவார்கள். எல்லாவற்றிலும் எடக்குக் கேள்வி கேட்பவர்கள், நம் மாநிலத்தின் முதல்வரும் ஊழல் வழக்குக்காக கர்நாடக நீதிமன்றத்துக்குப் போகவேண்டியிருக்கிறதே, அவரை கர்நாடக நீதிவான்களான வட்டாள் நாகராஜ் போன்றோர் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு இதே போல மிரட்ட வாய்ப்பிருக்கிறதே என்று கேட்கலாம். அதைக் குறித்து சந்தோசப் பட வேண்டியதில்லை. ஏனென்றால் நம் மாநில முதல்வர் அங்கே போகப் போவதே இல்லை.

முல்லைப் பெரியாறுப் பிரச்சனைக்கும் இதே போல தீர்வு காணவேண்டிய நாள் விரைவில் வந்தே தீரும் என்ற நம்பிக்கை அரசியல்வாதிகளின் மேல் இருக்கிறது.

இங்கிலீஷ் வாத்தியார்

2011-09-27T22:43:00.000-04:00

நானும் செகண்ட் இயர் காலேஜ் போயிட்டு வந்திட்டு இருந்தப்போ நடந்த விசயம்:

எங்க காலேஜுக்கு புதுசா ஒரு இங்க்லீஷ் வாத்தியார் வந்தாரு. நமக்கெல்லாம் இங்க்லீஷ் வாத்தின்னாலே அலர்ஜிதான். ஏன்னா அவங்களோட இங்க்லீஷ் புலமையை எல்லாம் நம்ம கிட்டத்தான் காட்டுவாங்க.

அந்த வாத்தி வந்த முதல் நாள், எல்லாரையும் (எங்கக் கூட கெமிஸ்ட்ரி டிபார்ட்மெண்டும் கம்பைண்ட் க்ளாஸ் வருவாய்ங்க) உக்கார வச்சி, “What do you expect from your English Teacher" உங்கள் ஆங்கில ஆசிரியரிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறீர்கள்னு இங்க்லீஷ்லயே ஒரு கட்டுரை எழுதச் சொனனாரு. எல்லாரும் சும்மா உக்காந்திட்டு இருக்கும்போது நான் எனக்குத் தெரிஞ்ச அரைகுறை இங்க்லீஷ்ல எழுதிக் குடுத்தேன்.

1. நாங்கல்லாம் கிராமத்துப் பக்கமிருந்து வந்த பயலுகங்கிறதை இங்கிலீஷ் வாத்தி மனசுல வச்சிக்கணும்.

2. எங்களுக்கெலலாம் இங்க்லீஷ் தெரியாதுங்கிறதால இங்க்லீஷ் பாடத்தை தமிழ்ல விளக்கி நடத்தணும்.

3. உங்க இங்க்லீஷ் பேசுற இஸ்டைலை எல்லாம் எங்கக் கிட்டக் காட்டக்கூடாது.

4. கடைசியா, இங்க்லீஷ் வாத்தின்னா வேற்றுக்கிரகவாசி மாதிரி நாங்க பார்க்கக் கூடாது

இங்கிலீஷ் வாத்தியார் அதை எல்லார் முன்னாடியும் படிச்சிக் காட்டினாரு. தமிழ்லயும் மொழி பெயர்த்துச் சொன்னாரு. சரி படிச்செல்லாம் காட்டுறாரு இவரு நல்லவரா இருப்பார் போலன்னு நினைச்சா..

இவரும் புது மொந்தையில பழைய கள்ளுதான். அதே அலட்டல், அதே அல்டாப்பு. அதே இஸ்டைலு. வீட்டுலயே எஸ்ஸேவை எழுதிட்டு க்ளாஸ்க்கு வந்து டிக்டேட் பண்ணுவாரு. அவரு சொல்லச் சொல்ல நாங்க எழுதிக்கணும். கஷ்டமான வார்த்தைக்கு ஸ்பெல்லிங் சொல்லுவாரு. What - இதை “வாட்”னு சொன்னா தப்பும்பாரு. Wவை உய் சவுண்டுலதான் சொல்லணும்பாரு. ”உவாட்” அப்பின்னுதான் சொல்லணும். why - வொய் இல்லை ஒய். இப்பிடி.

ஒரு நாளு டோக்ட் அப்பிடின்னு சொன்னாரு. ஒண்ணும் புரியலை. பக்கத்துல உக்காந்துட்டு இருந்தவன் மூஞ்சியப் பாத்தேன். அவனும் முழிச்சான். பக்கத்து பெஞ்சுல உக்காந்திருந்த எங்க கிளாஸ் ஃபர்ஸ்ட் ரேங்க் ஹோல்டரோட நோட்டை எட்டிப் பார்த்தேன். அவ toact னு எழுதியிருந்தா. இது என்னடா புது வார்த்தையா இருக்கு, அர்த்தம் கேட்ரலாம்னு வாத்தியை நிறுத்தி, “சார் டோக்ட்க்கு ஸ்பெல்லிங் சொல்லுங்க சார்”னு கேட்டேன். நாம எப்பவாவது சமைக்கிறேன்னு கெத்து விட்டுட்டு, தங்கமணிக்கிட்ட “ஏம்மா, இந்த அடுப்பை எப்பிடிப் பத்த வைக்கிறது?”ன்னு கேக்கும்போது உடுவாங்க பாருங்க ஒரு லுக்கு, அதே லுக்கை என்பக்கமா விட்டுட்டு சாக்பீஸை எடுத்தாரு. ஃபர்ஸ்ட் ரேங்க் ஹோல்டர் கேவலமா ஒரு லுக்கு விட்டா.

அவரு போர்ட் பக்கம் திரும்பி ஒவ்வொரு எழுத்தா எழுதினாரு

”ஏன் சார், talked ஐ டாக்டுதானே சொல்லுவோம், நீங்க டோக்ட்னு சொல்றீங்களே?” அப்பிடின்னு வேதாளத்தை விடாத விக்ரமாதித்தன் மாதிரி கேட்டேன். அதுக்கு அவரு, “al வரும்போது ஓ சவுண்டுதான் வரும்” அப்பிடின்னு சொல்லிட்டு கெத்தா க்ளாஸ் மொத்தத்தையும், பொம்பளப் புள்ளைங்க பக்கம் ரெண்டு செகண்ட் பாஸ் பண்ணி, ஒரு லுக்கு வுட்டாரு.

நாம விடுவோமா? அப்ப “walked இதை எப்பிடி சார் சொல்லுவீங்க?” அப்பிடின்னு மடக்குனோம்ல??

ஒரு வழியா அந்த செமஸ்டரை ஒப்பேத்திட்டு அடுத்த செமஸ்டருக்கு வந்தோம். அவரோட போறாத காலம், இந்தத் தடவையும் அவரு எங்க க்ளாஸுக்கு வந்தாரு. இந்தவாட்டி அவருக்கு Prose - Merchant of venice. அந்தப் புத்தகத்தை கட்டாயமா எல்லாரும் வாங்கணும் அப்பிடின்னு சொல்லி ஒரு வாரம் டைம் குடுத்தாரு. எப்பிடியும், அவரு டிக்டேட் பண்ணப் போற எஸ்ஸேவைப் படிச்சிட்டுத்தான் எக்ஸாமுக்குப் போவப் போறோம். இதுல எதுக்கு புக்குக்கு காசை வேஸ்ட் பண்ணனும்னு நாங்க 7 பேரும்(எங்க க்ளாஸ்ல பசங்க மொத்தமே ஏழு பேருதான்ல். எல்லாரும் ஜெலுசில் கைல வச்சிக்கோங்க, பொண்ணுங்க 14 பேரு) புக் வாங்கவே இல்லை.

ஒரு வாரம் போச்சி. அடுத்த வாரம் வந்து புக் எங்கன்னு கேட்டாரு. வாங்கலை சார்னு சொன்னோம். இன்னொரு வாரம் டைம் தர்றேன். வாங்கிட்டு வரலைன்னா க்ளாஸை விட்டு வெளியேத்திருவேன்னு சொன்னாரு. அந்த வாரமும் போச்சி.

எங்க கிளாஸ்ல ஒரு பையன் மட்டும் கொஞ்சம் பயந்தவன். அவன் போய் ஒரு புக் வாங்கிட்டு வந்துட்டான். இங்க்லீஷ் வாத்தி வந்து பாத்தாரு, ஏன் புக் வாங்கலைன்னு கேட்டாரு, “வீட்ல கஷ்டம் சார். சாப்பாட்டுக்கே வழி இல்லை. இதுல புக் எல்லாம் புதுசா வாங்க முடியாது”ன்னு சிரிக்காமத்தான் சொன்னேன். பயபுள்ளைக சிரிச்சிக் கெடுத்துருச்சிக. அவரும் சிரிச்சிட்டு, “போனாப் போவுது நாளைல இருந்து பெஞ்சுக்கு ஒரு புக்காவது கொண்டு வாங்க”ன்னு சொன்னாரு.

நல்ல புள்ளைங்களா “சரி சார்”னு சொன்னோம். அடுத்த நாளும் வந்திச்சி.

(இப்பத் தொடரும் போட்டா நல்லாருக்கும். ஆனா குடுகுடு ஃபோன்லயே என்னையக் கொன்னுருவாருங்கிறதால)

இன்னைக்கி நாங்க ஏழு பசங்களும் இடிச்சிப் பிடிச்சி ஒரே பெஞ்ச்ல உக்காந்திருந்தோம். நடுவால வேல்முருகன் வாங்கின புக் மட்டும். வாத்தியார் எங்களைப் பாத்து வெறுத்துட்டாரு.

“நீங்க வேணும்னே வெளாடுறீங்க. இப்பிடியே போச்சின்னா உங்க எச்.ஓ.டிக்கிட்ட கம்ப்ளெயிண்ட் பண்ணிருவேன்” அப்பிடின்னு மிரட்டினாரு.

அடுத்த நாள் எல்லாரும் புக் வாங்கிட்டு வந்துட்டாய்ங்க. என்னையத் தவிர. வாத்தியார் என்னைய வெளிய போகச் சொன்னாரு. நான் “அட்டெண்டன்ஸ் போடுவீங்களா சார்”னு கேட்டேன்.

“வெளிய போறதுக்கெல்லாம் அட்டெண்டன்ஸ் கிடையாது” அப்பிடின்னார்.

”சார் நானா வெளிய போகலை. நான் கிளாஸ்ல உக்காந்திருக்க தயாரா இருக்கேன். நீங்கதான் என்னைய வெளிய போகச் சொல்றீங்க. அப்ப அட்டெண்டன்ஸ் போடணும்ல?” அப்பிடின்னேன்.

(இந்த இடத்துல ஒரு குறிப்பு. இந்த டயலாக் இங்க்லீஷ்லயே நடக்குது)

“நான் குடுக்குறது பனிஷ்மெண்ட். அதுனால அட்டெண்டன்ஸ் கிடையாது” அவரு.

“எதுக்கு பனிஷ்மெண்ட்?”

“நீ புக் வாங்கிட்டு வராததுக்கு”

“புக் வாங்குறதும் வாங்காததும் எங்க பிறப்புரிமை (birth right). நீங்க கேள்வி கேக்க முடியாது. பாடம் நடத்தும்போது நான் பாடத்தைக் கவனிக்காம இருந்தாலோ இல்லை கேட்கிற கேள்விக்கு பதில் சொல்லலைன்னாலோதான் பனிஷ் பண்ணலாம்” அப்பிடின்னு சொன்னேன்.

வாத்தி கடுப்பாகி வெளிய போயிட்டாரு.

Get up, Stand up! Stand up for the right!

2011-06-19T06:15:00.000-04:00

Google Buzzக்கு ஒரு வாரம் விடுமுறை கொடுத்திருந்தேன். அந்த இடைவெளியில் சில பல படங்கள் பார்க்க நேர்ந்தது. அதில் ஒன்றுதான் Fire in Babylon (2010) documentary. மேற்கிந்தியத் தீவுகள் அணியில் வெற்றிச் சரித்திரத்தை எடுத்துச் சொல்லும் ஆவணப்படம்.

மேற்கிந்தியத் தீவுகள் அணி ஒரு தனி நாடல்ல. பல தனித்தனி நாடுகள் கூட்டாகச் சேர்ந்த அணி. ஒவ்வொரு நாடும் கலாச்சாரம், மொழி, உணவுப் பழக்கம் என தனித் தன்மை வாய்ந்தவை. இவை அனைத்தும் கூட்டாகச் சேர்ந்து ஒரு அணியாக கிரிக்கெட் (மட்டும்) விளையாட என்ன காரணம்? இவர்களை ஒன்றிணைப்பது எது? இந்த ஆவணப்படம் அதைச் சொல்லவும் முற்படுகிறது.

இந்த மேற்கிந்தியத் தீவுகள் 1960களின் இறுதி வரை ஐரோப்பிய சக்திகளின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து வந்தவை (குறிப்பாக இங்கிலாந்து). 1960களின் இறுதியில் சுதந்திரம் பெற்றன. இவர்களை ஆண்ட இங்கிலாந்து இவர்களுக்கு தந்துவிட்டுப் போனவற்றில் ஒன்று கிரிக்கெட். இந்தியாவைப் போன்றே இவர்களும் ஆரம்பத்தில் அதிக வெள்ளையர்களுடன் குறைந்த எண்ணிக்கையில் கறுப்பினத்தவர் இணைந்து ஆட ஆரம்பித்துப் பின்னர் அதிக கறுப்பினத்தவர் குறைந்த வெள்ளையர்கள் என்று மாறியது. பல நாடுகள் சுதந்திரம் பெற்றதும் முழுக்க முழுக்கக் கறுப்பினத்தவர் மட்டுமே இருந்தனர்.

ஆரம்பத்தில் மேறிகிந்தியத் தீவுகள் அணி கலிப்ஸோ அணி என்றழைக்கப்பட்டது. ஒரு நாள் சேம்பியன்கள் போல ஆடுவார்கள். அடுத்த நாள் பள்ளிச் சிறுவர்கள் போல. ஒரு ஸ்திரத்தன்மை இல்லாத அணியாகவே இருந்து வந்தது.

அப்போது அணிக்குத் தலைமை தாங்க வந்தார் க்ளைவ் லாயிட். இவரது தலைமையில் 1975ம் ஆண்டு நடந்த முதல் ஒரு நாள் கிரிக்கெட் உலகக் கோப்பையை வென்ற இந்த அணி அதே ஆண்டு இறுதியில் ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் சுற்றுப்பயணம் சென்றது. அன்றைய ஆஸ்திரேலிய அணியின் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள் டென்னிஸ் லில்லி, ஜெஃப் தாம்சம் (லில்லி-தாம்மோ என்றழைக்கப்பட்டனர்). இருவரும் படு வேகமாகப் பந்து வீசக்கூடியவர்கள். கடைசி வரிசை பேட்ஸ்மென்களுக்கு பவுன்சர் போடுவதில் வல்லவர்கள். இவர்களின் நோக்கம் எதிர் பேட்ஸ்மேனை அவுட்டாக்க வேண்டும் அல்லது அடிவாங்க வைக்கவேண்டும் என்பதே நோக்கமாக இருக்கும். பந்து வீச்சினால் வீழ்த்த முடியாதவர்களை வம்பிழுத்து வீழ்த்துவார்கள். இவர்களுக்கு முன்னால் நிற்க முடியாமல் வெஸ்ட் இண்டீஸ் 5-1 என்ற கணக்கில் அந்தத் தொடரை இழந்தது. இந்தத் தொடரின் போது வெஸ்ட் இண்டீஸின் கிரிக்கெட் மட்டும் சோதனைக்குள்ளாக்கப்படவில்லை. அவர்களின் மீது இனவெறி கமெண்டுகளும் ஏவி விடப்பட்டன. ப்ளாக் பாஸ்டர்ட், Go back to the trees where you come from என்றெல்லாம் ஆஸ்திரேலிய வீரர்களும், பார்வையாளர்களும் இவர்களை எள்ளி நகையாடினார்கள். லில்லி-தாம்மோவின் பந்துவீச்சால் உடலிலும், வீரர்களின் இனவெறி கமெண்டுகளால் மனதிலும் அடி வாங்கித் திரும்பிய லாயிட் திருப்பிக் கொடுக்க முடிவு செய்தார். Give a taste of their own madicine - என்று சொல்வார்களே அதைச் செய்ய முடிவு செய்தார்.

ஆண்டி ராபர்ட்ஸையும், மைக்கேல் ஹோல்டிங்கையும் பவுன்ஸர் வீசப் பயிற்சி எடுக்கச் செய்தார். அவரது யுத்தியைச் சோதித்துப் பார்க்கும் வண்ணம் வந்து சேர்ந்தது இந்திய அணி. வெஸ்ட் இண்டீஸ் 5 போட்டிகள் கொண்ட டெஸ்ட் தொடரை 2-1 என்ற கணக்கில் வென்றது. ஒரு கட்டத்தில் இந்திய அணியின் கேப்டன் கவாஸ்கர் வெஸ்ட் இண்டீஸ் பந்து வீச்சாளர்களின் உடம்பைப் பதம் பார்க்கும் பவுன்ஸர் பந்து வீச்சை வெளிப்படையாகக் குறை சொன்னதும் நடந்தது.

தங்கள் திட்டம் வேலை செய்வதைப் புரிந்துகொண்டு உத்வேகத்துடன் இருந்த வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணி அடுத்ததாகச் சுற்றுப்பயணம் செய்தது இங்கிலாந்துக்கு. எரிகிற தீயில் எண்ணை ஊற்றுவதுபோல, இங்கிலாந்து கேப்டன் டோனி க்ரெய்க், “நாங்கள் அவர்களை மண்டியிடச் செய்வோம்” என்று டிவியில் பேட்டி கொடுத்தார். க்ளைவ் லாயிட் முதல் போட்டிக்கு முன்னால் ட்ரெஸ்ஸிங் ரூமில் சொன்னது - நான் கொடுக்க வேண்டிய பெப் டாக்கை எதிரணி கேப்டன் டிவியில் கொடுத்துவிட்டார். விளைவு, 3-0 என்ற கணக்கில் வெஸ்ட் இண்டீஸ் தொடரைக் கைப்பற்றியது.

வெஸ்ட் இண்டீஸின் வீரர்கள் நன்றாக ஆடினாலும், அவர்களுக்கு சரியான சம்பளம் கொடுக்க வெஸ்ட் இண்டீஸ் போர்ட் தயங்கியது. இதனால் நொந்து போயிருந்த வீரர்களுக்குக் கை கொடுக்க வந்ததுதான் கெர்ரி பேக்கரின் வேர்ல்ட் சீரிஸ். இது நம் நாட்டில் ஜீ டிவி உரிமையாளர் துவங்கிய ஐ.சி.எல் போல, ஆஸ்திரேலிய கிரிக்கெட் போர்ட் தர மறுத்த டிவி உரிமைக்காக டிவி உரிமையாளரான கெர்ரி பேக்கர் துவங்கிய கிரிக்கெட் போட்டிகள் இவை. ஆஸ்திரேலியா, வெஸ்ட் இண்டீஸ், ரெஸ்ட் ஆஃப் த வேர்ல்ட் என மூன்று அணிகள். இந்தத் தொடர் வெஸ்ட் இண்டீஸ் வீரர்களுக்கு பணம் மட்டும் கொண்டு வரவில்லை. அடுத்தடுத்து இருந்த போட்டிகளால் ஃபிட்னெஸ்ஸும் வந்தது.

இத்தனை ஆண்டுகளாக மதிக்கப்படாமல், அல்லது மட்டம் தட்டப்பட்டு வரப்பட்ட ஆப்ரிக்க இசை, கலாச்சாரம் வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணியில் வெற்றியால் உலகத்தால் கவனிக்கப்படலாயிற்று. பாப் மார்லி போன்ற பாப் இசைப் பாடகர்கள் கறுப்பின சுதந்திரத்துக்காக குரல் கொடுக்கலாயினர். பாப் மார்லியின் புகழ்பெற்ற பாடல் தான் இந்த இடுகையில் தலைப்பு. விவியன் ரிச்சர்ட்ஸுக்குப் பிடித்த பாடல் வரிகள்.

விவியன் ரிச்சர்ட்ஸ் கறுப்பின மக்களின் கலாச்சாரத்தைப் பறை சாற்றுபவராகப் பார்க்கப்பட்டார். தென்னாப்ரிக்காவின் இனவாதத்தால் அந்த நாட்டு கிரிக்கெட் அணி தடை செய்யப்பட்டிருந்த காலத்தில், கெர்ரி பேக்கரின் வெற்றியைப் பார்த்த தென்னாப்பிரிக்க அரசு வெஸ்ட் இண்டீஸ் வீரர்கள் சிலரை விலை பேசி கிரிக்கெட் விளையாட அழைத்துச் சென்றனர். அவர்களின் முக்கிய குறி விவியன் ரிச்சர்ட்ஸாக இருந்தது. ஒரு மில்லியனுக்கும் மேல் பணம் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தும், ரிச்சர்ட்ஸ் அதை நிராகரித்தார் (நாட்டுக்குக் கட்ட வேண்டிய வரியைக் குறைக்க தன்னை நடிகராகவும் கருதச் சொல்லி கேஸ் போடுபவர்களையே நாம் பார்த்திருக்கிறோம்). வியட்நாம் மீது அமெரிக்கா தொடுத்த போருக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து படையில் சேர மாட்டேன் என்று மறுத்த முகமது அலியின் வீரத்துக்கு நிகராகப் பேசப்பட்டது. விவியன் ரிச்சர்ட்ஸ், தனது கையில் மூவண்ண பட்டை ஒன்றை கட்டியிருப்பார். அதன் வண்ணங்கள் பச்சை - ஆப்ரிக்காவின் வளமையைக் குறிப்பது, தங்க வண்ணம் - கொள்ளையடிக்கப்பட்ட ஆப்ரிக்காவின் வளத்தைக் குறிப்பது, சிவப்பு - முன்னோர்கள் சிந்திய ரத்தத்தைக் குறிப்பது. லாயிடுக்குப் பிறகு கேப்டன் பதவியை ஏற்றுக் கொண்ட ரிச்சர்ட்ஸும் தங்களது ஆதிக்கம் குறையாமல் பார்த்துக் கொண்டார்.

1976ல் ஆரம்பித்த ஆதிக்கம் 1991 வரை நீடித்தது. 15 வருடங்கள் எந்தத் தொடரையும் இழக்காத சாதனை இதுவரை உடைக்கப்படவில்லை. ஆஸ்திரேலியாவும் ஆதிக்கம் காட்டியிருக்கிறது. ஆனால், மேற்கிந்தியத் தீவுகளின் ஆதிக்கத்தை அத்தனை பேரும் விரும்பினார்கள்.

இன அவமதிப்பு செய்யப்பட்டதற்கு வார்த்தைகளால் பதில் அளிக்காமல் விளையாட்டால் பதில் அளித்த வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணிக்கு ஒரு ராயல் சல்யூட் இந்த ஆவணப் படம்.

கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் மட்டுமில்லாமல், அத்தனை பேரும் பார்க்க வேண்டிய ஒரு ஆவணப்படம்.

கனவு தேசம் - 6

2011-04-10T01:30:00.000-04:00

கார் வாங்குவது வரை பார்த்தாயிற்று. அதை விட அத்தியாவசியமான ஒன்று இருக்கிறது. அதுதான் செல்ஃபோன். செல்ஃபோன் பற்றி பார்க்கும் முன்பு க்ரெடிட் ஹிஸ்டரி என்ற வஸ்துவைப் பார்த்துவிடலாம்.

அமெரிக்காவில் வசித்து வருபவர்களுக்கு வயிற்றில் புளியைக் கரைக்கக் கூடிய ஒன்று இருக்கிறதென்றால் அது க்ரெடிட் ஹிஸ்டரி. அமெரிக்காவில் இதை க்ரெடிட் ஸ்கோர் என்ற எண்ணின் மூலமாகச் சொல்வார்கள்.

க்ரெடிட் ஸ்கோர் என்பது என்ன? ஒரு நபரின் Credit Worthiness - கடன் வாங்கும் தகுதியை நிர்ணயம் செய்வது இந்த க்ரெடிட் ஸ்கோர். கடன் அட்டை அல்லது கடன் (கார், வீடு முதலிய) வழங்கும் வங்கிகள், தொலைபேசி நிறுவனங்கள், செல்பேசி நிறுவனங்கள், மின்சாரம் வினியோகம் செய்யும் நிறுவனங்கள், கார் இன்ஷ்யூரன்ஸ் நிறுவனங்கள் இவை அனைத்தும் தங்கள் சேவையை ஒருவருக்கு வழங்கும் முன்பு அவரது க்ரெடிட் ஸ்கோரைப் பார்த்துவிட்டு அதற்கு ஏற்ற மாதிரிதான் சேவையை வழங்கும். நல்ல க்ரெடிட் ஸ்கோர் இருந்தால் குறைந்த வட்டிக்கு கடன் கிடைக்கும், அதிக க்ரெடிட் லிமிட்டோடு கடன் அட்டை கிடைக்கும், டெபாசிட் இல்லாமல் செல்ஃபோன் மற்றும் தொலைபேசி நிறுவனங்கள் தங்கள் சேவையை வழங்கும், குறைந்த ப்ரீமியத்தில் இன்ஷ்யூரன்ஸ் கிடைக்கும். ஆக ஒருவர் நல்ல க்ரெடிட் ஹிஸ்டரியை வைத்திருக்க வேண்டியது கட்டாயமாகிறது.

இந்த கிரெடிட் ஹிஸ்டரியை யார் பராமரிக்கிறார்கள்? அமெரிக்காவில் இருக்கும் அத்தனை பேரின் பொருளாதார பரிமாற்றங்கள் அனைத்தையும் அவர்கள் சேமித்து வைக்க வேண்டுமே? இதைச் செய்பவர்கள் தான் கிரெடிட் பீரோக்கள். அமெரிக்காவில் இருக்கும் அத்தனை சோசியல் செக்யூரிட்டி எண் உள்ளவர்களின் க்ரெடிட் நிலவரத்தை சேமித்து வைத்து வருவார்கள். இவர்களிடமிருந்தே கிரெடிட் ஸ்கோர் பெறப்படும்.

சரி, கிரெடிட் ஹிஸ்டரி எப்படி கட்டியமைப்பது?

நல்ல க்ரெடிட் ஹிஸ்டரி என்பதை, கடன் வாங்காமலே இருந்தால் கட்டமைக்க முடியாது. வாங்கிய கடனை சரியான நேரத்தில் திருப்பிக் கட்டியிருந்தாலே நல்ல ஹிஸ்டரி கட்டமைக்க முடியும்.

அமெரிக்காவில் சென்று இறங்கிய பட்சத்தில் கடன் கொடுக்க யார் தயாராக இருப்பார்கள்? கடன் வாங்காமல் கட்டமைக்க முடியாதென்றால் புதிதாக அமெரிக்கா செல்பவர் எப்படி க்ரெடிட் ஹிஸ்டரி உருவாக்குவது? இப்படிப்பட்டவர்களுக்காகவும், அதல பாதாளத்தில் விழுந்து போன க்ரெடிட் ஸ்கோரை சீரமைக்க முயற்சிப்பவர்களுக்காகவும் வங்கிகள் கொண்டு வந்ததுதான் Secured Credit Card. இது வழக்கமான க்ரெடிட் அட்டை போல எல்லா இடங்களிலும் உபயோகிக்க முடியும். மற்ற அட்டைகளுக்கும் இதற்கும் இருக்கும் ஒரு வித்தியாசம், இந்த அட்டை பெறுவதற்கு ஒரு செக்யூரிட்டி டெபாசிட் வங்கியில் ஏற்படுத்த வேண்டும். அந்த டெபாசிட் தொகையைப் பொறுத்து க்ரெடிட் லிமிட் வழங்கப்படும். அந்த அட்டையில் உங்கள் நடவடிக்கைகள் மாதாமாதம் க்ரெடிட் பீரோக்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்படும். சிறிது காலம் க்ரெடிட் ஹிஸ்டரி கட்டமைத்த பின்னர் அடுத்த கட்டமாக unsecured credit card - எதாவது ஒரு வங்கியில் விண்ணப்பிக்க வேண்டும். ஒருவேளை எதாவது ஒரு வங்கி உங்கள் விண்ணப்பத்தை நிராகரித்து விட்டால், அடுத்தடுத்து பல வங்கிகளில் முயற்சிக்காதீர்கள். அது உங்கள் கிரெடிட் ஸ்கோரை இன்னும் நாசப்படுத்தும். நிராகரிக்கப் பட்டால் இன்னும் இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு உங்கள் செக்யூர்ட் க்ரெடிட் கார்டை உபயோகப் படுத்துங்கள். அதன் பிறகு இன்னொரு வங்கியில் முயற்சி செய்யுங்கள்.

Digital Credit Unit - DCU என்று ஒரு வங்கி இருக்கிறது. இதை Desi Credit Union என்று கேலியாகச் சொல்வார்கள். இந்த வங்கியில் கணக்கு துவங்கினால், $3000 டாலர் கிரெடிட் லிமிட்டோடு ஃப்ரீ கிரெடிட் கார்டு தருவார்கள். குறைந்த வட்டியில் $25000 வரை கார் லோனும் தருவார்கள். இந்த வங்கியின் மூலம் பயனடைந்த தேசிகள் அதிகம்.

கிரெடிட் ஸ்கோரை பாதிக்கக் கூடிய பரிமாற்றங்கள் என்ன என்ன? அவற்றை எப்படி சரி செய்வது?

கிரெடிட் ஸ்கோரை FICO Score என்று சொல்வார்கள். கீழ்க்கண்ட பகுதிகள் கிரெடிட் ஸ்கோரைத் தீர்மானிக்கின்றன.

35% - Payment History - அதாவது கிரெடிட் கார்ட் பில், செல்ஃபோன் பில், தொலைபேசி பில், மெடிக்கல் பில் - போன்றவற்றை நேரத்துக்கு கட்டி வருவது. எதாவது பில் ட்யூ டேட் தவற விட்டால் அது கிரெடிட் ஸ்கோரை பாதிக்கும். நேரா நேரத்துக்கு பில் கட்டுவது, கிரெடிட் ஸ்கோரை உயர்த்தும்.
30% - Credit Utilization - அதாவது, உங்கள் ரிவால்விங் கிரெடிட்டில் எந்த சதவீதத்தை நீங்கள் உபயோகப் படுத்தி உள்ளீர்கள் என்பது. உதாரணமாக உங்கள் கிரெடிட் கார்டின் லிமிட் $1000 என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஒரு மாதத்துக்கு நீங்கள் $800 க்கு அந்த அட்டையை உபயோகிக்கிறீர்கள் என்றால் 80% உங்கள் ரிவால்விங் கிரெடிட்டை உபயோகிக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். இது டேஞ்சர். இந்த சதவீதத்தை 50%க்குக் கீழ் வைத்திருப்பது நலம்.
15% - Length of Credit History - எத்தனை வருடங்களுக்கு உங்கள் கிரெடிட் ஹிஸ்டரி இருக்கிறது என்பது. அதிகமாக இருப்பது நல்லது.
10% - Types of Credits used - என்ன வகையான கடன்கள் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பது. பலவகையான கடன்கள் வைத்திருப்பது கிரெடிட் ஸ்கோரை உயர்த்த உதவும்
10% - Recent Search for credit - உங்கள் கிரெடிட் ஹிஸ்டரியைப் பற்றிய விசாரணைகள். நீங்கள் புது கடனுக்கு விண்ணப்பிக்கும்போதெல்லாம் இங்கே வந்து எண்ட்ரிகள் விழும். அதிக விசாரணைகள் இருப்பது கேடு. நீங்களே உங்கள் கிரெடிட் ஸ்கோரை விசாரிப்பது இதில் வராது.

ஆக மேலே உள்ளவற்றை சரியாகக் கண்ட்ரோல் செய்தால் நல்ல க்ரெடிட் ஸ்கோரோடு பிழைக்கலாம்.

அமெரிக்க வாழ்க்கை கிரெடிட் ஸ்கோரோடு பின்னி பிணைக்கப்பட்டது. ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு $250 மெடிக்கல் பில் கட்ட விட்டுவிட்டீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இப்போது வீடு வாங்கலாம் என்று லோன் அப்ளை செய்தால், நீங்க அஞ்சு வருசத்துக்கு முன்னாடி $250 கட்டலை, அதைக் கட்டிட்டு வாங்க லோன் தர்றோம் என்று சொல்வார்கள். அதனால் இதில் தப்பெதுவும் செய்யாமலிருப்பது நலம்.

இப்போது செல்ஃபோன் வாங்கும் விசயத்துக்கு வருவோம். செல்ஃபோன் ப்ளான் வாங்க வேண்டுமென்றால் நல்ல கிரெடிட் ஹிஸ்டரி தேவை. கிரெடிட் ஹிஸ்டரி இல்லையென்றால் டெபாசிட் கட்டச் சொல்வார்கள். பெரும்பாலான இந்தியர்கள் வந்து இறங்கியதும் டெபாசிட் கட்டி செல்ஃபோன் வாங்கிவிடுவார்கள். (நான் 6 மாதங்கள் வரை ப்ரிபெய்ட் ஃபோன் வைத்திருந்தேன்).

செல்ஃபோன்கள் அமெரிக்காவில் மிகவும் சல்லிசாகக் கிடைப்பதை வெளிநாட்டில் இருப்பவர்கள் பார்த்திருக்கலாம். ஐஃபோன் 4 $200க்கு, HTC HD7 $0க்கு என்றெல்லாம் கிடைக்கும். பெரும்பாலான ஃபோன்கள் இலவசமாகவே கிடைக்கும். ஆனால் அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் கேட்ச் தான் முக்கியம். பெரும்பாலான ஃபோன்கள் நெட்வொர்க் ப்ரொவைடர்களோடு பிணைக்கப் பட்டிருக்கும். அந்த ஃபோன்களை Locked Phones என்று அழைப்பார்கள். உதாரணமாக ஐஃபோனை AT&T நிறுவனத்துடன் மட்டுமே உபயோகிக்க முடியும். (இப்போது Verizon நிறுவனத்தோடும் உபயோகிக்கும் வண்ணம் கொண்டு வந்துள்ளார்கள்). இந்த ஃபோன்களை குறைந்த விலையில் வாங்குவதற்கு நெட்வொர்க் நிறுவனங்களோடு காண்ட்ராக்ட் போடவேண்டும். குறைந்த பட்சம் ஒரு வருடத்திலிருந்து 2 வருடங்கள் வரை அந்த கம்பெனியுடனே இருப்பேன் என்று ஒப்பந்தம் போடவேண்டும். இந்த ஒப்பந்தத்தை முறித்தால் பெனால்டி கட்ட வேண்டியதோடு கிரெடிட் ஹிஸ்டரியையும் பாதிக்கும்.

$200 க்கு ஐஃபோன் வாங்கி இந்தியாவுக்குக் கடத்த இயலாது. அப்படியே கடத்திக் கொண்டு வந்தாலும், ஃபோனை அன்லாக் செய்து உபயோகிக்க வேண்டும். அன்லாக் செய்து உபயோகிப்பதில் இருக்கும் வம்பு என்னவென்றால், சாஃப்ட்வேர் அப்டேட் செய்ய முடியாது. செய்தால் மறுபடியும் லாக் ஆகிவிடும். சாம்சங் கேலக்ஸி என்ற ஆண்ட்ராய்ட் ஃபோனும் வைத்திருக்கிறேன். அதை அப்க்ரேட் செய்யவே முடியவில்லை. சாம்சங்கைக் கேட்டால் AT&Tயைக் கேள் என்கிறார்கள். AT&Tயைக் கேட்டால் சாம்சங்க் இன்னும் அப்ட்டேட்ட OS அனுப்பவில்லை என்கிறார்கள்.

இரண்டு வருடங்கள் மாதம் வாய்ஸ் ப்ளான் குறைந்த பட்சம் $40ம், டேட்டா ப்ளான் $15ம் கட்ட வேண்டும். அதில் செல்ஃபோனுக்குக் குறைத்த காசைப் பிடித்துவிடுவார்கள்.

மேலும் பார்ப்போம்

கனவு தேசம் - 5 மீள்பதிவு

2011-04-09T02:52:00.002-04:00

இதுவரை பாகம்-1 பாகம்-2 பாகம்-3 பாகம்-4

இன்ஸ்யூரன்ஷுக்கு அடுத்தபடியாக படிக்க அல்லது வேலை பார்க்க வந்த அனைவருக்கும் அமெரிக்காவில் கட்டாயத் தேவை சோசியல் செக்யூரிட்டி எண். பேங்கில் அக்கவுண்ட் ஆரம்பிப்பதில் ஆரம்பித்து வருமான வரி கட்டுவது வரை இந்த எண் தேவை.

ஒருவருடைய பொருளாதார செயல்பாடுகள் அனைத்தும் இந்த எஸ்.எஸ்.என்-னோடு சேர்த்து ஆவணப்படுத்தப் படும். மேலும் அவர் செய்யும் குற்றங்கள் - ட்ராஃபிக் டிக்கெட்ஸ், ஃபைன் கட்டியது போன்றவை - கூட இந்த எஸ்.எஸ்.என்-னோடு கோர்க்கப்பட்டிருக்கும். ஆக அவரது எஸ்.எஸ்.என் - ஐ சொன்னால் உங்கள் வரலாறையே எடுத்துவிடலாம்.

வழக்கமாக அமெரிக்கா வருபவர்களை வந்த உடன் எஸ்.எஸ்.என் விண்ணப்பிக்கச் சொல்லுவார்கள். ஆனால் நீங்கள் உடனே விண்ணப்பிக்கப் போனால் உங்கள் அமெரிக்க வருகை எஸ்.எஸ்.என் அலுவலக டேட்டா பேஸில் ஏறியிருக்காது. அதனால் அவர்கள் தபால் மூலம் யூ.எஸ்.சி.ஐ.எஸ் அலுவலகத்தை தொடர்பு கொண்டு உங்கள் வருகையை சரிபார்க்கச் சொல்வார்கள். யூ.எஸ்.சி.ஐ.எஸ் பதில் அனுப்பிய ஒரு வாரத்திற்குள் உங்கள் எஸ்.எஸ்.என் வீட்டுக்கு வந்து சேரும். மொத்தமாக எஸ்.எஸ்.என் வந்து சேர 3 முதல் 6 வாரம் வரை ஆகிவிடும்.

அதனால் நான் என் நண்பர்களுக்கு தரும் ஆலோசனை என்னவென்றால், அமெரிக்காவில் வந்திறங்கி ஒரு வாரம் கழித்துப் போய் எஸ்.எஸ்.என் விண்ணப்பித்தால் டேட்டா பேஸ் அப்டேட் ஆகியிருக்கும். உங்களுக்கு ஒரே வாரத்தில் எஸ்.எஸ்.என் வந்துவிடும். 1 முதல் 4 வாரம் வரை மிச்சம்.

எஸ்.எஸ்.என் வந்த பிறகே உங்களால் டிரைவிங் லைசன்சு கூட விண்ணப்பிக்க முடியும்.

எஸ்.எஸ்.என் பற்றி இன்னும் விளக்கமாகப் பின்னால் சொல்கிறேன். இப்போது டிரைவிங்க் லைசன்சு பற்றி பார்ப்போம்.

ஓவர்சீஸ் லைசன்ஸ் - இப்படி ஒரு பொருள் எங்கும் இல்லை, குறிப்பாக இந்தியாவில். இண்டர்நேஷனல் டிரைவர்ஸ் பெர்மிட்(ஐ.டி.பி) என்று ஒன்று உள்ளது. ஆனால் அது தனியாக ஒரு ஆவணம் இல்லை. அதுவும் உங்களின் இந்திய லைசன்ஸும் சேர்ந்தால்தான் அதற்கு மரியாதை. ஐ.டி.பி உங்களுக்கு கார் ஓட்ட லைசன்ஸ் இருக்கிறது என்பதை உலகில் உள்ள பல மொழிகளில் விளக்கியிருப்பார்கள். ஆக உங்கள் இந்திய லைசன்ஸ் இல்லாமல் ஐ.டி.பி மட்டும் வைத்து ஓட்ட முடியாது.

அமெரிக்காவில் ஒவ்வொரு மாகாணத்துக்கும் டிரைவிங் லைசன்ஸ் எடுக்கும் விதிகள் வேறுபடும். உதாரணத்திற்கு நியூ ஜெர்சி மாகாணத்தில் உங்கள் இந்திய லைசன்ஸைக் கொடுத்து ஒரு எழுத்துத் தேர்வை பாஸ் செய்தால் போதும் நியூ ஜெர்சி லைசன்ஸ் பெற்று விடலாம். நீங்கள் ஓட்டிக் காட்டத் தேவை இல்லை. நியூ யார்க் மாகாணத்தில் அமெரிக்கா வந்து 3 மாதங்கள் உங்களின் இந்திய டிரைவிங் லைசன்ஸை வைத்தே ஓட்டலாம், அந்த லைசன்ஸ் ஆங்கிலத்தில் இருந்தால் ஐ.டி.பி தேவையே இல்லை. ஆனால் 3 மாதங்களுக்கு மேல் டூரிஸ்ட் விசா தவிர வேறு ஏதாவது விசாவில் இருந்தால் நீங்கள் கண்டிப்பாக நியூ யார்க் லைசென்ஸ் எடுத்தேத் தீரவேண்டும்.

நியூ யார்க் மாகாணத்தில் லைசன்ஸ் எடுக்க முதலில் எழுத்துத் தேர்வு ஒன்றை பாஸ் செய்ய வேண்டும். அதைப் பாஸ் செய்த உடன் லேர்னர்ஸ் பெர்மிட் கிடைக்கும் (நம் ஊர் எல்.எல்.ஆர் போல). அதன் பின் ஒரு ஐந்து மணி நேர வகுப்பறைப் படிப்பு - எதாவது ஒரு டிரைவிங் ஸ்கூலில் சொல்லித் தருவார்கள் - முடிக்க வேண்டும். அதன் பின்னரே டிரைவிங் தேர்வுக்குச் செல்ல முடியும்.

டிரைவிங் தேர்வும் மாகாணத்துக்கு மாகாணம் மாறும். நியூ யார்க்கில் வழக்கமான டிராஃபிக் உள்ள தெருக்களிலேயே ஒட்டச் சொல்வார்கள். பேரலல் பார்க்கிங் (parallel parking), 3 பாயிண்ட் டர்ன் ஆகியவற்றைச் செய்யச் சொல்வார்கள். நீங்கள் இந்தியாவில் ஓட்டி பழக்கம் இருந்தாலும் டிரைவிங் டெஸ்டுக்கு முன் ஒரு 2 மணி நேரமாவது ஒரு டிரைவிங் ஸ்கூலின் பயிற்சியாளரிடம் பயிற்சி எடுப்பது நல்லது.

பல பெண்கள் தங்கள் கணவரை ஓட்டச் சொல்லிக்கொடுக்கச் சொல்வார்கள். அதில் என்ன சிக்கல் என்றால், கணவர்கள் தொழில்முறை பயிற்சியாளர்கள் இல்லை. அதோடு அவர்களின் சொந்தக் காரிலேயே பயிற்றுவிக்கும்போது எங்காவது இடித்து விடுமோ என்ற பயம் கணவர்களுக்கு இருக்கும். அதனால் மனைவிகள் தப்பு செய்யும்போது கோபம் வரலாம். அவர்கள் கோபத்தில் ஏதாவது கத்திவிட்டால் மனைவிகளுக்கு பதட்டம் வந்து மேலும் தவறிழைக்கலாம். அதனால் அடிப்படைப் பயிற்சியை ஒரு டிரைவிங் ஸ்கூலின் தொழில்முறை பயிற்றுவிப்பாளரிடம் பயின்ற பின்னர் அதிக பரிச்சயம் செய்துகொள்ள உங்கள் கணவரோடு செல்லலாம். அதோடு டிரைவிங் ஸ்கூலின் காரில் பயிற்றுவிப்பாளரின் பக்கமும் ஒரு ப்ரேக் இருக்கும் என்பதால் விபத்தைப் பற்றி கவலைப் படாமல் பழகலாம்.

அடுத்தது கார் வாங்குவது. அமெரிக்காவில் பெரிய நகரங்களைத் தவிர மற்ற நகரங்களில் வசிப்பவர்கள் கார் இல்லாமல் இருக்க முடியாது. அப்படி இருக்க முடியாத நிலையை கார் தயாரிப்பு நிறுவனங்களே ஏற்படுத்திவிடுகின்றன. உதாரணத்திற்கு நான் வசிக்கும் ராச்செஸ்டர் நகரில் ஒரு காலத்தில் சப்-வே எனப்படும் பாதாள ரயில் வசதி இருந்ததாம். அந்த வசதியினால் மக்கள் பலர் கார் வாங்காமலே இருந்து வந்தனர். ஃபோர்ட் நிறுவனம் அந்த பாதாள ரயில் நிறுவனத்தை மாநகராட்சி நிர்வாகத்திடம் இருந்து வாங்கி இரண்டு வருடங்களில் அதை மூடிவிட்டார்களாம். எது எப்படியோ கார் இல்லாமல் இருந்தால் எந்த இடத்துக்குப் போவதற்கும் யாரையாவது எதிர்பார்த்தே இருக்க வேண்டிய நிலை தவிர்க்கமுடியாதது.

பழைய கார் வாங்கும்போது அமெரிக்கக் கார்கள் - ஃபோர்ட், ஜி.எம், க்ரைஸ்லர் போன்ற - வாங்குவதாக இருந்தால், 100,000 மைல்களுக்கு மேல் கார் போயிருக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் இந்தக் கார்கள் 100,000 மைல்களுக்கு மேல் பல பிரச்சனைகளைத் தரும். ஜப்பானியக் கார்களான ஹோண்டா, டொயாட்டா போன்ற கார்கள் வாங்கினால் தைரியமாக வாங்கலாம். அவை 200,000 மைல்கள் வரை பிரச்சனை இல்லாமல் போகக் கூடியவை.

பழைய கார்களை தேர்ட் பார்ட்டி என்று சொல்லக் கூடிய காரின் சொந்தக்காரர்களிடம் நேரடியாக வாங்கும்போது மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இப்படிப் பட்ட பரிமாற்றத்தை as-is என்று அழைப்பார்கள். அதாவது காரை நீங்கள் வாங்கும்போது கார் எப்படி இருக்கிறதோ அந்த நிலையிலேயே பெற்றுக் கொள்கிறேன் என்ற ஒப்பந்தத்தில் நீங்கள் கையெழுத்து போட்டிருப்பீர்கள். அதனால் அதன் பின்னர் வரும் எல்லாப் பிரச்சனைகளையும் நீங்களே ஏற்றுக் கொண்டாக வேண்டும். எந்தச் சட்டமும் உங்களுக்கு உதவாது. பல நேரங்களில் காரை ட்ரயல் பார்த்து, பணம் கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டு அடுத்த தெரு வருவதற்குள் கார் நின்று போன கொடுமையையெல்லாம் பார்த்திருக்கிறேன்.

அதனால் தேர்ட் பார்ட்டியிடம் கார் வாங்கும்போது விற்பனை செய்பவரின் செலவிலேயே ஒரு வொர்க் ஷாப்பிற்கு சென்று பரிசோதனை செய்துவிடுவது நல்லது. $100 டாலருக்குள் காரில் உள்ள அத்தனை குறைகளையும் காட்டித் தரும். அவற்றைக் களைந்து தர விற்பவர் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே காரை நீங்கள் வாங்கலாம்.

கார் டீலரிடமே பழைய கார் வாங்குவது பாதுகாப்பானது. சில நேரங்களில் வாரண்டியும் கிடைக்கும். ஆனால் கொஞ்சம் விலை அதிகமாக இருக்கும்.

புது காராக வாங்குவதும் சாதாரண விசயம் இல்லை. அது ஒரு கலை என்றே சொல்லலாம். முதலில் எந்தக் கார் வாங்குவது என்பதை முடிவு செய்துவிட்டு அந்தக் காரைப் பற்றிய முழு விவரங்களையும் - காரின் பல மாடல்கள், அவற்றின் அடிப்படை வசதிகள், அதிகப்படியான வசதிகள் ஆகியவற்றை - தெரிந்து கொண்ட பின்னே கார் டீலரிடம் செல்ல வேண்டும். அங்கே போகும் போது உங்கள் பட்ஜெட் என்ன என்பதை நீங்கள் அவர்களிடம் சொல்லி விடக்கூடாது. அதே நேரத்தில் உங்களின் கார் வாங்கும் ஆர்வத்தையும் அவர்களிடம் வெளிக்காட்டிவிடக் கூடாது. இந்த உணர்வுகளை அந்த விற்பனைப் பிரதிநிதி கண்டுபிடித்துவிட்டால் டிஸ்கவுண்ட் அதிகம் கொடுக்க மாட்டார்.

ஒரு காரின் குறைந்த பட்ச விற்பனை விலை ஒன்று வைத்திருப்பார்கள். அதன் மேல் எவ்வளவு வந்தாலும் அவர்களுக்கு அதிகப்படி லாபம் தான். உதாரணமாக ஒரு காரின் விலை $24,000/- என்று சொல்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதன் குறைந்த பட்ச விற்பனை விலை 20,000/- என்றிருக்கும். ஆகவே அவர் காரின் விலை சொல்லும்போது குறைத்துக் கேட்க வேண்டும். நீங்கள் 21,000/- என்று கேட்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம், அவர் உடனே “நான் போய் மேனேஜரிடம் பேசிவிட்டு வருகிறேன்” என்று உள்ளே போவார். அவரிடம் எதையாவது பேசிவிட்டு திரும்பி வந்து, 21,000/- கொடுக்க முடியாது 23,500/- என்றால் கொடுக்கலாம் என்று சொல்வார். நீங்கள் இல்லை என்று தயங்கினால் “நான் உங்களுக்கு ஒரு யோசனை சொல்கிறேன், 22,000/- என்று கேட்போம். அவர் 23,000/-க்கு வருவார். என்ன சொல்கிறீர்கள் என்று கேட்பார். நீங்கள் ஒத்துக்கொண்டுவிட்டால் போச்சு. 23,000/-க்கு உங்கள் தலையில் காரைக் கட்டி விடுவார்கள். சில நேரங்களில் நீங்கள் காரை இன்றே வாங்கிக் கொள்வதாக இருந்தால் 22,500/-க்குக் கொடுக்கிறேன் என்று “இறங்கி” வருவார்கள். ஒத்துக் கொள்ளாதீர்கள். எப்போது போன அன்றே காரை வாங்கும் எண்ணத்தை வைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்.

மனைவியிடம் பேசிவிட்டு வருகிறேன், நண்பர்களுடன் ஆலோசிக்க வேண்டும் என்று எதாவது காரணத்தை வைத்து திரும்பி விடுங்கள். மற்ற டீலர்களிடமும் விசாரித்துவிட்டு எது நல்ல டீல் என்று பார்த்து முடிவு செய்யுங்கள். சில நேரம் ஒரு டீலரிடம் சர்வீஸ் நன்றாக இருக்கும். இன்னொரு டீலரிடம் நல்ல டீல் இருக்கும். சர்வீஸ் நன்றாக இருக்கும் டீலரிடம் மற்ற டீலரிடம் இருக்கும் டீல் அல்லது ஆஃபரைச் சொல்லி அதையே இங்கேயும் தரச் சொல்லுங்கள். இல்லாவிட்டால் வாக்-அவுட் செய்யப் போவதாக மிரட்டலாம். பணத்தைக் குறைக்க தயக்கம் காட்டினால் வேறு அதிகப்படி வசதிகளில் ஏதாவது ஒன்றைக் கேளுங்கள். சமயோசிதமாக நடந்து கொள்வதன் மூலம் நல்ல விலைக்கு புதுக் கார்கள் வாங்கிவிடலாம்.

நீங்கள் காரில் அதிகம் ஊர் சுற்றாதவராக மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முறை காரை மாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணம் உள்ளவராக இருந்தால் உங்களுக்கு லீசிங் (leasing) என்ற ஒரு வழி இருக்கிறது. அதாவது காரை விலைக்கு வாங்காமல் வாடகைக்கு எடுப்பது போல. இதில் வழக்கமாக மூன்று வருடம் - 36,000 மைல் என்ற ஒப்பந்தம் போடுவார்கள். 36,000 மைல்களுக்கு மேல் போனால் மைலுக்கு இவ்வளவு என்று பணம் அதிகமாகக் கட்ட வேண்டியிருக்கும். மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு அந்தக் காரை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு வேறு கார் லீஸ் செய்து அல்லது வாங்கிக் கொள்ளலாம்.

Leasing Vs Buying

=================

காரை வாங்கினால் நீங்கள் மாதா மாதம் கட்டும் பணத்திற்கு உங்களுக்கு ஒரு சொத்து (கார்) இருக்கிறது. அதுவே உங்களின் பணத்திற்கான ரிட்டர்ன். லீசிங்கில் நீங்கள் கட்டும் பணம் வாடகையைப் போன்றது. அதனால் அதற்கு ரிட்டர்ன் இல்லை.

காரை வாங்கும்போது நீங்கள் காரின் மொத்த விலைக்கும் வரி கட்ட வேண்டும். காரை லீஸ் செய்யும்போது லீஸ் காலத்துக்கான தேய்மானத் தொகை (depreciation amount)க்கு மட்டும் வரி கட்டினால் போதும். அதோடு மாத ஈ.எம்.ஐ கார் வாங்குவதில் லீசை விட அதிகமாக இருக்கும். வழக்கமாக புது காருக்கு முதல் மூன்று வருடங்களுக்கு மட்டுமே வாரண்டி இருக்கும். அதற்கு மேல் ஃபேக்டரி வாரண்டி இல்லாமல் மற்ற வாரண்டி வாங்க வேண்டியிருக்கும். லீசில் அந்த பிரச்சனை இல்லை. மூன்று வருடங்களில் அந்தக் காரை நீங்கள் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவீர்கள். லீசில் எடுத்த காரையே மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு நீங்களே வாங்கிக் கொள்ளும் ஒரு வழிமுறையும் இருக்கிறது. ஆனால் அப்படிப்பட்ட எண்ணத்துடன் நீங்கள் காரை லீஸ் செய்வதால் உங்களுக்குச் சில ஆயிரங்கள் நஷ்டம் ஏற்படலாம். ஆகவே மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு வேறு கார் வாங்கும் பழக்கம் உடையவராக இருந்தால் மட்டுமே நீங்கள் லீஸ் ஆப்ஷனுக்குச் செல்லுங்கள்.

கனவு தேசம் - 4 மீள் பதிவு

2011-04-09T02:49:00.001-04:00

பாகம்-1 பாகம்-2 பாகம்-3

விசா வாங்கி, விமானம் ஏறி, இமிக்ரேஷனைத் தாண்டி அமெரிக்காவில் கால் பதித்தாயிற்று. அடுத்தது என்ன?

அமெரிக்காவுக்கு வரும் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களது பாஸ்போர்ட்டுக்கு அடுத்த படியாக முக்கியமானது இன்ஸ்யூரன்ஸ் அட்டை. எதற்காக இன்ஸ்யூரன்ஸ் எடுக்க வேண்டும்? எடுக்காவிட்டால் என்ன என்று கேட்கலாம். அதை விளக்குவதே இந்த பகுதி.

அமெரிக்காவில் மருத்துவ செலவுகள் அதிகம். எவ்வளவு அதிகம்? ஒரு உதாரணம்

நாங்கள் அமெரிக்கா வந்த ஒரு வாரத்துக்குள் என் மனைவி காய்கறி நறுக்கும் போது கையையும் சேர்த்து அறுத்துக் கொண்டார். நான் ஊருக்குப் புதிதென்பதால் என்னுடன் பணி புரிந்த அக்கட தேசத்து நண்பர் ஒரு மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றார். எங்கள் இன்ஸ்யூரன்ஸ் அப்போது வரவில்லை என்பதால் எங்கள் கையில் இருந்து பணம் கொடுக்க வேண்டியதிருந்தது. இரண்டு தையல் போட்டதற்கு பில் எவ்வளவு தெரியுமா? $250.00 இந்தியப் பணத்தில் கிட்டத்தட்ட 11,250/-

ஏன் அமெரிக்காவில் மருத்துவ செலவுகள் அதிகமாக இருக்கிறது? இதைப் பற்றி மட்டுமே ஒரு பெரிய தொடரே எழுதலாம். இருந்தாலும் சுருக்கமாக.

1. அமெரிக்காவில் அவசர சிகிச்சைக்கு - எமெர்ஜென்சி ரூம் - அனுமதிக்கப்படும் நோயாளிகளுக்கு இன்ஸ்யூரன்ஸ் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் சிகிச்சை அளித்தேத் தீர வேண்டும் என்பது கட்டாயம். இங்கே ஒருவர் குண்டடிப் பட்டு மருத்துவமனைக்குப் போனாலும் கூட போலீஸ் கம்ப்ளெயிண்ட் கேட்க மாட்டார்கள். உடனே மருத்துவ உதவி வழங்கப்படும். அப்படி செலவாகும் பணத்தை மருத்துவமனைகள் மற்ற அவசரமல்லாத (Non-emergency) நோயாளிக்கான சேவையின் மீது திணிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறார்கள்.

2. அமெரிக்காவில் தவறாக டயக்னைஸ் (நோயைக் கண்டுபிடித்தல்) செய்துவிட்டாலோ, இல்லை தவறான சிகிச்சை செய்துவிட்டாலோ, மருத்துவரின்/மருத்துவமனையின் மீது வழக்குப் போடலாம். போட்டு அந்த மருத்துவர் தன் வாழ்நாளில் சம்பாதித்த அத்தனை பணத்தையும் நஷ்ட ஈடாக வாங்கிவிடலாம். இப்படிப் போடப் படும் வழக்குகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகம். இந்த மாதிரி போடப்படும் வழக்குகளை எதிர்கொள்ள ஆகும் செலவையும் தங்கள் பேஷண்டுகளின் மீது திணிக்கின்றனர் மருத்துவர்கள்/மருத்துவமனைகள்.

3. அமெரிக்க இன்ஸ்யூரன்ஸ் கம்பெனிகள் அனைத்தும் தனியார் வசம் உள்ளன. அமெரிக்க மருத்துவத்தொழிலையே ஆட்டிப் படைப்பவர்கள் இவர்கள்தாம். மருத்துவ செலவை அதிகமாக வைத்திருப்பதன் மூலம் அனைவரையும் இன்ஸ்யூரன்ஸ் எடுத்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயத்தில் வைத்திருக்கின்றன.

ஆனாலும் மருத்துவ வசதிகளில் அற்புதமாக இருக்கும். ஏற்றத்தாழ்வு இல்லாமல் அனைவரையும் ஒரே மாதிரி நடத்துவார்கள். ஒரு சிகிச்சை அளிக்கும் முன் அந்த சிகிச்சையைப் பற்றி பேஷண்டிடம் விளக்குவார்கள். மாற்று சிகிச்சை இருப்பின் அதைப் பற்றியும் பேஷண்டிடம் விளக்கி தேர்வை பேஷண்டிடமே விட்டு விடுவார்கள்.

மருத்துவர்களும் தேவையான சிகிச்சை மட்டுமே அளிக்க வேண்டும். நம்மூர் போல தேவையில்லாமல் மச்சானின் லேபில் இசிஜி, எக்ஸ்ரே எல்லாம் எடுக்கச் சொல்ல முடியாது.

பேஷண்டுகளின் மருத்துவ ஆவணங்களை பத்திரப்படுத்தி வைப்பது மருத்துவரின் கடமை. பேஷண்ட் வேறு டாக்டரைத் தேடிப் போய்விட்டாலும், குறைந்தது ஐந்து வருடங்கள் (குழந்தை நல மருத்துவர்கள் 20 வருடங்கள்) அந்த ஆவணங்களைப் பத்திரப் படுத்தி வைத்திருக்கவேண்டும்.

ஆக நீங்கள் வேலை செய்ய வருகிறீர்களோ, படிக்க வருகிறீர்களோ இல்லை சுற்றுப் பயணம் வருகிறீர்களோ மெடிக்கல் இன்ஸ்யூரன்ஸ் இல்லாமல் இருப்பது ரிஸ்க் தான்.

இதில் நம் மக்கள் என்ன என்ன கோல்மால்கள் செய்கிறார்கள்?

1. பெற்றோர்களை அழைத்து வருபவர்கள் அவர்களுக்கு இன்ஸ்யூரன்ஸ் எடுக்காமல், எதாவது அவசரம் என்றால் அவர்களை மருத்துவமனையின் எமெர்ஜென்சி வார்டில் அட்மிட் செய்து விட்டு, யாரென்றே தெரியாது என்று சொல்லிவிடுகிறார்கள். (இன்ஸ்யூரன்ஸ் இல்லாமல் வந்த பெற்றோர்களில் ஒருவருக்கு கேன்சர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு இங்கே மருத்துவம் பார்த்ததால் $85,000 பில் வந்து கட்ட முடியாமல் சொல்லிக்கொள்ளாமல் இந்தியா ஓடிய குடும்பம் ஒன்றையும் எனக்குத் தெரியும்)

2. பல அக்கட நாட்டு மணமாகாத இளைஞர்கள் இன்ஸ்யூரன்ஸ் எடுப்பதில்லை. அதற்கு அவர்கள் சொல்லும் காரணம் - தலைவலி, காய்ச்சல் என்றால் ஓவர் த கவுண்டர் மாத்திரை வாங்கிக் கொள்ளலாம். எங்கேயாவது அடிபட்டால் எமெர்ஜென்சி ரூமுக்குப் போய் வைத்தியம் பார்த்துக் கொள்ளலாம். சரி, எமெர்ஜென்சி ரூமுக்குப் போனால் சோசியல் செக்யூரிட்டி எண் கேட்பார்களே (இதைப் பற்றி அடுத்த பதிவில்) என்று கேட்டால், நான் ஷார்ட் டெர்ம் ட்ரைனிங்கிற்கு வந்துள்ளேன், எனக்கு எஸ்.எஸ்.என் இல்லை என்று சொல்ல்விடுவேன். தப்பான முகவரியையும் கொடுத்து விட்டால் பணம் கேட்டுத் துரத்தி வர முடியாதே? இப்படிப்பட்டவர்கள் இருப்பதாலும் மருத்துவ செலவு அதிகமாகிறது.

ஆகவே குறைந்த பட்ச மருத்துவ சேவைக்காவது இன்ஸ்யூரன்ஸ் வைத்துக் கொள்வது நல்லது.

அடுத்த பதிவில் சோசியல் செக்யூரிட்டி எண்ணைப் பற்றியும், ட்ரைவிங் லைசன்ஸ், கார் வாங்கி ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் செய்வதைப் பற்றியும் விரிவாக எழுதுகிறேன்.

கனவு தேசம் - 3

2011-04-09T02:48:00.002-04:00

பாகம் - 1
பாகம் - 2

அமெரிக்காவுக்கு வர என்ன என்ன விதமான விசாக்கள் இருக்கின்றன என்பதை முந்தைய பதிவில் பார்த்தோம்.

இப்போது விசாவை உங்கள் பாஸ்போர்ட்டில் பதிய அமெரிக்க தூதரகத்துக்குப் போகும்போது என்ன என்ன முன்னேற்பாடுகளோடு செல்ல வேண்டும் என்பதை பார்ப்போம்.

விருந்தினர் விசா, படிப்பு விசாவுக்கு செல்பவர்கள் தங்கள் பயணம் முடிந்ததும் இந்தியா திரும்பிவிடுவோம் என்ற எண்ணத்தை விசா வழங்கும் அதிகாரிக்கு உறுதிப்படுத்துமாறு ஆவணங்களை சமர்ப்பிப்பது மிகவும் முக்கியம். அதே போல விருந்தினர் விசாவில் அமெரிக்கா செல்ல இருப்பவர்கள் தங்கள் பிரயாணத்துக்கான செலவுகளுக்கு போதிய பணம் இருப்பதைக் காட்ட வேண்டும். நீங்கள் அமெரிக்கா சென்று அங்கேயே தங்கி விடுவீர்கள் என்ற எண்ணம் விசா அதிகாரிக்குத் தோன்றி விட்டால் உங்களுக்கு விசா வழங்க விசா கணேஷை விட்டால் வேறு வழியே இல்லை.

விருந்தினர் விசாவில் செல்பவர்கள் கையில் வைத்திருக்க வேண்டிய ஆவணங்கள்
1. அமெரிக்காவில் இருக்கும் தங்கள் மகன்/மகள் வேலை பார்ப்பதற்கான அத்தாட்சிக் கடிதம் - அவர்களின் மாத வருமானத்துடன்
2. அவர்களின் வங்கி மூன்று மாத ஸ்டேட்மெண்ட்
3. பே ஸ்லிப்
4. உங்கள் சொத்து விபரம் - யாராவது ஆடிட்டரைப் பிடித்தால் நெட் வொர்த் சர்டிஃபிகேட் என்று ஒன்று வாங்கி வைத்துக் கொள்ளலாம்
5. நீங்கள் அரசு/தனியார் பணியில் இருப்பீர்களானால் அதற்கான அத்தாட்சி

ரிட்டயர்ட் ஆனவர்களை விட பணியில் இருப்பவர்களுக்கு விசா கிடைப்பது எளிது. உங்களுக்கு ஆங்கிலம் புரிந்து கொள்வீர்கள் ஆனால் பதில் பேசுவது கொஞ்சம் சிரமம் என்றால் கௌரவம் பார்க்காமல் தமிழில் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் எடுத்துக்கொள்வது நல்லது. ஏனென்றால் சில கேள்விகளுக்கு பதில் தெரியாமல் விசாவை இழப்பது தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும். உதாரணத்திற்கு, ஒருவரிடம் விசா ஆஃபிசர் கேட்டது - What is your daughter's immigration status? - இந்தக் கேள்விக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்திருந்தாலும் இம்மிக்ரேசன் என்பதன் அர்த்தம் விளங்காவிட்டால் முழித்துக் கொண்டு நிற்க வேண்டியதுதான்.

உங்கள் மகன்/மகள் என்ன விசா ஸ்டேட்டஸில் இருக்கிறார்கள் என்பதை அவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

வேலைக்கான விசா பதிய செல்பவர்கள் முக்கியமாக தங்கள் படிப்பு சம்மந்தமான அத்தனை ஆவணங்களையும் ஒரிஜினல் + 2 காப்பி எடுத்துக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். சில நேரம் அவர்கள் ஒரு செட் கேட்பார்கள். தங்கள் எம்ப்ளாயர் பற்றிய அத்தனை விபரங்களையும் தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டு செல்வது நல்லது.

தங்களின் தற்போதைய வேலையின் மூன்று மாத பே ஸ்லிப், கடந்த இரண்டு வருட வருமான வரி பதிந்த அத்தாட்சி - சரல் ஃபார்ம், கடந்த ஐந்து ஆண்டு வேலை பார்த்த எக்ஸ்பீரியன்ஸ் லெட்டர், ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

முதல் முறை விசா பதிய செல்பவர்களை சில நேரங்களில் டெக்னிக்கல் கேள்விகள் கேட்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

Dependent விசா பெறச் செல்பவர்கள் - மனைவி/கணவன் - தங்களின் திருமணப் பதிவு பத்திரம், திருமண அழைப்பிதழ், திருமண ஆல்பம் இவற்றை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும். குழந்தைகள் - பிறப்புச் சான்றிதழ் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

இத்தனை ஆவணங்களை எடுத்துச் சென்றாலும், அத்தனை ஆவணங்களையும் சரி பார்ப்பார்கள் என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. எந்த ஆவணத்தையும் பார்க்காமல் விசா அளிக்கவும் செய்யலாம், எல்லா ஆவணங்களையும் பார்த்தும் விசா அளிக்காமல் போகலாம். ஆக விசா கிடைப்பது அன்று அந்த விசா ஆஃபிசர் எந்த மூடில் இருக்கிறாரோ அதைப் பொறுத்ததே.

பொதுவாக தூதரகத்தில் எந்தக் கேள்வி கேட்டாலும் தயங்காமல் பதில் சொல்லுங்கள். தெளிவாகவும் சத்தமாகவும் தைரியமாகவும் பேசுங்கள். மென்று முழுங்கிப் பேசினால் வீண் சந்தேகங்கள் வந்து உங்கள் விசாவை பாதிக்கக் கூடும்.

சரி விசா வாங்கியாயிற்று. அடுத்தது பயணம்.

உங்கள் பெட்டிகளை செக்-இன் செய்த பின்பு எமிக்ரேஷன் க்ளியரன்ஸ் செய்ய வேண்டும். இந்திய அரசின் படிவம் ஒன்று இருக்கிறது. அதை நிரப்பி, அங்கே இருக்கும் அதிகாரிகளிடம் உங்கள் பாஸ்போர்ட்டையும் படிவத்தையும் ஒப்படைத்தால் அவர்கள் பாஸ்போர்ட்டில் நீங்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறும் நாளை ஸ்டாம்ப் செய்து விடுவார்கள். உங்கள் பாஸ்போர்ட் முடக்கப் பட்டதாகவோ இல்லை மார்க் செய்யப்பட்டதாகவோ இருந்தால் இந்த சோதனையை மீறி நீங்கள் வெளியேற முடியாது.

முட்டி வலி இருந்து நடக்க சிரமப் படுபவர்கள் கூச்சப்படாமல் சக்கர நாற்காலி உதவியை டிக்கெட் பெறும்போதே கேட்டு வாங்கிக் கொள்ளுங்கள். ஏனென்றால் நடுவில் நீங்கள் ஐரோப்பா அல்லது மத்திய ஆசிய நாடுகளில் மாற்றம் செய்யும் போது கிட்டத்தட்ட 2 கி.மீ நடக்க வேண்டி இருக்கும். இரண்டு விமானங்களுக்கு இடையிலான நேரம் குறைவாக இருக்கும் பட்சத்தில் ஓட வேண்டியதிருக்கும்.

நீங்கள் அமெரிக்காவில் இறங்க வேண்டிய விமானத்தில் தரை இறங்க ஒரு மணி நேரம் இருக்கும் போது இரண்டு படிவங்களை உங்களுக்குத் தருவார்கள்
1. ஐ-94 படிவம்
2. கஸ்டம்ஸ் படிவம் (ஒரு குடும்பத்திற்கு ஒன்று)

இவற்றை எப்படி நிரப்புவது என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது மிக மிக முக்கியம்.

அதில் அமெரிக்காவில் தங்கப் போகும் முகவரி என்ற இடத்தில் தெளிவான முகவரி முக்கியம். நீங்கள் ஏதாவது ஓட்டலில் தங்கப் போகிறீர்கள் என்றால் அந்த ஓட்டலின் முழு முகவரியையும் எழுத வேண்டும் - any good hotel - என்பது செல்லாது.

விசா வாங்கி, விமானத்தில் ஏறி விட்டால் அமெரிக்கா வந்து விடலாம் என்று நினைக்காதீர்கள். இங்கே இம்மிக்ரேசன் தான் மூன்றாவது மற்றும் மிக மிக முக்கியமான கண்டம். இதைத் தாண்டினால் தான் நீங்கள் அமெரிக்க மண்ணில் கால் பதிக்க முடியும்.

(பஞ்சதந்திரம் பட ஷூட்டிங்கிற்காக வந்த கமல்ஹாசனை உள்ளே விட மாட்டென் என்று சொன்னவர்களும், சமீபத்தில் ஷாருக்கானை ஒரு மணி நேரம் நிறுத்தி விசாரணை செய்தவர்களும் இதே இமிக்ரேஷன் ஆட்கள் தான்)

இங்கேயும் இம்மிக்ரேசன் அதிகாரி எந்த மூடில் இருக்கிறாரோ அதைப் பொறுத்தே உங்களுக்கு அனுமதி கிடைக்கும்.

பொதுவாக விருந்தினர் விசாவில் வருபவர்களுக்கு ஆறு மாதம் தங்கியிருக்க அனுமதி கிடைக்கும். (நீங்கள் கடந்த முறை வந்து திரும்பி ஒரு மாதத்துக்குள் வருவீர்களேயானால் ஒரு மாதமோ இரண்டு மாதமோ மட்டுமே கிடைக்கலாம். உங்களுக்கு அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் மறுபடியும் 6 மாதம் கிடைக்கலாம்).

படிப்பு விசாவில் வருபவர்கள் படிப்பு முடியும் வரை இருக்க அனுமதி வழங்கப்படும்.

வேலை விசாவில் வருபவர்களின் பெட்டிஷனில் என்ன முடிவு தேதி இருக்கிறதோ அது வரை தங்க அனுமதிக்கப் படுவர் (விசா எக்ஸ்பயரி தேதி அதற்கு முன்னமே இருந்தாலும்).

மறுபடியும் இம்மிக்ரேஷன் அதிகாரி கேட்கும் கேள்விக்கு மட்டும் பதில் அளியுங்கள். சத்தமாகவும் தெளிவாகவும் தைரியமாகவும் பேசுங்கள். இங்கே நீங்கள் தமிழில் பேச வாய்ப்பில்லை. ஆங்கிலத்தில் தான் உரையாடியாக வேண்டும்.

உங்கள் பதில்கள் அதிகாரியைத் திருப்திப் படுத்தினால் பாஸ்போர்ட்டில் நீங்கள் நிரப்பிய ஐ-94 படிவத்தை தேதியிட்டு பின் செய்து தருவார் இம்மிக்ரேசன் அதிகாரி. அந்த படிவத்தில் இருக்கும் தேதி வரை நீங்கள் அமெரிக்காவில் இருக்க அனுமதி உண்டு. ஒரு வேளை அதற்கு மேல் இருக்க வேண்டியிருந்தால் எக்ஸ்டென்ஷனுக்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டும். எக்ஸ்டென்ஷன் பெறாமல் நீங்கள் அதிக நாள் இருந்து இந்தியா திரும்பியிருந்தால் மறுபடி அமெரிக்கா வருவது கடினமாகிவிடும்.

இந்தப் படிவத்தைப் பத்திரமாக வைத்திருக்க வேண்டும். அமெரிக்காவை விட்டு வெளியேறும்போது அதை ஏர்வேஸ் பணியாளர்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். நீங்கள் அமெரிக்காவை விட்டு வெளியேறிவிட்டீர்கள் என்பதற்கு அதுவே அத்தாட்சி. இதை ஒப்படைக்கத் தவறினால் அடுத்த முறை அமெரிக்கா வருவது சிரமமாகிவிடும்.

அடுத்த பதிவில் அமெரிக்காவில் இறங்கிய பின் என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்பதைப் பற்றி சொல்கிறேன்.

கனவு தேசம் - 2 மீள் பதிவு

2011-04-09T02:46:00.002-04:00

முதல் பாகம் இங்கே.

டிஸ்கி: இந்தப் பதிவில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் அனைத்தும் நான் கடந்துவந்த/பல வலைத்தளங்களில் இருந்து திரட்டிய செய்திகள். இவற்றில் தவறுகள் இருக்கலாம். தவறுகளைக் காண்பவர்கள் தயவுசெய்து பின்னூட்டத்தில் சுட்டுங்கள்.

கடந்த பதிவில் அமெரிக்காவுக்குள் நுழைய என்ன என்ன விசா பிரிவுகள் இருக்கின்றன என்று அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம் என்று சொல்லியிருந்தேன். அதை இப்போது பார்ப்போம்.

பொதுவாக அமெரிக்க விசாவை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். (நான்கு என்றும் சொல்லலாம், நான்காவதை நேரடியாகப் பெறுவது இந்தியர்களுக்கு சிரமம் என்பதால் அதை விட்டு விடுகிறேன்)

1. விருந்தினர் (Visit)

2. படிப்பு

3. வேலை

விருந்தினர் விசா – B1/B2

விருந்தினர் விசாவை பி1 என்று அழைப்பார்கள். மருத்துவத் தேவைக்காக (ஜீன்ஸ் படத்தில் லட்சுமி வந்தது போல) வருவதற்கு பி2 விசா வழங்குவார்கள்.

பொதுவாக இதை டூரிஸ்ட் விசா அல்லது பிசினஸ் விசா என்று அழைப்பார்கள். சில நிறுவனங்கள் குறுகிய காலத்திற்கு யாரையாவது அமெரிக்காவுக்கு அனுப்ப இந்த விசாவைப் பயன்படுத்துவார்கள். அதை டெக்னிக்கல் ட்ரெயினிங் என்ற பெயரில் அனுமதிப்பார்கள்.

இந்த விசாவைப் பெற உங்களுக்கு அமெரிக்காவில் இருக்கும் யாராவது அழைப்பு அனுப்ப வேண்டும். அவரே உங்களுக்கு அனுசரணையாளராகவும்(Sponsor) இருக்க வேண்டும்.

அமெரிக்காவிலிருப்போரின் பெற்றோர் தங்கள் மகன்/மகளைச் சந்திக்க இந்த விசாவில் செல்வார்கள்.

இந்த விசாவைப் பெற அமெரிக்க கன்சுலேட்டுக்கு செல்பவர்கள் மனதில் வைக்க வேண்டிய விசயங்கள்.

நீங்கள் அமெரிக்காவுக்கு தற்காலிகமாகத்தான் செல்கிறீர்கள். திரும்பி வந்துவிடுவீர்கள் என்று அந்த விசா அதிகாரியை நம்ப வைக்க வேண்டும்.
அமெரிக்காவில் உங்களுக்காகும் செலவை சமாளிக்கும் அளவுக்கு உங்கள் மகன்/மகளுக்கு போதிய நிதிவசதி இருக்கிறது என்று விசா அதிகாரியை நம்ப வைக்க வேண்டும்.

மேலும் நீங்கள் அமெரிக்காவுக்குள் நுழையும்போது மறந்தும் கூட படிக்கவோ, இல்லை வேலை செய்யவோ வருகிறோம் என்று குடியமர்வில் (immigration) சொன்னால் அடுத்த விமானத்தில் திருப்பி அனுப்பி விடுவார்கள்

படிப்பு – Student Visa

அமெரிக்காவில் மேல் படிப்பு செல்பவர்களுக்கான விசா இது. இது F1 என்று அழைக்கப் படும். இந்த விசாவில் செல்பவர்கள் படிப்பு முடிந்ததும் அமெரிக்காவில் ஒரு வருடம் பணி புரிவதற்கு (OPT) என்று ஒரு வாய்ப்பு உள்ளது. மேலும் ஒரு வாரத்திற்கு 20 மணி நேரத்திற்கு மிகாமல் தாங்கள் படிக்கும் கல்லூரிக்குள்ளேயே வேலை செய்யவும் அனுமதி உண்டு.

பணி புரிவதற்கான விசாவுக்கு (H1B) இந்த படிப்பு விசா ஒரு குறுக்கு வழி. அது எப்படி என்பதை அடுத்த பிரிவில் பார்ப்போம்.

இந்த படிப்பு சம்மந்தப்பட்ட இன்னொரு விசா – J1. இதை எக்ஸ்சேஞ்ச் விசா என்று சொல்வார்கள். மற்ற நாடுகளில் இருந்து அமெரிக்கக் கலாச்சாரத்தை (!?) பகிர்ந்து கொள்ள வருபவர்கள் இந்த விசாவில் வருவார்கள். சில டாக்டரேட் பெற்றவர்களும் இந்த விசாவில் போஸ்ட் டாக்டரேட்டுக்காக வருவார்கள் என்று கேள்விப்பட்டுள்ளேன். (இந்தக் கருத்தில் தவறேதும் இருந்தால் தெரிவியுங்கள்)

வேலைக்கான விசா

வேலைக்கான விசா இரண்டு வகைப்படும். (இந்தியர்களுக்கு).

H1-B. இது அமெரிக்க நிறுவனம் தங்கள் நாட்டில் இல்லாத ஒரு திறனுடைய பணியாளை வெளிநாடுகளில் இருந்து பணியமர்த்திக்கொள்ள அமெரிக்க அரசு ஏற்பாடு செய்து கொடுத்திருக்கும் வழி. இந்த விசாவுக்கு நீங்களாகவே விண்ணப்பிக்க முடியாது. பணியமர்த்தும் நிறுவனம் உங்களுக்காக விண்ணப்பிக்க வேண்டும். அப்படி விண்ணப்பிக்கும் முன், தங்கள் நிறுவனத்தால் அந்த நேரத்தில் இந்த திறனுடைய (Skills) ஒருவரை அமெரிக்காவில் கண்டெடுக்க முடியவில்லை என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும். இதைத் தான் LCA என்று சொல்வார்கள். இந்த விசா விண்ணப்பத்தை பெட்டிஷன் என்று சொல்வார்கள்.

இந்த பெட்டிசனை அந்நிறுவனம் 6 மாதங்களுக்கு முன்பே விண்ணப்பிக்க வேண்டும். அதாவது அக்டோபர் 1, 2010ல் பணியமர்த்த அவர்கள் ஏப்ரல்,1, 2010லேயே விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.

இந்த பெட்டிசனுக்கு உச்ச வரம்பு இருக்கிறது. ஒரு வருடத்திற்கு 65,000 விசாக்களுக்கு மேல் அனுமதிப்பதில்லை. முன்பு first come, first serve அடிப்படையில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த இந்த விசா வழங்கும் முறை இப்போது லாட்டரி முறையில் நிகழ்த்தப் படுகிறது. அதாவது அத்தனை விசா விண்ணப்பங்களையும் பெற்றுக் கொண்டு அதிலிருந்து 65000 விண்ணப்பங்களை மட்டும் லாட்டரி முறையில் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்குவதே அது.

இந்த 65000 கணக்கில் சில – not for profit – நிறுவனங்கள் விதிவிலக்கு பெற்றவை.

இந்த விசாவுக்கு நிறுவனங்கள் செலவு செய்யும் தொகை $1500 - $5000 வரை.

அமெரிக்காவில் மேற்படிப்பு படித்த மாணவர்கள் (F1 விசா மூலம்) இந்த H1-B விசா பெறுவது எளிது. ஏனென்றால் அவர்கள் இந்த 65000 கோட்டாவில் வர மாட்டார்கள். அவர்களுக்குத் தனியே 20,000 கோட்டா இருக்கிறது. அதோடு அவர்கள் அக்டோபர் வரை காத்திருக்கத் தேவையில்லை. ஏப்பிரலில் விண்ணப்பித்ததும் பணிக்குச் செல்லலாம். இதைத் தான் குறுக்கு வழி என்று மேலே சொன்னேன்.

H1-B விசாவில் ஒருவர் வந்தால் அவர் மட்டுமே வேலை பார்க்க முடியும். அவரது குடும்பத்தினர் (dependents) வேலை பார்க்க முடியாது.

L1B விசா – Intracompany Transfer

இந்த விசா அமெரிக்காவிலும் இந்தியாவிலும் கிளைகள் வைத்திருக்கும் நிறுவனம், தங்கள் இந்தியக் கிளையிலிருந்து அமெரிக்கக் கிளைக்கு தற்காலிகமாகப் பணி புரிய ஆட்களை அனுப்புவதற்கு பயன்படுவது. இந்த விசாவுக்கு உச்ச வரம்பு என்று எதுவும் கிடையாது. அதே போல காத்திருப்புக் காலமும் கிடையாது.

இதில் L1 regular, L1 blanket என்று இரு வகை உண்டு.

L1 regular – இந்த விசாவுக்கு விண்ணப்பிக்க இருக்கும் நபர், குறைந்த பட்சம் மூன்று வருடங்கள் அந்தத் துறையிலும் அந்த மூன்றில் ஒரு வருடம் இந்தியக் கிளையிலும் பணி புரிந்திருக்க வேண்டும்.
L1 Blanket – இந்த விசா தகவல் தொழில்நுட்பத்துக்கு மட்டுமே பொருந்தும். இந்த விசாவைப் பெற விரும்பும் நபர் கணினித் துறையில் பட்டம் பெற்றிருக்க வேண்டும். மேலும் அந்த நிறுவனத்தில் குறைந்தது ஆறுமாதம் பணிபுரிந்திருக்க வேண்டும்.

இப்போது இந்த L1 blanketக்கு அதிகக் கட்டுப்பாடுகள் விதித்திருப்பதாகக் கேள்வி

L1 விசாவில் வருபவருடைய குடும்பத்தார் (18 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்) $385 கொடுத்து EAD பெற்றுக் கொண்டு எந்தப் பணி வேண்டுமானாலும் புரியலாம். எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை.

L1-A – Executive Visa

இதை மேனேஜெரியல் விசா என்றும் சொல்வார்கள். ஆனால் இது எல்லா மேனேஜர்களுக்கும் செல்லாது. இந்தியாவில் இருக்கும் ஒரு நிறுவனம் தனது அமெரிக்கக் கிளைக்கு executive பொறுப்பில் ஒருவரை பணிக்கு அனுப்புவதற்குப் பயன்படும் விசா.

இந்த விசா இருந்தால் க்ரீன் கார்டு எனப்படும் நிரந்தரக் குடியமர்வு அட்டை பெறுவது மிக எளிது.

கனவு தேசம் - மீள் பதிவு

2011-04-09T02:43:00.000-04:00

இந்தியாவில் என்றில்லை, உலகம் முழுக்கவே அமெரிக்கா ஒரு கனவு தேசம் என்றொரு நினைப்பு பரவலாக இருக்கிறது. அது உண்மையா? இல்லையா? என்பதை எடுத்துக் காட்டுவதே இப்பதிவுத் தொடரின் நோக்கம்.

1970களில் இந்தியாவிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கு புலம் பெயர்ந்த இந்தியர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கிறார்கள். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தொழில்முறை பட்டப்படிப்பு படித்தவர்கள் – அதாவது டாக்டர்கள், இஞ்சினீயர்கள்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் அமெரிக்காவில் படித்த இளைஞர்களுக்குத் தட்டுப்பாடு இருந்தது. ஏன் இருந்தது?

1940களில் அமெரிக்கா இரண்டாம் உலகப் போரில் ஈடுபட்டு வந்தது. அப்போது பெரும்பாலான ஆண்கள் போரில் படை வீரர்களாக பங்கு பெற்றிருந்தனர். அதனால் குழந்தைப் பிறப்பு கிட்டத்தட்ட இல்லவே இல்லை எனலாம். ஆக 1970களில் இளைஞர் தட்டுப்பாடு இருந்தது ஆச்சரியமில்லை தானே?

அப்போது இந்தியா போன்ற நாடுகளில் இருந்து படித்தவர்கள் சென்று அமெரிக்க விமான நிலையங்களில் இறங்கினால் போதும். அவர்களின் படிப்புத் தகுதியை பார்த்துவிட்டு விமான நிலையத்திலேயே க்ரீன் கார்ட் (நிரந்தரக் குடியிருப்பு உரிமை) வழங்குவார்களாம். அப்போது வந்தவர்களுக்கு கண்டிப்பாக அமெரிக்கா ஒரு கனவு தேசம் தான்.

ஏனென்றால் அப்போது இந்தியா வளர்ந்திருக்கவில்லை. டி.வி என்பதைப் பார்க்காத குடும்பங்கள் நிறைய. தொலைபேசி என்பது ஆடம்பரமாகக் கருதப்பட்டு வந்த நாட்கள் அவை. அப்படிப் பட்டவர்களுக்கு அமெரிக்காவில் இறங்கியது கார் வாங்குவது, ஃபோன் வைத்துக் கொள்வது தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் பத்துக்கும் மேற்பட்ட சானல்களைப் பார்ப்பது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக கை நிறைய சம்பளம் வாங்குவது ஆகியவை பெரிய கனவு நனவானதாகவே இருந்திருக்கும்.

அடுத்த பத்து ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவில் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கத் துவங்கியது. இந்த இளைஞர்களை Baby Boomers என்று அழைப்பார்கள். காரணம்? அதே உலகப்போர். உலகப்போர் முடிந்து நாடு திரும்பிய இளைஞர்களுக்கு 1950களில் குழந்தை உற்பத்தியைத் தவிர வேறு பெரிய பணி இல்லை போலும். அதனால் அதிகப்படியான இளைஞர்கள் 1980களில் இருந்தார்கள்.

இந்தக் காலகட்டத்தில் அமெரிக்கா வந்தேறிகளின் எண்ணிக்கையை கட்டுப்படுத்த தன் பிடியை இறுக்கத் துவங்கியது.

விசா கட்டுப்பாடுகள் அதிகமாயின. 1990களின் இறுதியில் மீண்டும் இந்திய மூளை அவர்களுக்குத் தேவைப் பட்டது. இந்த முறை கணினித் துறையினர். ஆம், அனைவரும் கேள்விப்பட்டது தான். Y2K என்றழைக்கப்பட்ட பிரச்சனைக்குத் தீர்வெழுத இந்திய கணிப்பொறி வல்லுனர்கள் தேவைப் பட்டார்கள். மறுபடியும் இருகை விரித்து உள்ளே அழைத்துக் கொண்டது அமெரிக்கா.

அதோடு இந்திய மென்பொருள் நிறுவனங்கள் இப்போது மெதுவாக வளரத் துவங்கியிருந்தன. ஆஃப்ஷோர் மாடல் என்னும் வடிவில் கணினி வேலைகள் இந்தியாவுக்குப் படை எடுக்கத் துவங்கின. அதிலும் லாபம் பார்க்கத் துவங்கின அமெரிக்க கம்பெனிகள். ஆம், அமெரிக்காவில் ஒரு கணினி வல்லுனருக்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு $40-$50 வரை சம்பளம் கொடுக்க வேண்டும். அதோடு அவர்களுக்கான ஒரு இடம், ஒரு கணினி, கார் பார்க்கிங், மற்ற வசதிகள் என்றெல்லாம் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தால், ஒரு ஆளுக்கு $50-$60 வரை செலவிட வேண்டியிருக்கும். அதே நேரத்தில் இந்தியாவுக்கு அந்த வேலையை அனுப்பினால் $30-$40 க்குள் மொத்த செலவும் முடிந்து விடும். $20 வரை லாபம். இதெல்லாம் ஒரு மணி நேரத்திற்கு. ஒரு வாரத்துக்கு 40 மணி நேரம். 200 பேர் வேலையை இந்தியாவுக்கு அனுப்பியதாக கணக்கு வைத்துக் கொள்ளுங்க. 200 X 40 X 20 = $160,000 ஒரு வாரத்துக்கு மிச்சம். ஆக, மீண்டும் அமெரிக்காவில் வேலை வாய்ப்பு குறையத் துவங்கியது.

2000ம் ஆண்டு. புஷ் பதவி ஏற்றதும் அமெரிக்க பொருளாதாரம் சரியத் துவங்கியது. அதற்கு கிளிண்டனின் பொருளாதாரக் கொள்கை குற்றம் சாட்டப்பட்டது. பல இணைய நிறுவனங்கள் இழுத்து மூடப்பட்டன. மீண்டும் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் மெதுவாக தலை எடுக்கத் துவங்கியது.

போதாத குறைக்கு அல் கொயிதா 2001ல் உலக் வர்த்தக மையத்தை விமானங்கள் மூலம் தகர்த்தனர். உடனே வெகுண்டெழுந்த புஷ், ஆஃப்கானிஸ்தான் மீது போர் தொடுத்தார். அமெரிக்க பொருளாதாரம் சரியத் துவங்கியது.

2004ம் ஆண்டை ஒட்டி சற்றே நிமிரத் துவங்கிய பொருளாதாரத்தை இராக் மீது போர் தொடுத்து மீண்டும் குழியில் தள்ளத் துவங்கினார் புஷ்.

இது வரை அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியைக் கண்டாலும் அது பொது மக்களை அவ்வளவாகப் பாதிக்கவில்லை. ஆனால் 2008ம் ஆண்டில் நிதி நிறுவனங்கள் அதிகப்படியாகக் கொடுத்த வீட்டுக் கடன்களால் பாதிக்கப்பட்ட போது அது நேரடியாக மக்களைப் பாதிக்க ஆரம்பித்தது. பலர் வேலையை இழந்தனர். பலர் வீட்டை இழந்தனர்.

இப்போது அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறி வருகிறது.

இப்போது தங்கள் நாட்டு குடிமக்களின் நலனையும் வேலையையும் பாதுகாக்க அமெரிக்க அரசு பல நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறது. அதில் முக்கியமாக விசா கட்டுப்பாட்டை அதிகப் படுத்தியிருக்கிறது.

ஒருவர் அமெரிக்காவுக்கு வர விரும்பினால என்ன என்ன விசா வகைகள் இருக்கிறது என்பதை அடுத்த பதிவில் பார்ப்போம்.

கூகுள் 2-Step Verification

2011-03-09T15:24:00.000-05:00

இப்போது இணையத்தில் மற்றவர்களின் பாஸ்வேர்டைத் திருடுவது, திருடி ஈமெயில்களை அழிப்பது, அல்லது திருடப்பட்ட ஈமெயிலில் இருந்து அவரது நண்பர்களுக்கு தப்புத் தப்பான ஈமெயில்கள் அனுப்புவது என்பது பரவலாகி வருகிறது.

நம்மில் பலர் தொழில்நிமித்தமான மடல்களைக் கூட ஜிமெயில் மூலம் பரிமாற்றம் செய்துகொள்கிறோம். அப்படி இருக்கும்போது நம் பாஸ்வேர்டை ஒருவர் திருடி விட்டால் அது என்னமாதிரியான பின் விளைவுகளைக் கொண்டு வரும் என்பது சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை.

நம் ஜிமெயில் அக்கவுண்டை வேறு யாராவது Access செய்ய முயன்றால் அதைக் கண்டு பிடிக்க ஜிமெயில் வழிகள் பல வைத்திருக்கிறது. உங்களுக்கு எஸ்.எம்.எஸ் மூலமாக எச்சரிக்கை வழங்கவும் முடியும். இப்போது அதன் அடுத்தக் கட்டமாக தடுப்பதற்கான வழிமுறையே இந்த 2-Step Verification.

எப்படி இதை நம் ஜிமெயில் அக்கவுண்டில் ஏற்றுவது? ஸ்டெப்-பை-ஸ்டெப்பாகப் பார்ப்போம்.

1. முதலில் உங்கள் ஜிமெயில் பக்கத்தில் வலது மேல் மூலையில் உள்ள பல் சக்கரம் போன்ற ஐகானை அழுத்துங்கள்.

அழுத்தியவுடன் வரும் பாப்-அப் மெனுவில் Account Settings ஐத் தேர்ந்தெடுக்கவும். இப்போது ஜிமெயில் தனி டேபில் உங்கள் அக்கவுண்ட் பக்கத்தைத் திறக்கும்.

Security என்ற பிரிவின் கீழ் Using 2-Step Verification என்ற link-ஐ Click செய்யவும்.

இந்தப் பக்கத்தில் கீழே உள்ள Setup 2-Step Verification என்ற பட்டனை அழுத்தவும்.

இந்தப் பக்கத்தில் நீங்கள் ஏதாவது ஒரு ஃபோனைத் தெரிவு செய்ய வேண்டும். உங்களிடம், ஆண்ட்ராய்ட், ஐ-ஃபோன் அல்லது ப்ளாக்பெர்ரி இருக்கும் பட்சத்தில் Google Authentication என்னும் APP ஒன்றை நிறுவி அதன் மூலம் Verification செய்துகொள்ளலாம். பெரும்பான்மையானவர்கள் மற்ற ஃபோன்களை வைத்திருப்பதால், அந்த முறையைப் பற்றி விரிவாகப் பார்க்கலாம்.

மேலே தெரியும் ட்ராப் டவுன் பாக்ஸில் Other - Use other phones என்பதைத் தெரிவு செய்யவும்.

Countryஇல் உங்கள் நாட்டைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டு ஃபோன் நம்பரில் உங்கள் செல்ஃபோன் நம்பரைத் தரவும். நீங்கள் எஸ்.எம்.எஸ்ஸாக அல்லது ஆட்டோமேட்டட் வாய்ஸ் காலாக உங்கள் வெரிஃபிகேஷன் கோடைப் பெறலாம்.

உங்கள் ஃபோன் நம்பரை உள்ளிட்டதும் Send Code என்றுள்ள அந்த பட்டனை அழுத்தவும். இப்போது உங்களுக்கு எஸ்.எம்.எஸ்ஸாக ஒரு நம்பரை கூகுள் அனுப்பி வைக்கும். அந்த நம்பரை Code என்ற பெட்டியில் உள்ளிட்டு வெரிஃபை பட்டனை அழுத்தவும்.

கூகுள் நீங்கள் உள்ளிட்ட எண்ணை சரி பார்த்ததும் Next என்ற பட்டன் Enable ஆகும்.

இப்போது Next பட்டனை அழுத்தவும்.

இப்போது கூகுள் உங்களுக்கு Back-up வசதி ஒன்றை (ஒரு வேளை நீங்கள் உங்கள் ஃபோனைத் தொலைத்துவிட்டால் அல்லது திருடு போய்விட்டால் என்ன செய்வது? அதற்காகவே இந்த back-up. Next பட்டனை அழுத்தவும்.

அடுத்த பக்கத்தில் கூகுள் சில எண்களைத் தரும். அந்த எண்களைப் பிரிண்ட் அவுட் எடுத்துக்கொள்ள ஒரு பட்டனும் இருக்கும். பிரிண்ட அவுட் எடுத்து வைத்துக் கொண்ட பிறகு Next பட்டனைத் தட்டவும்.

இனி அடுத்த பக்கத்தில் Application Specific Password - ஃபோனில் கூகுள் மெயிலைப் பெறுபவர் என்றாலோ இல்லை ஜி-டாக் உபயோகிப்பவர் என்றாலோ - செட் செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை விளக்கும்.

இந்தப் பக்கத்திலும் Next பட்டனை அழுத்திய பிறகு, கீழே உள்ள பக்கத்தைக் காட்டும்.

இந்தப் பக்கத்தில் உள்ள Turn On 2-Step Verification என்ற பட்டனை அழுத்தினால் உங்கள் அத்தனை கூகுள் சார்ந்த பக்கங்களும் log-out ஆகிவிடும். இந்த முறை நீங்கள் உங்கள் பயனர் பெயர், பாஸ்வேர்டை உள்ளிட்டதும், உங்களுக்கு ஒரு எஸ்.எம்.எஸ் மூலம் ஒரு Code-ஐ அனுப்பும். அந்த Code-ஐ அடுத்த பக்கத்தில் உள்ள ஒரு பெட்டியில் இட்டதும் உங்கள் ஜிமெயில் திறக்கும்.

நீங்களே உபயோகப் படுத்தும் கணினி என்ற பட்சத்தில் 30 நாட்களுக்கு இந்த Code-ஐ நினைவில் வைத்துக் கொள் என்ற ஆப்ஷனைத் தெரிவு செய்தால் அடுத்த முப்பது நாட்களுக்கு உங்களிடன் கோட் நம்பரைக் கேட்காது. அப்படித் தெரிவு செய்யாத பட்சத்தில் ஒவ்வொரு முறை ஜிமெயிலில் லாகின் செய்யும் போதும், ஒரு எஸ்.எம்.எஸ் வரும், ஒரு புது கோட் நம்பர் இருக்கும்.

இதன் மூலம் உங்கள் பாஸ்வேர்ட் தெரிந்தால் மட்டும் ஒருவரால் உங்கள் கணக்கில் லாகின் செய்ய முடிவதைத் தடுக்க முடியும்.

Safe Browsing....

என் பேரை மாத்த நீ யாரு மேன்?

2011-02-07T12:10:00.000-05:00

அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளில் வாழும் என்னைப் போன்றோர் பலருக்கு இருக்கும் ஒரு சொல்லவொணாத் துயரம் பெயரை உச்சரிக்கச் சிரமப்படும் வெளிநாட்டினர். ரவியை ராவி என்றும், ஹரியை ஹேரி என்றும் கூசாமல் உச்சரிப்பார்கள்.

இதில் நம் ஆட்களையும் சொல்லவேண்டும். தன் அப்பா அம்மா வைத்த ஒரு பெயரைக் கொலை செய்கிறார்களே என்ற எண்ணம் இல்லாமல் திருஞானசம்மந்தம் என்ற அருமையான பெயரை திரு என்று சுருக்கி அழைக்க வைக்கக் கூட முயற்சிக்காமல் க்ரிஸ் என்று அழைத்தாலும் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களை என்னவென்று சொல்வது?

என் நண்பர் ஒருவர் அவர் மகனின் விக்னேஷ் என்ற பெயரை vignesh என்று ஸ்பெல்லாமல் viknesh என்று ஸ்பெல்லியிருந்தார். ந்யூமராலஜியா என்று கேட்டதற்கு, இல்லை, இங்கெ பெயரைச் சுருக்கி அழைப்பது இவர்களின் வழக்கம். vig என்று அழைத்தால் நன்றாக இருக்காது, vik என்று அழைத்தால் பரவாயில்லை அல்லவா, அதான் என்றார். இன்னொரு குடும்பம் ஸ்ரீஹரி என்ற பெயரை பையனே ஸ்ரீஹாரி என்று சொல்லவும், ரிதன்யா என்ற பெயரைப் பெண்ணே ரிடான்யா என்று சொல்லவும் பழக்கிக் கொடுத்திருக்கின்றனர்.

நானெல்லாம் என் பெயரை சொல்லத் திணரும் போது பத்து நிமிடம் செலவழித்தாவது தினேஷ் என்று சொல்லவைத்துவிடுவேன். ஓரிருவர் உன்னை டின் என்று அழைக்கலாமா என்று கேட்கும்போதும் இல்லை தினேஷ் என்றே அழையுங்கள் என்று கட்டாயப்படுத்தியிருக்கிறேன்.

எனக்குத் தெரிந்தவர் ஒருவர். அவர் பெயர் விஜயஹரன். புதிதாகச் சேர்ந்த அவரது மேனேஜர் ஒரு வெள்ளைக்காரன். அவன் பெயர் ஜான். அவன் இவரது பெயரை அழைக்க சிரமப் பட்டுக் கொண்டு “ஐ ஏம் கோயிங் டு ரீனேம் யு டு ஜோ டு மை கன்வீனியன்ஸ்” என்று சிரித்துக் கொண்டே சொல்லியிருக்கிறான். இவரும் ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்திருக்கிறார்.

அடுத்த நாள் காலை அவன் இவரிடம் வந்து “குட் மார்னிங் ஜோ” என்று நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரிக்கவும், இவர் பதிலுக்கு “குட் மார்னிங் சுப்ரமணியம்” என்று சொல்லியிருக்கிறார். அவன் பேஸ்தடித்து “நோ நோ மை நேம் இஸ் ஜான்” என்று சொல்ல, அதற்கு இவர் “யா ஐ நோ. பட் ஐ ரீனேம்ட் இட் டு மை கன்வீனியன்ஸ்” என்று சிரிக்காமல் சொல்லியிருக்கிறார். அதன்பிறகு, அவன் கஷ்டப்பட்டு அவரது பெயரை ப்ராக்டீஸ் செய்து விஜயஹரன் என்றே அழைத்திருக்கிறான்.

டிஸ்கி 1: வெள்ளைக்காரனை அவன் என்றும் நம்மாளை இவர் என்றும் அழைத்தது குழப்பம் வராமலிருக்கவேயன்றி ரேஸிசம் எதுவும் இல்லை என்று அறிக.

டிஸ்கி 2: இது கால் செண்டர் போன்ற வேலை நிமித்தம் பெயர் மாற்றியே ஆகவேண்டியவர்களுக்கானது இல்லை என்றும் அறிக.

இலங்கையைப் புறக்கணிப்போம் #tnfisherman

2011-01-29T22:58:00.000-05:00

விளையாட்டு வேறு, அரசியல் வேறு என்று நம்பிக்கொண்டிருந்தவன்தான் நான்.

என்னைச் சுற்றி நடக்கும் விடயங்களைப் பார்த்துப் பதைத்து, கவலை கொண்டு, கண்கள் கலங்கி, கண்ணீர் விட்டு அழுது அதன் பின் அதனை மறந்தும் போனவன் நான்.

2010 ஐ.பி.எல் போட்டிகளுக்கு முன்பாக சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸ் அணி இலங்கை வீரர்கள் திலன் துஷாரவையும், பெரேரவையும் ஏலத்தில் எடுத்துக் கொண்டு வந்ததைக் கண்டித்து சென்னை அணியின் வலைமனையில் நம் எதிர்ப்பைப் பதிவோம் என்று மின்னஞ்சல் மூலம் கோரிக்கை விடுத்த நண்பர்களிடம் விளையாட்டையும் அரசியலையும் சேர்க்காதீர்கள் என்று சண்டை போட்டவன் நான்.

இயக்குநர் ராமின் எழுதும் காட்சி வலைப்பூவில் சக்தி எழுதிய இந்தக்கட்டுரையை வாசித்த பின்னும் தொடர்ந்து ஐ.பி.எல் பற்றி எழுதியவன் நான்.

நவம்பர் 27, 2008. பாகிஸ்தானில் இருந்து வந்ததாக நம்பப்படும் தீவிரவாதிகள் 14 பேர் மும்பை நகரத்தை சில நாட்கள் ஸ்தம்பிக்கச் செய்தனர். உயிர், பொருள் இழப்புகள் ஏற்பட்டன. பொங்கி எழுந்தது இந்தியா. பாகிஸ்தானைக் குற்றம் சொல்லி உலக நாடுகளிடம் ஒப்பாரி வைத்தது, இந்நிகழ்வில் பாகிஸ்தான் அரசாங்கம் எந்த அளவுக்கு ஈடுபட்டது என்பதற்கு சான்றுகள் இல்லாத போதிலும். அதனைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தான் விளையாட்டு வீரர்களுக்கான விசா வழங்குவதில் தாமதம் ஏற்படுத்தியது. பாகிஸ்தான் செல்ல இருந்த இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் சுற்றுப் பயணத்தை ரத்து செய்தது.

2010 ஐ.பி.எல் துவங்குமும் ஏலத்தில் பாகிஸ்தான் அணி வீரர்களை சேர்த்தும் எந்த அணி முதலாளிகளும் அவர்களில் ஒருவரைக் கூட எடுக்காமல் அவர்களைக் கேவலப்படுத்தினர். உள்துறை அமைச்சர் சிதம்பரம் ஐ.பி.எல் நிர்வாகத்தைக் கண் துடைப்புக்காகக் கண்டித்தார்.

ஆனால், இலங்கை அரசின் சம்பளம் பெறும், இலங்கையின் பாதுகாப்புக்கு பணி புரியும் இலங்கைக் கடற்படை என் மீனவச் சகோதரர்களை தினம் தினம் சித்ரவதை செய்தும் கொல்லாமல் கொன்றும், கொன்றே கொன்றும் வந்தும், அவற்றைப் பற்றி ஒரு கண்டனம் கூடத் தெரிவிக்காமல் கை கட்டி வேடிக்கைப் பார்க்கிறது அதே இந்திய ஏகாதிபத்ய அரசு.

இரண்டு வாரங்களில் இரண்டு மீனவர்களை சுட்டும் கழுத்தை நெறித்தும் கொன்று வெறியாட்டம் போட்டிருக்கிறது ஃபாசிச சிங்கள கடற்படை.

பெரும்பாலான கொலைகள் நம் எல்லைக்குள் வந்தே செய்திருக்கிறது சிங்கள் கடற்படை. அப்படி எல்லை மீறுபவர்களையும் சுடும் உரிமையை இந்த நாய்களுக்கு யார் கொடுத்தது? மற்ற நாடுகளில் இதைத்தான் செய்கிறார்களா? நம் எதிரி நாடு என்று அரசியல்வாதிகள் முதல் பொதுமக்கள் வரை வெளிப்படையாகக் கூறிக்கொள்ளும் பாகிஸ்தான் கூட மீனவர்களை எச்சரித்து விட்டுவிடுகிறதே? பாகிஸ்தான் எதிரி நாடா இல்லை இலங்கை எதிரி நாடா?

சென்னையில் சிங்கள புத்த விகாரம் ஒன்று தாக்கப்பட்டவுடன், இனி மீனவர்கள் மேல் தாக்குதல் நடக்காது என்று சொல்லியிருக்கிறது சிங்கள அரசு. ஆக இதுவரை நிகழ்த்தப்பட்ட படுகொலைகள் மற்றும் தாக்குதல்களுக்கு என்ன பதில்?

இலங்கை அரசின் பிரதிநிதிகளை அலறியடித்துக் கொண்டு ஓடிவரச் செய்ய வேண்டிய இந்திய அரசு பிரதிநிதியை அனுப்பி வைக்கிறதாம். அவர் போய் மன்னிப்புக்கடித்தத்தில் கையெழுத்து வாங்கிக்கொண்டு வருவாரா? இலங்கைக்கான இந்தியத் தூதரை திரும்பப் பெற்றிருக்க வேண்டாமா? இலங்கையுடனான நட்பை முறித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டாமா? முதுகெலும்பில்லாத அரசாகிவிட்டதே மன்மோகன் அரசு?

அமைச்சர் பதவிகள் எத்தனை வேண்டும் என்று பேச தனிவிமானம் ஏறிப் போவாராம். கூட்டணி பற்றிப் பேசவும் விமானம் பிடிப்பாராம். மீனவன் செத்தால் தந்தி அடிப்பாராம். கடிதம் எழுதுவாராம். இவரெல்லாம் தமிழினத் தலைவராம்? இனத்தையே அழித்துவிட்டால் பிறகு எங்கிருந்து தலைவராக முடியும்?

இந்திய ஊடகங்கள் இந்த விவகாரத்தைப் பற்றி பேசவே மாட்டேன் என்கின்றன. இந்து பத்திரிகை ஒரு படி மேலே போய் சிங்கள அரசுக்கு பலத்த ஜால்ரா அடிக்கிறது.

மத்திய மாநில அரசின் மெத்தனத்தைக் கண்டிக்கவும், இருட்டடிப்பு செய்யும் ஊடகங்களின் முகத்தில் கரியைப் பூசவும், இந்த விவாகரத்துக்கு வெளிச்சம் கொண்டு வரவும் தமிழ் வலையாளர்கள் டிவிட்டர் தளத்தில் ஒரு புதுமைப் போராட்டம் ஒன்றைக் கையெடுத்திருக்கிறார்கள். #tnfisherman என்ற டேகுடன் ட்விட் புரட்சி ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வலைத் தொடர்பு கொண்ட தமிழர்கள் அனைவரும் இந்தப் போராட்டத்தில் பங்கெடுக்க வேண்டும். எனக்குப் பிரச்சனை இல்லாதவரை கவலையில்லை என்ற மனப்போக்கை கை விட்டு அனைவரும் நம் குரலை ஓங்கி ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

ட்விட்டர் போராட்டத்தோடு நிறுத்திவிடாமல் அதற்கு வெளியேயும் நம் போராட்டத்தைத் தொடர்வோம்.

இலங்கைப் பொருட்களை புறக்கணிப்போம். வெளிநாடுகளில் வாழ்வோர் கடைகளில் இலங்கைப் பொருட்களை வாங்கி பின்னர் அதை இலங்கைப் பொருட்கள் என்பதால் திருப்பித் தருவதாகச் சொல்லி திருப்பித் தருவோம். (இந்தியாவில் வாங்கிய பின் திருப்பித் தருவதென்பது நடக்காத காரியம் அதனால் தான் வெளிநாட்டுத் தமிழர்கள்).

கிரிக்கெட் போட்டிகளைப் புறக்கணிப்போம். நேரிலோ டிவியிலோ பார்க்காமல் புறக்கணிப்போம். ஒரு வேளை ஏற்கனவே டிக்கெட் வாங்கிவிட்டீர்கள் என்றால் ஸ்டேடியத்துக்குள் டிவி கேமிராவுக்குத் தெரியும் வண்ணம் மீனவர்களுக்கு நடக்கும் கொடுமைகளை போஸ்டர்களாகவும் பேனர்களாகவும் ஏந்திப் பிடிப்போம்.

இலங்கையில் நடக்கும், இலங்கை அணி பங்குபெறும் அனைத்து விளையாட்டுகளையும் புறக்கணிப்போம். இலங்கை அணியைத் தடை செய்யாத ஐசிசி நடத்தும் அத்தனைப் போட்டிகளையும் புறக்கணிப்போம்.

இரண்டு இலங்கை வீரர்களைத் தேர்ந்தெடுத்த சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸ் அணியையும் புறக்கணிப்போம். அவர்களை நீக்கும் வரை சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸின் போட்டிகளைப் புறக்கணிப்போம்.

இலங்கையில் தொழில் நடத்தும் ஏர்டெல் போன்ற இந்திய நிறுவனங்களைப் புறக்கணிப்போம். இப்போது மொபைல் நம்பர் போர்ட்டபிளிட்டி வந்துவிட்டதால் ஏர்டெல் தொடர்புகளைத் துண்டிப்போம்.

இலங்கை இனவாத அரசு பகிரங்க மன்னிப்புக் கேட்கும் வரை, கட்சத்தீவை இந்தியா திரும்பப் பெறும் வரை நம் போராட்டம் தொடரவேண்டும்.

தமிழ்மணம் விருது 2010

2011-01-18T23:09:00.001-05:00

நண்பர்கள் பலருக்குத் தெரிந்திருக்கும். எனது கிரிக்கெட் கற்றுக் கொள்ளலாம் வாருங்கள் இடுகைக்கு தமிழ்மணம் விருதுகள் 2010ல் பிரிவு-16ல் முதல் பரிசு கிடைத்துள்ளது. ஆனால், எனக்கு தமிழ்மணம் தெரிவு செய்த நடுவர் குழுவில் உடன்பாடில்லை. அதற்கு எனது எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்யும் வண்ணம் நான் என் விருதைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டேன். தமிழ்மண நிர்வாகிகளுக்கு நான் அனுப்பிய மடல் கீழே:

தமிழ்மண நிர்வாகிகளுக்கு,

முதலில் உங்களுக்கு நன்றி சொல்ல கடமைப் பட்டுள்ளேன். இலாப நோக்கமில்லாமல் ஒரு திரட்டியை நிர்வாகம் செய்வது எவ்வளவு கடினமானது என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. அதுவும் பதிவுலகில் அடிக்கடி நடக்கும் சண்டை சச்சரவுகளில் எந்தப் பக்கமும் சாராது நடு நிலைமை வகித்து தமிழ் வலைப்பூக்களை தொகுத்து வழங்குவது என்பதே சிரமமான காரியம். அதிலும் ஆண்டுதோறும் சிறந்த வலைப்பதிவுகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அவற்றுக்கு விருது வழங்குவதும் எளிய காரியம் அல்ல. அதைத் தொடர்ந்து மூன்றாவது ஆண்டாக வழங்கி வரும் தமிழ் மண நிர்வாகக் குழுவுக்கு வாழ்த்துகளும் நன்றிகளும்.

இரண்டாவது முறையாக நான் இந்த ஆண்டும் விருதுக்கு எனது இடுகைகள் மூன்றை சமர்ப்பித்து இருந்தேன். முதல் சுற்றில் இரண்டு இடுகைகளும் இரண்டாவது சுற்றில் ஒரு இடுகையும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தது. இறுதிச் சுற்று முடிவில் என் கிரிக்கெட் கற்றுக்கொள்ளலாம் வாருங்கள் இடுகைக்கு பிரிவு-16ல் முதல் பரிசு வழங்கியிருந்தீர்கள். எனக்கு வாக்களித்த நண்பர்கள், சக பதிவர்கள் மற்றும் வாசகர்களுக்கு என் நன்றிகள்.

அதே சமயம், நீங்கள் முடிவுகளோடு வெளியிட்டிருந்த நடுவர்கள் பட்டியல் எனக்கு பெரிய ஏமாற்றத்தைக் கொடுத்தது. அந்த நடுவர்களில் சிலர் தங்கள் இடுகைகளை விருதுக்குப் பரிந்துரை செய்திருந்தனர். அவர்களில் சிலர் விருதை வென்றும் இருந்தனர். நடுவர்களாக தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்கள் தாங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பித்த பிரிவுகளுக்கு நடுவராக செயல்பட்டிருக்க மாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கை இருந்தாலும், இரண்டு பட்டியல்களையும் பார்க்கும்போது கொஞ்சம் இடறத்தான் செய்கிறது. இன்னும் சில நடுவர்கள் ஒரு பக்கச் சார்பு (இடது சாரி சிந்தனை) கொண்டவர்கள். இவர்கள் எப்படி நேர்மையாக விருதுக்கு இடுகைகளைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பார்கள் என்ற சந்தேகமும் உள்ளது. இது எனக்கு மட்டுமல்ல, என் போன்ற பலருக்கும் வந்துள்ளது. கூகுள் பஸ்ஸிலும் இடுகைகளிலும் அவர்கள் தங்கள் சந்தேகங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர். பல விடயங்களில் நடுநிலைமையைப் பேணும் தமிழ்மணம் இந்த விடயத்தில் நழுவி விட்டதாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட் போட்டிகள் ஃபிப்ரவரி மாதம் முதல் இந்தியாவில் துவங்குகின்றது. இதில் இந்தியா-பாகிஸ்தான் இடையிலான போட்டிக்கு இலங்கை அணியில் தலைவரை அம்பயராகப் போட்டால் நன்றாகவா இருக்கும்? (நன்றி ஜானகிராமன்.என்)

தமிழ்மணத்தின் நியமித்த இந்த நடுவர் குழுவிற்கு என் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்யும் வண்ணம் எனக்கு வழங்கப்பட்ட விருதை நான் பெற்றுக் கொள்ள விரும்பவில்லை.

அதே நேரம், உங்களின் அயராத பணியைப் பாராடும் முகத்தான் என் இடுகைகளைத் தொடர்ந்து தமிழ்மணத்தில் பகிர்வேன் என்பதையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அடுத்த ஆண்டுகளில் இது போன்ற குறைகளை தமிழ்மணம் களையும் என்ற நம்பிக்கையும் எனக்கு இருக்கிறது.

என்றும் இனிய தமிழ் உணர்வுடன்,

Dhinesh Kumar (முகிலன்)

நண்பர்களே என் எதிர்ப்பு இடுகைகளையும் பகிர்ந்து நடுவர்களாகவும் பணி புரிந்தவர்களுக்கும் ஒரு பக்கச் சார்பு கொண்டவர்களுக்கும் மட்டுமே. மற்றவர்கள் இதைப் புரிந்து கொள்வீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

கம்யூனிசம் மலர்ந்தால்??

2010-12-26T00:26:00.001-05:00

நேற்று இரவு தூங்கும்போது ஒரு கனவு வந்தது. (இன்செப்ஷம் படம் பார்த்துத் தொலைந்ததன் விளைவோ?) இந்தியாவில் திடீரென்று புரட்சி வெடித்து கம்யூனிசம் மலர்ந்துவிட்டது. ஒரே நாளில் இந்த மாற்றம் நிகழ்ந்துவிட்டது. இதுதான் கனவு.

பகலெல்லாம் அந்தக் கனவை அசைபோட்டுக்கொண்டிருந்ததன் விளைவு இந்தப் பதிவு. என்னை ஃபாலோ செய்யும் நீங்களும் இந்த மொக்கைக் கொடுமையை அனுபவித்தே தீரவேண்டும்.

கம்யூனிசம் மலர்ந்தால் என்ன நன்மைகள் விளையும் என்பதை என் கனவின் தொடர்ச்சியாகப் பார்ப்போம்.

நன்மைகள்:

1. ஏழை, பணக்காரன் என்ற ஏற்றத் தாழ்வுகள் நீங்கி அனைவரும் ஏழைகளாகவே இருப்பார்கள். (பொலிட் பீரோ உறுப்பினர்கள் சொகுசு மாளிகைகளையும் படகுக் கார்களையும் அனுபவிப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் பணக்காரர்கள் என்று கருதப்படக் கூடாது).

2. அனைவருக்கும் சமமான கல்வி கட்டணம் ஏதுமின்றி கிடைக்கும் (இலவசம் என்ற வார்த்தையை சொல்லக்கூடாது.)

3. சமூகத்தின் ஒரு பிரிவு பட்டினியிலும், ஏனைய பிரிவுகள் தின்று கொழுத்தும் இருக்க மாட்டார்கள். (பட்டினி அத்தனை பேருக்கும் சமமாகப் பிரித்துத் தரப்படும்)

4. முதலாளிகளே இருக்க மாட்டார்கள். (அரசாங்கம் தான் முதலாளி. மற்ற அத்தனை பேரும் தொழிலாளிகளே).

5. ரேசன் கடையையே எட்டிப் பார்க்காமல் வெறும் ஆவணமாக மட்டும் ரேசன் கார்டை வைத்திருக்கும் பணக்காரர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். (அத்தனை பேரும் ரேசனில் தான் பொருள் வாங்கி உண்ண வேண்டும்).

6. கடன் வேண்டுமா என்று கேட்டு தொல்லை செய்யும் பெண்கள் உங்கள் செல்ஃபோனுக்கு அழைக்க மாட்டார்கள் (செல்ஃபோனே இருக்காது உங்களுக்கு. இதில் ஃபோன் கால் வேறு வருமா?)

7. மசூதிகள் இடிக்கப்படுவதால் மதக் கலவரங்கள் நிகழாது (சர்ச், மசூதி, கோவில் உட்பட அத்தனை மத வழிபாட்டுத் தலங்களையும் அரசாங்கமே இடித்துவிட்ட பின் மற்றவர் இடிக்க என்ன இருக்கும்?)

8. உங்களை விட அதிகம் படித்த உங்கள் மேலதிகாரிக்கும் உங்களுக்கும் ஒரே வாழ்க்கைத் தரம் தான் இருக்கும்.(அதனால் என்ன படித்து என்ன புண்ணியம் என்று மேல் படிப்பு படிக்க விருப்பம் இல்லாதவர்கள் அதிகமாவார்கள்).

9. அரசாங்கம் வேலையில்லாத இளைஞர்களுக்கு மானியம் வழங்கும் (இதனால் சோம்பேறிகள் அதிகமாவார்கள்)

10. அரசாங்கத்தை எதிர்த்து உண்மைத்தமிழன் அண்ணன் எழுதும் 144 பக்க பதிவுகளை படிக்க வேண்டியிருக்காது. வினவு, மாதவராஜ் ஆகியோர் பொங்கல் வைக்கும் கட்டுரைகளையும் படிக்க வேண்டிய தேவையிருக்காது. (அரசாங்கத்துக்கு எதிராக யோசித்தாலே மூளை சிதறடிக்கப்படும். அப்புறம் எங்கிருந்து பதிவு எழுதுறது?)

11. மதங்கள் அனைத்தும் ஒழிக்கப்பட்டு மார்க்ஸியம் மட்டுமே மதமாக இருக்கும். மார்க்ஸ், லெனின், ஸ்டாலின் (துணை முதல்வர் இல்லப்பா), சே குவேரா ஆகியோர் கடவுள்களாக அறிவிக்கப் படுவர். (கடவுள்களை இகழ்பவர்கள் வீட்டுக்கு முன்னால் அரசாங்க ஊழியர்கள் ஆபாச நடனம் ஆடுவார்கள்.)

12. பெப்ஸியும் கோக்கும் அடியோடு தடை செய்யப்படும். (மிக்ஸிங்குக்கு என்ன செய்வதா? சரக்கே கிடைக்காது. அப்புறம் எங்கிருந்து மிக்ஸிங்?)

மனம் விரும்புதே உன்னை..

2010-12-22T01:06:00.000-05:00

கோட்டயம்.. அழகான ஊர்.. ஆனால் சுற்றிப் பார்க்கத்தான் நேரமில்லை. இண்டர் யூனிவர்சிட்டி யூத் ஃபெஸ்டிவலுக்காக ஆறு நாள் கோட்டயம் வாசம். தென்னிந்தியாவின் நான்கு மாநிலங்களிலிருந்தும் மாணவச் செல்வங்கள் வந்து குவிந்திருந்தனர். “எவிட இருந்நா வருந்நது” என்று மலையாளிகளும், “எல்லிந்த பர்த்தீரா?” என்று கன்னடர்களும், “எக்கடனிஞ்சி வஸ்துன்னாரு” என்று தெலுங்கர்களும், “வேர் ஆர் யூ ஃப்ரம்யா?” என்று தமிழர்களும் அறிமுகம் செய்து கொண்டிருந்தனர்.

மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழகத்தை சேர்ந்த நான் உண்மையில் நாடக நடிகன். ஆனால் இந்த முறை one act playஐயும் Skitஐயும் ஃபாத்திமா கல்லூரி மகளிர் அடித்துக் கொண்டு போய்விட்டதாலும், மிச்சம் இருக்கும் ஒரே நாடக வடிவான mimeஇல் பங்கு பெற ஏற்கனவே நடிப்பு மட்டுமே தெரிந்த ஆறு பேர் இருந்ததாலும் எனது இன்னொரு அம்சமான வினாடிவினாவில் பங்கு பெற வந்திருந்தேன்.

வந்த இடத்தில் என் நாடக அனுபவத்தை ஃபாத்திமா கல்லூரி மாணவிகளிடம் அள்ளி விட, பொறாமைப் பட்ட கோச் என்னைப் பயிற்சி அரங்கிலிருந்து வெளியேற்றி விட்டார்.

என்னடா செய்யலாம் என்று அவரிடம் அடித்து வைத்திருந்த வில்ஸ் ஃபில்டரை பற்ற வைத்துக் கொண்டே யோசித்த போது ராஜா அண்ணன் அந்தப் பக்கம் வந்தார். என் கையிலிருந்த வில்ஸ் பாக்கெட்டில் ஒன்றை எடுத்து பத்த வைத்துக் கொண்டு, “அந்த முசுடு உள்ள இருக்கானா?”

“இருக்கார்ணே.. என்ன மேட்டர்?”

“தந்தி வந்துச்சி?”

“தந்தியா?”

“ஆமாப்பா. பயப்புடுறா மாதிரி ஒன்னுமில்லை. மெட்றாஸ்ல ஒரு இண்டர்வியூவாம். நாளைக்கிக் காலையில”

“காம்பெடிஷனை விட்டுட்டு போறீங்களா?” ராஜா அண்ணன் நல்ல ஓவியர். ஓவியம், ரங்கோலி சம்மந்தப்பட்ட அத்தனை போட்டிகளிலும் தவறாது கலந்து கொண்டு பரிசுகள் அள்ளி வருபவர். எங்கள் பல்கலைக்கழகத்துக்குப் பரிசு என்று எதாவது வருமென்றால் அதை இவர் வாங்கித் தந்தால்தான் உண்டு. இவரும் போய்விட்டால் என்ன ஆவது?

“நாளைக்கு போஸ்டர் மேக்கிங் இருக்கு. நாளைக் கழிச்சி எதுவும் இல்லை. அதுக்கடுத்த நாள் திரும்பிடலாம்னு நினைக்கிறேன். முசுடுக்கிட்ட சொல்லணும். போஸ்டர் மேக்கிங்குக்கு மட்டும் யாரையாவதுப் பிடிச்சிப் போட்டுட்டாப் போதும்”

யோசித்தேன். இயக்க வேலைகளுக்குப் போஸ்டர் ஒட்டியதைத் தவிர போஸ்டருக்கும் எனக்கும் எந்த சம்மந்தமும் இல்லை. இருந்தாலும், “நான் வேணும்னா பார்டிசிபேட் பண்றேண்ணே”

சிகரட்டை வாயில் வைத்துக் கொண்டு இருகைகளாலும் என்னை அணைக்காமல் அணைத்துக் கொண்டு, “ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா. என் கிட்டையே உனக்குக்குடுத்துட்டுப்போறேன்”

போகும் அவசரத்திலும் ஆடு சிக்கிய சந்தோசத்திலும் எனக்கு வரையத் தெரியுமா என்பதைக் கேட்கவேண்டும் என்றே அவருக்குத் தோன்றவில்லை. உள்ளுக்குள் சிரித்துக் கொண்டேன்.

சிகரெட்டை முடித்து விட்டு உள்ளே போய்விட்டு வந்தார். கூடவே முசுடும். “என்னப்பா.. ராஜாவுக்கு பதிலா நீ பார்டிசிபேட் பண்றியா?”

“பண்றேன் சார்”

“வரையத் தெரியுமா?” இப்பயாவது கேட்டாங்களே என்று நினைத்துக் கொண்டு, “அதெல்லாம் அதகளம் பண்ணிடுவேன் சார்.”

“என்னவோ சொல்ற. நான் ரெக்கார்ட்ஸ் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிடுறேன். ராஜா, நீ வெல்கம் கமிட்டிக்கிட்ட சொல்லிட்டுப் போயிடு”

“அவங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியும் சார். அவங்க தான் தந்தி ரிசீவ் பண்ணது”

“ஓக்கே ஓக்கே” என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே போய்விட்டது கிழம்.

நாங்கள் தங்கியிருந்த அறைக்குள் வேகமாக போன ராஜா அடுத்த நிமிடம் பெட்டியோடு வந்தார். இன்னொரு கையில் ஒரு ப்ளாஸ்டிக் பை.

“இதுல எல்லாம் இருக்கு. உனக்கு டவுட் ஏதாவது வந்தா செல்வரங்கத்துக்கிட்ட கேளு. அவனுக்குக் கொஞ்சம் கொஞ்சம் தெரியும்”

பேசிக் கொண்டே மெயின் ரோட்டுக்கு வந்து ஆட்டோ ஏற்றி அனுப்பி விட்டு மறுபடியும் தங்கியிருந்த அறைக்கு வந்தேன்.

மற்ற நண்பர்கள் மைம் பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டிருக்க நான் மீண்டும் வெளியேறி மற்ற பல்கலைக் கழகங்களின் பயிற்சியை நோட்டம் விடப் போனேன்.

***************************************************************************************

போட்டி நடக்கும் ஹாலை தேடிப் பிடிக்கவே எனக்கு நேரமாகிவிட்டது. போட்டி ஆரம்பித்து பத்து நிமிடங்கள் கழித்தே உள்ளே நுழைந்தேன். போட்டி நடத்துபவர் என்னை முறைத்துக் கொண்டே போஸ்டர் வரைய வேண்டிய தாளைக் கொடுத்தார். அப்பாவியாகத் தெரிந்த ஒருவனின் அருகே போய் அமர்ந்து கொண்டு தேர்ந்த ஓவியனைப் போல பைக்குள் இருந்து பிரஷ்களையும் பெயிண்ட்களையும் எடுத்து வைத்தேன். போர்டில் என்ன தலைப்பில் வரைய வேண்டும் என்பதை கொட்டை எழுத்தில் எழுதிப் போட்டிருந்தார்கள் - “VANDALISM". எனக்குத் தெரிந்த ஆங்கில அறிவில் அர்த்தம் புரிந்து கொண்டு பென்சிலால் ஸ்கெட்ச் போட ஆரம்பித்தேன்.

பக்கத்தில் இருந்தவன் பேந்த பேந்த முழித்துக் கொண்டிருந்தான். “பாஸ், வாட்டிஸ் வாண்டலிசம்?” என்று கிசுகிசுத்தான்.

“தமிழா?”

“ஆமாங்க. நீங்களும் தமிழா?”

“ஆமா. காமராஜ் யுனிவர்சிட்டி. நீங்க?” பென்சிலை டேபிளின் மீது வைத்து விட்டு கையை நீட்டினேன்.

“நான் பாரதிதாசன்.” என் கைபிடித்துக் குலுக்கினான்.

அவனுக்கு வாண்டலிசத்தை விளக்கிச்சொல்லிவிட்டு “இது உங்கள் சொத்து” என்னும் தமிழக அரசின் கேப்ஷனைத் திருடி ஏனோ தானோவென்று வரைந்து கொண்டிருந்தேன்.

மஞ்சள் வண்ணமும் சிவப்பு வண்ணமும் குழைத்து தீயைக் கொண்டு வர முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும்போது அவள் வந்தாள்.

கேரளப் பெண்களுக்கே உரிய மினுமினுப்பு. தலைக்குக் குளித்து நீளக் கூந்தலைப் பின்னாமல் நுனியில் சின்னதாக முடிந்து வைத்திருந்தாள். பார்த்ததும் அடிக்கும் அழகில்லை என்றாலும் திரும்பிப்பார்க்க வைக்கும் அழகு. தோழிகளுடன் தூரத்தில் வரும்போதே என் மீது வைத்த கண்ணை மாற்றாமல் பார்த்தபடியே வந்தாள். ஒவ்வொரு போட்டியாளரின் போஸ்டர்களாகப் பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள். மடப் பயல்கள் அத்தனை பேரும் கடமையே கண்ணாயிருந்தனர். நான் மட்டும் அவளை பார்த்துக் கொண்டே போஸ்டரிலும் ப்ரஷை வைத்து எதையோ அடித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

என்னை நெருங்க நெருங்க அவள் இதழ்களில் ஒரு புன்னகை வழிந்தது. பதிலுக்குப் புன்னகைக்க முயன்று தோற்றுக் கொண்டிருந்தேன். எங்கிருந்தோ ‘மனம் விரும்புதே உன்னை உன்னை’ என்று சிம்ரன் ஆடுவது கேட்டது.

என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த தேவதையின் இதழோரத்தில் இருந்த மச்சம் இப்போது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. என்னருகில் வர வர அவள் புன்னகையின் அளவு பெரிதானது. அதிகமாகிக் கொண்டே போனது. என் போஸ்டரைப் பார்த்துவிட்டு என்னையும் பார்த்து புன்னகைத்தாள். நானும் பதிலுக்குப் புன்னகைத்தேன். கொஞ்சம் தூரத்தில் இருந்த பெஞ்சில் போய் அவள் தோழிகளோடு அமர்ந்து கொண்டாள். என் மீது வைத்த பார்வையையும் உதட்டில் வழிந்த புன்னகையையும் மாற்றவேயில்லை.

நானும் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நேரம் போக மீதி நேரத்தில் போஸ்டரில் என்னத்தையோ கிறுக்கினேன்..

நேரம் முடியப் போகிறது என்பதை சூப்பர்வைசர் அறிவித்ததும் அவளும் அவள் தோழிகளும் கிளம்பினர். என்னருகில் மீண்டும் வந்த அவள் ஒரு காகிதத்தை என் டெஸ்கின் மேல் வைத்துவிட்டு என்னைப் பார்த்து ஒரு சிரிப்பைச் சிந்திவிட்டுப் போனாள்.

ஆரவமாக எடுத்தேன். “BATHROOM AT THE END OF THE CORRIDDOR" என்று எழுதியிருந்தது. சந்திப்பதற்கு வேறு இடமே கிடைக்கவில்லையா? என்று நொந்து கொண்டு போட்டி நடத்துபவரிடம் என் போஸ்டரை நீட்டிவிட்டு வேகமாக வெளியே வந்தேன். தூரத்தில் தெரிந்தது பாத்ரூம். ஆனால் அவளையோ அவள் தோழிகளையோ காணவில்லை.

அங்கே பாய்ஸ் பாத்ரூம் மட்டுமே இருந்தது. குழப்பத்துடன் உள்ளே நுழைந்தேன். உள்ளே நுழைந்ததற்காகக் கடமையை முடித்து விட்டு கை கழுவ வாஷ்பேசின் வந்தேன். கையைக் கழுவிவிட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தால் கண்ணாடியின் என் முகம். கன்னத்தில் என்ன? சிவப்பும் மஞ்சளும் கலந்து நான் அடித்த பெயிண்ட் போஸ்டரில் தீ மாதிரி தெரிந்ததோ இல்லையோ என் கன்னத்தில் தெரிந்தது.

நல்ல வேளையாக வாட்டர் கலர் என்பதால் தண்ணீரால் அலசியே கழுவி விட்டேன். என்னவளைத் தேடிக் கொண்டே “அவள் வருவாளா, அவள் வருவாளா!” என்று என் மனதுக்குள் மெலிதாக ஒலிக்க அன்று முழுக்க அவளைத் தேடினேன். அடுத்த நாளும் பார்க்கவே முடியவில்லை.

அடுத்த நாள் ராஜா அண்ணன் வந்து என்னிடமிருந்த பெரும் பொறுப்பைப் பெற்றுக் கொண்டதும் சேர்ந்து சுற்ற ஆள் கிடைத்ததால் கொஞ்ச நேரம் அவளை நினைக்காமலிருக்க சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது.

ராஜா அண்ணனுடன் ரங்கோலிப் போட்டிக்காக அதே ஹாலுக்குப் போக நேர்ந்தது. அங்கே போஸ்டர் மேக்கிங் போட்டியின் முடிவுகள் வெளியிட்டிருந்தார்கள்.
மூன்றாம் பரிசு ஆந்திராவில் ஏதோ ஒரு யுனிவர்சிட்டி,
இரண்டாம் பரிசு காலிகட் யுனிவர்சிட்டி,
முதல் பரிசு.. கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டு மறுபடியும் பார்த்தேன்.. பாரதிதாசன் யுனிவர்சிட்டி. ஒரு பெரு மூச்சை வெளியிட்டு விட்டுத் திரும்பினேன்.

“எந்தா சாரே.. பெயிண்ட் போயோ?” களுக்கென்று சிரித்து விட்டு அகன்றாள் என் தேவதை..

எவனோ ஒரு கபோதி “நினைப்பதெல்லாம் நடந்து விட்டால், தெய்வம் ஏதுமில்லை” என்று தன் ஸ்டீரியோவில் கசிய விட்டான்.

நானும் தமிழ்மணம் விருதுகளில்..

2010-12-05T02:25:00.001-05:00

நான் வலைப்பதிவு ஆரம்பித்த நாள் முதலாய் என்னைப் பின் தொடர்ந்து என் ஆயிரக்கணக்கான பதிவுகளை வாசித்து ஓட்டுப்போடு பின்னூட்டம் போட்டு என்னை குஷிப்படுத்தி வந்த வாசகப் பெருமக்களே.. இப்போது மீண்டும் ஒரு முறை உங்கள் அபிமான எழுத்தாளருக்கு (நான் தாங்க) உங்கள் ஆதரவைத் தெரிவிக்க மீண்டும் ஒரு பொன்னான வாய்ப்பு.

தமிழக வலையுலக வாசகர்களுக்கு வலைப்பதிவுகளைத் திரட்டித் தரும் உன்னதப் பணியை செய்து வரும் தமிழ்மணமானது கடந்த வருடங்களைப் போலவே இந்த வருடமும் விருதுகளுக்கான பரிந்துரைகளை ஏற்கத் துவங்கியுள்ளது. இந்தப் பரிந்துரைகளை வாசகர் பார்வைக்கு வைத்து ஓட்டளிக்கும் உரிமையையும் வழங்க உள்ளது. அதில் என் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்கலாம் என்றிருக்கிறேன்.

இந்த முடிவை நான் எடுத்ததால் எனக்கு முன்னால் இருப்பது ஒரு இமாலயப் பணி. இந்த ஆண்டில் நான் எழுதிய நூற்றுக்கணக்கான இடுகைகளில் மூன்று பிரிவுகளுக்குச் சிறந்த இடுகைகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சிரமத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறேன். நான் எழுதிய எல்லா இடுகைகளுமே ஆகச்சிறந்த படைப்புகளாக இருப்பதால் என் அன்பிற்கினிய வாசகர்களாகிய உங்களின் உதவி தேவைப்படுகிறது.

இதோ நான் என் படைப்புகளை சமர்ப்பிக்க இருக்கும் பிரிவுகளும் என் படைப்புகளும் கீழே உங்கள் பார்வைக்கு. இதில் எந்த எந்த படைப்புகளைப் பரிந்துரைக்கலாம் என்று நீங்கள் சொல்லுங்கள். அதிகம் பேர் பரிந்துரைக்கும் படைப்புகளை நானும் சமர்ப்பிக்கலாம் என்று இருக்கிறேன்.

1. நகைச்சுவை / கார்ட்டூன்.

அ. ரஜினியும் முதல்வன் பட வசனமும்
ஆ. சர்வதேச பதிவர் சங்கமம் நிகழ்ச்சி நிரல் மற்றும் அழைப்பிதழ்
இ. இந்தி, போலி டாக்டர் மற்றும் பல்புஸ்ரீ
ஈ. என்.சி.சி குடியரசு தின சிறப்புப் பதிவு
உ. செஷல்ஸ் தீவில் பல்பு (மறுபடியும் முதல்ல இருந்தா அவ்வ்வ்வ்)

2. படைப்பிலக்கியம் (கதை, கவிதை போன்றவை)

a. தற்கொலை - சற்றே நீளமான சிறுகதை
b. களவு
c. ஆயுதம்
d. யார் தீவிரவாதி
e. திரௌபதியின் அட்சயப் பாத்திரம்
f. கம்பரும் மல்டி டாஸ்கிங்கும்

3. விளையாட்டு, உடல் ஆரோக்கியம்
i) ரிக்கி பாண்டிங், சவுரவ் கங்குலி மற்றும் கனிஷ்கா பாலச்சந்திரன்
ii) ஆஸ்திரேலியாவுக்கு ஆப்பு
iii) ஹாக்கியை நேஷனல் கேம்னு எவண்டா சொன்னது?
iv) கிரிக்கெட் தொடர்பதிவு

எதைச் சமர்ப்பிக்கலாம் என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களோ அவற்றுக்கு எதிராக இருக்கும் எண்களை ஒவ்வொரு பிரிவிலும் ஒரு இடுகை என எடுத்து கீழ்க்கண்டவாறு ஆ-a-iv என்பது போல பின்னூட்டத்திலோ, தனி மடலிலோ, பஸ்ஸில் கமெண்டாகவோ அளிக்கவும்.

மறுபடியும் உங்கள் மேலான ஆதரவுக்கு நன்றி.

சாகுற நாள் தெரிஞ்சா...

2010-12-01T00:26:00.000-05:00

காராஜில் காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே நுழைந்தேன். என் முகத்தைப் பார்த்ததும் கவிதாவுக்குப் புரிந்து விட்டது போலும்.

“என்ன மறுபடியும் டிப்ளாய்மெண்ட் ஃபெயில்டா?”

“ஆமா. எப்பிடிக் கண்டுபிடிச்ச?”

“அதான் மூஞ்சியிலயே எழுதி ஒட்டியிருக்கே”

கூடுதல் சோகத்தை முகத்தில் அப்பிக்கொண்டு காஃபி மேக்கரில் காஃபிப் பொடியைத்தட்டி காஃபி போட ஆரம்பித்தேன்.

“முதல்லயே இப்பிடி ஆகும்னு தெரிஞ்சிருந்தா இப்பிடி லேட்டா ஆஃபீஸ்ல ஸ்டே பண்ணியிருக்க மாட்டியில்ல?” முகிலனுக்கு இட்டிலியைத் திணித்துக் கொண்டு கேள்வியை எனக்குத் திணித்த கவிதாவின் கடைவாயில் ஒரு ஏளனப் புன்னகை.

வெறுமையாகப் பார்த்தேன். டிவியில் கோபி மலர் மேடத்திடம் வழக்கம்போல சோகமாக எதையோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

“சாகுற நாள் தெரிஞ்சிட்டா வாழுற நாள் நரகமாயிடும்னு தலைவர் சொல்லியிருக்கார்” நிகழ்வில் ரஜினியைத் துணைக்கழைத்தேன்.

“ம்க்கும்.. ரஜினி என்ன சொந்தமாவா சொன்னாரு. ஏற்கனவே மகாபாரதத்துல கண்ணன் சகாதேவன் கிட்ட சொன்னதுதான?”

“என்னது சகாதேவன்கிட்டயா இது என்ன புதுக்கதையா இருக்கு?” காபியின் பாலையும் சர்க்கரையையும் கலந்து கொண்டு கதை கேட்கும் ஆர்வத்தில் டைனிங் டேபிளில் அமர்ந்தேன்.

“ஆமா.. முதல்ல சகாதேவன் யாருன்னு தெரியுமா?”

“தெரியுமே.. பஞ்ச பாண்டவர்கள்ல ஒருத்தர்”

“கரெக்ட். அவர் ஒரு பெரிய ஜோசியக்காரன்ங்கிற விசயம் தெரியுமா?”

“ஓ.. டிவியில எல்லாம் ராசிபலன் சொல்வாரா?”

“ஜோசியக்காரங்கன்னாலே டிவியில ராசிபலன் சொல்றவங்கதானா?”

இடுப்பில் கை வைத்து முறைத்த கவிதாவைப் பார்த்தால் மிஷ்கினை முறைக்கும் டகேஷி கிட்டானோவைப் போல இருந்தது.

“சரி சரி முறைக்காத மேல சொல்லு”

“இந்த பாண்டு இருக்காரே..”

"யாரு இந்த மூஞ்சிய அஷ்டகோணலாக்கிக்கிட்டு ஆங்க்னு கத்துவாரே அவரா?”

“அவரு உனக்குத்தெரிஞ்ச பாண்டு. நான் சொல்றது பாண்டவர்களோட அப்பா பாண்டு”

“ஓ அவர் பேரும் பாண்டுதானா? ரைட்டு..”

மறுபடியும் முறைத்த கவிதாவை கண்டுகொள்ளாத மாதிரி முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு, “மேல சொல்லு..”

“அவரு சாகுற தருவாயில தன்னோட புள்ளைங்களைக் கூப்பிட்டு ‘நான் செத்தப்புறம் என்னை எரிக்கவோ புதைக்கவோ செஞ்சிடாதீங்க. அதுக்கு பதிலா என் உடம்பை நீங்க அஞ்சு பேரும் தின்னுடுங்க’ன்னு கேட்டுக்கிட்டாரு”

“அடங்கொக்க மக்கா.. அந்தக் காலத்துல மனுசக்கறியெல்லாம் சாப்ட்டவிங்க தானா?”

“அது தெரியலை. ஆனா இது ஸ்பெசல் மீல்ஸ்”

“ம்ஹ்ம்.. இருக்கலாம். அப்புறம்?”

“அப்புறமென்ன, அவர் செத்ததும் வழக்கம்போல கண்ணன் வந்து ஏய் என்னப்பா எங்கயும் இல்லாத வழக்கமா பெத்த அப்பன் உடம்பையே திங்கிறது. அது தப்பு. பெத்த அப்பாவுக்கு இறுதிக்கடன்கள் செய்யறதுதான் பிள்ளைங்களோட கடமை அப்பிடின்னு சொல்லி அவங்களை இறுதிச் சடங்குகள் செய்ய ஏற்பாடு பண்ண சொன்னான்”

காபி குடித்த கப்பைக் கழுவிக்கொண்டே, “வந்துடுவானே இந்தக் கண்ணன். அவன் தடுக்கிறான்னா வேற எதோ மேட்டர் இருக்கு போலயே”

“இதே டவுட்டுதான் சகாதேவனுக்கும் வந்துச்சி. எல்லா ப்ரதர்ஸும் ஆளுக்கு ஒரு வேலையா போயிட, அப்பாவோட பிணத்தைக் காவல் காக்குற பொறுப்பு சகாதேவனுக்கு. தனியா இருந்த சகாதேவனுக்கு பெரிய டவுட். அப்பாவே தன் உடம்பை சாப்பிடச் சொன்ன பிற்பாடும் இந்த கண்ணன் வந்து தடுக்கிறான்னா அதுல ஏதோ பெரிய விசயம் இருக்குதுன்னு யாருக்கும் தெரியாம பாண்டுவோட கால் கட்டை விரலை மட்டும் கடிச்சித் தின்னுட்டான்”

சின்க்கில் இருந்த மற்றப் பாத்திரங்களையும் என்னை அறியாமல் கழுவிக்கொண்டே, “அடங்கொன்னியா? கட்டை விரலையா? அதுல அவ்வளவா சதை இருக்காதே? எப்பிடி தின்னான்?”

“ரொம்ப முக்கியமான கவலை பாரு..எப்பிடியோ தின்னுட்டான். தின்னதும் அவனுக்கு முக்காலமும் உணர்ற ஞானம் வந்திடுச்சி. பாண்டவர்களுக்கு வரப்போற ஆபத்தைத் தெரிஞ்சிக்கிட்டான்”

“சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடுமா? அதுனால தான் கண்ணன் தடுக்கப் பாத்திருக்கான்”

“திரும்பி வந்ததும் கட்டை விரல் மிஸ்ஸானதைப் பார்த்து என்ன நடந்திருக்கும்னு புரிஞ்சிக்கிட்டான் கண்ணன். சகாதேவனைத் தனியா கூட்டிக்கிட்டுப் போயி, இங்க பாரு நீ கட்டை விரலைத் தின்னுட்டன்னு தெரியுது. உனக்கு என்ன நடக்கப் போவுதுங்கிறதும் தெரிஞ்சிருக்கும். ஆனா வெளிய சொல்லாத. எல்லாம் விதிப்படி நடக்கத்தான் வேணும். நீ இதையும் மீறி வெளிய சொன்னா உன் தலை வெடிச்சிரும் அப்பிடின்னு சொல்லிட்டான். சகாதேவனும் பதிலுக்கு, எனக்கும் என் சகோதரங்களுக்கும் எந்த ஆபத்தும் ஏற்படாம நீ காப்பாத்தனும். இல்லைன்னா உன் தலை வெடிச்சிரும் அப்பிடின்னு பதிலுக்கு சாபம் விட்டுட்டான்”

“ஓஹோ.. இதைத்தான் தலைவர் ஸ்லைட்டா மாத்தி சாகிற நாள் தெரிஞ்சான்னு பஞ்ச் அடிச்சிட்டாரா?”

“ஆமா”

பாத்திரம் எல்லாம் கழுவி முடிந்ததும், “ஆமா வழக்கமா இந்த மாதிரி கதை சொல்லும்போது நீ தான மெசேஜ் சொல்லுவ? ஆனா இந்தத் தடவை நான் தான மெசேஜ் சொன்னேன்? அப்புறம் எதுக்கு இந்தக் கதை?”

சின்க்குக்கு முன்னால் நின்றிருந்த என்னை லேசாக இடித்துத் தள்ளிவிட்டு கையைக் கழுவிய கவிதா, “அது ஒண்ணுமில்லை. கொஞ்ச நாளா, ப்ளாக்ல எழுத சரக்கில்லாம பஸ்ல எழுதினதையெல்லாம் கூட்டிப் பெருக்கிப் போட்டு கல்லாக்கட்டிக்கிட்டு இருந்தியில்ல, அதான் எழுதுறதுக்கு எதையாவது குடுக்கலாம்னு சொன்னேன்” என்று சொல்லிவிட்டு நடந்தார்.

“யேய்... அப்பிடியெல்லாம் இல்லை. ஆஃபீஸ்ல ஒரே ஆணி. அதான் ப்ளாக் பக்கம் போக நேரமேயில்ல..” என்று காற்றுக்குப் பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.

இப்போ இதுதான் ஃபேஷனாம்..

2010-11-21T23:53:00.001-05:00

திருமணத்தை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் லிவிங் டுகேதரை எதிர்த்தே ஆக வேண்டுமா?
லிவிங் டுகேதரை ஆதரிப்பவர்கள் எல்லாம் திருமணத்தை எதிர்ப்பவர்கள் என்ற அர்த்தமா?
லிவிங் டுகேதரை ஏன் திருமணத்துக்கு மாற்றாகவே கருதுகிறார்கள் - இரண்டு பக்கம் நின்று பேசுபவர்களும்?

******************************************************************************************************

தனி மனிதத் தாக்குதல் என்பது என்ன?

ஒருவரின் பெயர் போட்டு அவரின் கருத்துகளுக்கு எதிர் கருத்து எழுதுவதா?

இல்லை ஒருவர் கூறிய கருத்துகளுக்கு அவர் பிறப்பும் சாதியுமே காரணம் என்று சொல்வதா?

#டவுட்டு

*******************************************************************************************************

ட்விட்டரில் வாந்தியெடுக்கும் அஜீரணக்காரர்கள்

சமீபத்தில் சில “தோழர்”களின் ட்விட்களைப் பார்க்க நேர்ந்தது. பெண்ணுரிமைக்குப் போராடும் போராளிகளான இந்த வீரர்கள் ஒரு பெண்ணை இழிசொற்களால் பகடி செய்து விளையாடுகிறார்கள். இவர்கள் காப்பாற்றும் பெண்ணுரிமையை நினைத்தால் பரிதாபமாக இருக்கிறது.

இதில் இவர்களோடு திடீர் புளியோதரை, திடீர் லெமன் சாதம் போல திடீர் தோழரான இன்னொரு பெண்ணும் சேர்ந்து கும்மியடிக்கிறார். இந்த லட்சணத்தில் அவர் தனக்கொன்று நேர்ந்ததும் என்னைக் கையப் புடிச்சி இழுத்துட்டான் என்று ஊரெல்லாம் ஒப்பாரி வைத்தவர். இவருக்கு வந்தால் ரத்தம் மற்றவர்களுக்கு தக்காளி சாஸ் என்று நினைத்துவிட்டார் போலும்..

யோக்கியன் வரான். சொம்ப எடுத்து ஒளிச்சி வையுங்க..

**********************************************************************************************************

பஸ்ல டிவிட்டர்ல போட்ட போஸ்டை எல்லாம் வெட்டி ப்ளாக்ல ஒட்டுறதுதான் இப்போ லேட்டஸ்ட் ஃபேஷனாமே? மேல இருக்கிறதெல்லாம் நம்ம பஸ்ஸு

லிவிங் டுகெதர் - ஏதோ என்னால முடிஞ்சது

2010-11-17T08:12:00.001-05:00

ஒவ்வொரு மாசமும் பதிவுலகத்துல சூடா எதைப் பத்தியாவது விவாதம் செஞ்சிக்கிட்டு இருக்கணும்ங்கிற நேத்திக்கடனுக்கு இந்த மாசம் லிவிங் டுகெதர். ஜீப்புல எல்லாம் ஏறி பிரபல பதிவர் ஆனதுக்கப்புறம் நாமும் இதைப் பத்தி ஏதாவது கருத்து சொல்லலைன்னா எப்புடி?

லிவிங் டுகெதர் என்பது என்ன?

ஆணும் பெண்ணும் தங்களுக்கென்று ஒரு வாழ்க்கை (வீட்டில் பார்த்த பெண்/பையன்) வரும் வரை தங்கள் உடற்பசியைத் தீர்த்துக் கொள்ள சேர்ந்து வாழ்கிறோம் என்ற பெயரில் கூத்தடிப்பதா?

இல்லை. இந்த எண்ணத்துடன் செய்வதற்குப் பெயர் ஸ்லீப்பிங் டுகெதர்.

ஒரு ஆணும் பெண்ணும் சந்தித்துக் கொள்கின்றனர். பழகியதில் இருவருக்கும் ஒத்த அலைவரிசை இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. தனக்கொரு சிறந்த கம்பானியனாக இருப்பார் என்று ஒருவர் மற்றொருவரைப் பற்றி நினைக்கிறார். ஒத்த அலைவரிசையோடு இருப்பவர்கள் சேர்ந்து வாழலாமே? உனக்கென்று நான் எனக்கென்று நீ என்றிருக்கலாமே? என்று முடிவு செய்து ஒரே வீட்டில் வசிக்க ஆரம்பிக்கின்றனர். இங்கே முக்கியமான விடயம் கம்பானியன்ஷிப். செக்ஸ் என்பது அதில் பை ப்ராடக்ட் தான். அதற்குத் திருமணம் செய்து கொள்ளலாமே என்று கேட்கலாம். திருமணம் என்பது கமிட்மெண்ட். நம் ரசனை மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது. இன்று நமக்குப் பிடித்தது சில ஆண்டுகள் கழித்துப் பிடிக்காமல் போய்விடலாம். இன்று ஒத்தக்கருத்து உடையவர்கள் பின்னாளில் மாற்றுக் கருத்துடையவர்களாகிவிடலாம். அப்போது பிரிய இந்தத் திருமணம் என்ற கமிட்மெண்ட் தடையாயிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் உடையவர்கள் லிவிங் டுகெதரைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். லிவிங் டுகெதராய் இருப்பவர்கள் சிறிது நாட்களில் திருமணமும் செய்து கொள்வார்கள். இப்படி திருமணம் செய்து கொள்பவர்கள் நீண்ட நாட்கள் விவாகரத்து செய்யாமல் வாழ்கிறார்கள்.

பொதுவாக இந்த லிவிங் டுகெதர் மேலை நாடுகளில் பிரசித்தம். அங்கே குழந்தைகளுக்கு 13 வயதிலிருந்து செக்ஸ் கல்வி கற்றுத் தரப்படுகிறது. பாதுகாப்பான முறையில் செக்ஸ் வைத்துக்கொள்ளவும், காதல் தோல்விகளைக் கையாள மனதளவில் குழந்தைகளைத் தயார்ப்படுத்தும் மனநல வகுப்புகளும் எடுக்கப்படுகின்றன. அந்தச் சூழலில் இன்னொருவருடன் வாழத் துவங்குமுன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி சரியான ஒப்பந்தத்துக்கு வந்த பின்பே முடிவெடுக்கிறார்கள்.

அதே போல அங்கே your children and my children are playing with our children என்பது சகஜம். அதை குழந்தைகளும் ஏற்றுக் கொள்ள அவர்கள் தயார்ப்படுத்தப்படுகின்றனர். இப்படி தயார்ப்படுத்தப்படும் குழந்தைகளுக்கு ஸ்டெப் ஃபாதர்/ஸ்டெப் மதரோடு வசிப்பது பெரிதாக எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது.

இந்த அளவுக்கு குழந்தை வளர்ப்பும் பக்குவமும் நம் நாட்டில் வந்துவிட்டதா என்றால் இல்லை என்றே சொல்லலாம். அப்படியிருக்கும்போது லிவிங் டுகெதர் என்ற கலாச்சாரம் அப்படி வாழ்பவர்களுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துமா என்றால் கண்டிப்பாக ஏற்படுத்தும். ஆனால் இந்த பாதிப்பை லிவிங் டுகெதர் மட்டுமில்லை. திருமணத்துக்குப் பிறகு விவாகரத்து பெறுபவதும் ஏற்படுத்தும்.

நான் அமெரிக்கா வந்த புதிதில் ஒரு நண்பர் ஒருவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்த போது குழந்தை இருக்கும் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்வதைப் பற்றி பேச்சு வந்தது. அப்போது அவர், “எப்பிடி இன்னொருத்தன் பிள்ளையைக் கொஞ்சுறது? என்னால எல்லாம் அப்பிடி இருக்க முடியாது” என்று சொன்னார். “ஏங்க தெருவுல போகும்போது எதாவது குழந்தையை நீங்க கொஞ்சுறதில்லையா? உங்க அக்கா, அண்ணன் பிள்ளைகளைக் கொஞ்சுறதில்லையா? அது மாதிரிதான்” என்று சொன்ன போது அவரால் என் வாதத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை.

நம் நாட்டில் இருக்கும் ஆண்களில் பெரும்பாலானவர்கள் இந்த நண்பரைப் போன்ற மனநிலையில் இருப்பதால் இந்த லிவிங் டுகெதர் கலாச்சாரம் பெண்களுக்கே அதிக பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்று ஒரு சாரார் நினைக்கின்றனர்.

ஆனால் அப்படிப் புரிதலும் பக்குவமும் இருக்கும் இரண்டு பேர் சேர்ந்து வாழ ஆசைப்பட்டால் தப்பா? அதை தப்பு என்றும் அவர்களை விபச்சாரம் செய்கிறவர்கள் என்றும் அழைப்பவர்களுக்கும் காதலர் தினம் கொண்டாடியவர்களை அடித்து விரட்டும் “கலாச்சார காவல்க் காட்டு மிராண்டி”களுக்கும் பெரிதாக வித்தியாசம் தெரியவில்லை.

லிவிங் டுகெதரை எதிர்ப்பவர்களுக்கு ஒரு கேள்வி, திருமணம் நடந்த பின் மனமுறிவு வந்து கணவனும் மனைவியும் பிரியக் கூடாதா? அப்படிப் பிரிந்தவர்கள் வேறு திருமணம் செய்துகொள்ளக் கூடாதா? ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்ற “புனித” கலாச்சாரம் அங்கே அடிபட்டுப் போகிறதே? இதையும் விபச்சாரம் என்று அழைப்பீர்களா?

கம்பரும் மல்டி டாஸ்கிங்கும்

2010-10-22T02:31:00.000-04:00

தலையில் கை வைத்து உக்கார்ந்திருந்தேன். முன்னால் இருந்த கம்ப்யூட்டரில் நான் திறந்து வைத்திருந்த காலண்டரின் 27 ஆம் தேதி என்னைப் பார்த்துப் பரிகசித்தது. தலை முடியைப் பிய்த்துக் கொள்ளலாம் போல இருந்தது.

முகத்தில் கையை வைத்து அழுத்திக் கொண்டு கண்களை மறைத்துக் கொண்டிருந்த விரல்களிடையே ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன். அப்படியாவது போய் விடாதா என்று. என் இம்சையைப் புரிந்திருப்பார் போல. தங்கமணி என் அருகே வந்தார்.

"ஹேய் என்னப்பா ஆச்சு. பேயறஞ்ச மாதிரி உக்காந்துருக்க?"

"அதை ஏன் கேக்கற. 27 ந்தேதி டெட்லைன். இன்னும் இவனுங்க கோடிங் முடிக்கலை. எல்லாம் என் தலைல வந்து விடிஞ்சிடும் போல"

"விடிஞ்சா என்ன நீயே கோடிங் எழுதிட வேண்டியதுதான. டெவெலப்பரா இருந்து தான ப்ராஜக்ட் மானேஜர் ஆன?"

நான் மானிட்டரிலிருந்து கண்ணை எடுத்து தங்கமணியை முறைத்தேன். "ஏன் சொல்ல மாட்ட? இந்த ப்ராஜக்ட்ல ஒரு மாட்யூல் வெப் டெக்னாலஜி, இன்னொரு மாட்யூல் மெயின்பிரேம். இன்னொரு மாட்யூல் டேட்டா வேர்ஹவுசிங்"

"அதுனால என்ன. கம்பர் ஒரே ராத்திரியில கம்ப ராமாயணத்தை எழுதின மாதிரி நீயும் கோட் பண்ணிட வேண்டியதுதான?"

"என்னது கம்பர் ஒரே ராத்திரியில ராமாயணம் எழுதுனாரா? இன்ரஸ்டிங்கா இருக்கே” லேப்டாப்பை மூடினேன்.

"அதான. கதைன்னா கேக்க வந்துடுவியே. உனக்கு ஓட்டக் கூத்தர் தெரியுமா?"

"ஓ தெரியுமே. அம்பிகாபதி படத்துல நம்பியார் நடிச்சிருப்பாரே. அந்த காரக்டர் தான?" முகிலன் என் ஷார்ட்சைப் பிடித்து இழுத்து 'அப்பா ஃபோனி எந்திமா' என்று சொல்ல ஐ-ஃபோனை அவனிடம் கொடுத்து விட்டு தங்கமணியின் முகத்தையே பார்த்தேன்.

சோபாவில் நன்றாக சாய்ந்து கொண்ட தங்கமணி, போர்வையால் நன்றாக சுற்றிக் கொண்டு, "அவருக்கு ஏன் ஓட்டக் கூத்தன்னு பேர் வந்துச்சு தெரியுமா?"

"தெரியாதே?"

"ஒட்டம்னா பெட். அவரு எதுக்கெடுத்தாலும் பெட் கட்டிட்டே இருப்பாராம். அதான் அவருக்கு அந்தப் பேர்"

"அப்பா அவரு சீக்கிரமாவே 'ஓட்ட'க்கூத்தர் ஆயிருப்பாருன்னு சொல்லு"

என்னை முறைத்த தங்கமணி "அவருக்கும் கம்பருக்கும் ஒரு பெட். யாரு முதல்ல ராமாயணத்தைத் தமிழ்ல எழுதுறதுன்னு”

“ஓக்கே. என்ன பெட்?”

“அதெல்லாம் ராஜா முடிவு பண்ணுவாருன்னு விட்டுட்டாங்க. ஒட்டக்கூத்தர் சின்சியரா எழுதிட்டு இருந்தாரு. கம்பரோ ஓ.பி அடிச்சிட்டு இருந்தாரு”

“ப்ளாக் எழுதாத சாஃப்ட்வேர் எஞ்சினியரும் ப்ளாக்கரான சாஃப்ட்வேர் எஞ்சினியரும் மாதிரின்னு சொல்லு”

மீண்டும் முறைத்த பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் அரிமா அரிமா பாட்டுக்கு ஆடிக் கொண்டிருந்த முகிலனைப் பார்த்தேன்.

தங்கமணி தொடர்ந்தார். “அப்ப ஒரு நாள் ஒட்டக்கூத்தர் கம்பர்கிட்ட என்னப்பா ராமாயணம் எவ்வளவு தூரத்துல இருக்குனு கேக்க, கம்பர் நான் இன்னும் எழுதவே ஆரம்பிக்கலைன்னு உண்மையச் சொல்லிட்டார்”

“அடப் பாவமே? ஒட்டக் கூத்தர் ராஜாக்கிட்ட பத்த வச்சிருப்பாரே?”

“ஒட்டக்கூத்தர் மாதிரியே யோசிக்கிறியே?? ஆமா. அவர் ராஜாகிட்ட போய், ராஜா ராஜா ராமாயணத்தை உங்க முன்னாடி படைக்கிறது இருக்கட்டும். எதுவரைக்கும் எழுதியிருக்கோம்னு பாக்கலாம்னு சொன்னார். ராஜாவும் ரெண்டு பேர்கிட்ட கேக்கவும், ஒட்டக்கூத்தர் நான் கடல்ல அணை கட்டுற வரைக்கு வந்துட்டேன்னு சொன்னார். உடனே கம்பரும் நான் அதையும் தாண்டி போர்க்காட்சிகள் வரைக்கும் வந்துட்டேன்னு சொன்னார்”

“அய்யய்ய பொய்யா சொல்லிட்டார்? எனக்கு இந்த பொய் சொல்றவங்களைக் கண்டாலே பிடிக்காது”, மறுபடியும் தங்கமணி முறைக்க. “சரி சரி மேல சொல்லு”

“உடனே ஒட்டக்கூத்தர் வேகமா. ‘அப்பிடின்னா அதுல ஒரு பாட்டை சொல்லு’ன்னு கேக்க, கம்பரும் இந்தப் பாட்டை எடுத்து விடுறாரு”

“செம் புனல் சோரிச் செக்கர் திசை உறச் செறிகையாலும்
அம்பு என உற்ற கொற்றத்து ஆயிரம் கதிர்களாலும்
வெம்பு பொன் தேரில் தோன்றும் சிறப்பினும், அரக்கன் மெய்யோடு
உம்பரில் செல்கிறான் ஒத்து உதித்தனன் அருக்கன் உப்பால். ”

“அப்பிடின்னா என்னான்னு தமிழ்ல கொஞ்சம் சொல்லேன்” கெஞ்சலாக தங்கமணியைப் பார்த்தேன்.

பட் பட் என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டு “இந்திரஜித்தையும் சூரியனையும் ஒண்ணாப் பாக்குறார் கம்பர் இதுல. அதாவது போரால இந்திரஜித் உடம்பெல்லாம் ரத்தம் சொரிந்து சிவப்பா இருக்கிறது மாதிரி கீழ் வானம் சிவந்து இருக்கறதாலயும், இந்திரஜித் உடம்பெல்லாம் லட்சுமணன் விட்ட அம்பு குத்தியிருக்கிறது மாதிரி சூரியனோட ஆயிரம் கதிர்கள் இருக்கறதாலயும், ரெண்டு பேரும் வெம்புகின்ற தங்கத் தேரில வர்றதாலயும், இந்திரஜித் உடம்போட மேலோகம் போற மாதிரி சூரியன் கிழக்கில இருந்து உதிக்கிறானாம்.”

“ஓ, இதுக்கு இப்பிடி அர்த்தமா?”

‘ரோபோ’ என்று சொன்ன ரஜினியைப் போல வாயைச் சுழித்து “ஆமா” என்றார் தங்கமணி.

“சரி மேல சொல்லு”

“இதைக் கேட்டதும் ஒட்டக்கூத்தர் வாயடைச்சுப் போயிட்டாரு. என்னடா வில்லனொட மகனையே சூரியனோட கம்பேர் பண்ணி வர்ணிக்கிறாரே? அப்பிடின்னா ராமனை எப்பிடியெல்லாம் வர்ணிச்சிருப்பாரு? இது கூட சேத்து வச்சிப் பாக்கும்போது நாம எழுதுறதெல்லாம் பாட்டே இல்லையேன்னு நொந்து போய் வீட்டுல தான் எழுதி வச்சிருந்த ஓலைச் சுவடிய எல்லாம் நெருப்புல போட்டுட்டார்”

“அய்யய்யோ அப்புறம்?”

“அந்த வழியா வந்த கம்பர் அதைப் பாத்துட்டு ஓடி வந்து அவரைத் தடுத்து தான் ஒன்னும் எழுதலை சும்மா கதையடிச்சேன்னு சொன்னார். மறுபடியும் முருங்கை மரத்துல ஏறிட்டாரு ஒட்டக் கூத்தர்”

“அவரு எதுக்கு முருங்கை மரத்துல எல்லாம் ஏறுனாரு?”

“டேய்ய்ய்ய்ய்.. வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறிடுச்சின்னா என்னான்னு தெரியுமா?”

“தெரியுமே. ராத்திரியெல்லாம் இனிமே புளிக் குழம்பு வைக்க மாட்டேன்னு சொல்லிட்டு காலைல எழுந்ததும் புளியை ஊறப்போடுவியே அதுதான?”

‘நங்’

தலையைத் தடவிக்கொண்டே கேட்டேன், “சரி மேல சொல்லு”

“ராஜா ராஜா, கம்பர் தான் யுத்த காண்டம் வந்துட்டாரே. பேசாம அவரை நாளைக்கே சபையில ராமாயணத்தை அரங்கேற்றச் சொல்லுங்கன்னு சொல்லிட்டார். ராஜாவும் ஆமா கம்பரே உங்க தமிழை கேட்க நானும் காத்திருக்க முடியாது, நாளைக்கே செய்யுங்கன்னு சொல்லிட்டார்”

“ஆஹா டெட்லைனை ப்ரிப்போன் செஞ்சிட்டாய்ங்களா? என்ன செஞ்சாரு கம்பர்”

“கம்பர் என்ன பண்ணாருன்னா, தன்னோட சிஷ்யப் புள்ளைங்க ஆறு பேரை உட்கார வச்சி அவங்க கையில சுவடியையும் எழுதாணியையும் குடுத்துட்டு ஆளுக்கொரு காண்டத்தில இருந்து ஒவ்வொரு பாட்டா parallel ஆ சொல்லிட்டே வர விடியிறதுக்குள்ள கம்பராமாயணம் ரெடி”

“அடேங்கப்பா. கம்பர் பெரியாளா இருந்திருப்பார் போல. ஆறு பேருக்கும் ஆளுக்கொரு பாட்டு சொல்லிட்டே முழுக் கதையையும் முடிக்கணும்னா சான்ஸே இல்லை”

“பாத்தியா அந்தக் காலத்துலயே எப்பிடி மல்டி ப்ராசஸிங் செஞ்சிருக்காருன்னு?”

“ஆமா”

“நீ ஏன் அது மாதிரி மூணு லேப்டாப் வச்சிக்கிட்டு ஒண்ணுல மெயின்ஃப்ரேம் கோடிங், ஒண்ணுல ஜாவா இன்னொண்ணுல டேட்டா வேர்ஹவுசிங்க்னு செய்யக் கூடாது?”

“ம்ஹ்ம். கம்பருக்கு ஆறு சிஷ்யப்புள்ளைங்க இருந்தாங்க. நானே எல்லாத்தையும் செய்ய முடியுமா? அதோட அவருக்கு பாட்டு எழுதத் தெரியும் செஞ்சிட்டாரு. எனக்கு கோடிங் செய்யத் தெரியாதே?”

“அது சரி. சட்டியில இருக்கிறது தான அகப்பையில வரும்” என்று சொல்லிவிட்டு ஆடிக் கொண்டிருந்த முகிலனைத் தூக்கிக் கொண்டு மாடி ஏற படியை நோக்கிப் போனார்.

என் கண்களில் ஒளி மின்ன நான் லேப்டாப்பைத் திறந்தேன்.

“என்ன கண்ணு பளிச்னு எரியுது? கோடிங் செய்யப் போறியா?”

“ம்ஹூம். நீ சொன்னதை ப்ளாக்ல ஏத்தப் போறேன்”

தங்கமணி தலையில் அடிக்கும் சத்தம் மட்டும் கேட்க, www.blogger.com என்று டைப்ப ஆரம்பித்தேன்.

பிதற்றல்கள் - 10/19/2010

2010-10-19T01:15:00.000-04:00

ஒரு எதிர்வினை

எந்திரன் பற்றி வருகிற எதிர்மறையான விமர்சனங்கள் முன் வைக்கும் குறைகளும், அவற்றின் மீதான என் பார்வையும்

1. லாஜிக் இல்லாத அபத்தமான கதை - ஷங்கர் + ரஜினி படங்களில் உலகத்தரமான கதை + லாஜிக் எதிர்பார்த்து போகும் இவர்களை என்னவென்று சொல்வது. 10 வருடம் அல்ல 100 வருடக் கனவு படம் என்றாலும் ஷங்கரால் இதைத் தாண்டி கதை சொல்ல முடியாது. ஷங்கர் படத்துக்குப் போய் ஷங்கரைத் தேடுங்கள் கிம்கிடுக்கை அல்ல.

2. கொசு பிடிக்கும் காட்சி - பலரால் இதை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. டாக்டர் புருனோ நர்சிம் இடுகையின் பின்னூட்டத்தில் சொல்லியிருப்பது போல இது குழந்தைகளுக்காக. ஆங்கிலப் படம் போல குழந்தைகளுக்காக, பெரியவர்களுக்காக, ஆக்‌ஷன் விரும்பிகளுக்காக, ரொமான்ஸ் விரும்பிகளுக்காக என்று தனித்தனியே எதிர்பார்ப்பவனல்ல தமிழ் ரசிகன். அவனுக்கு இலை போட்டு 4 வகைக் கூட்டு, சாம்பார், ரசம், வத்தக் குழம்பு, மோர் கடைசியாக ஒரு கரண்டி பாயாசம் என்று அத்தனையையும் சேர்த்துப் படைக்க வேண்டும். அதில் உங்களுக்கு காய் பிடிக்கவில்லை என்றால் ஒதுக்கிவிட்டு சாப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள். அதை விடுத்து அந்தக் காயினால் சாப்பாடே கெட்டுப் போய்விட்டது என்று கூப்பாடு போடாதீர்கள். “பசங்க” படத்திலும் காதல் எதிர்பார்ப்போம், “காதல்” படத்திலும் காமெடி எதிர்பார்ப்போம்.

3. விளம்பரங்களில் இது இந்திய சினிமா வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல், இதுவரை வெளிவராத புது முயற்சி என்றெல்லாம் சீன் போடும் அளவுக்கு படத்தில் ஒன்றுமே இல்லை. - இதெல்லாம் விளம்பரம் பாஸ். புரசைவாக்கம் சரவணா ஸ்டோர்ஸ் விளம்பரத்தில் சூர்யா வந்து SUPERல் S for Service என்று சொல்கிறார். அதை நாம் ஒரு புன்னகையுடன் கடந்து போவதில்லை?

4. சன் டிவியில் அரைமணிக்கொரு முறை விளம்பரம் போட்டு கொல்கிறார்கள் - அவர்கள் இதை எந்திரனுக்கு மட்டுமா செய்கிறார்கள்? அவர்களின் முதல் மொக்கைப் படமான காதலில் விழுந்தேனிலிருந்தே இதைச் செய்து வருகிறார்கள். திடீரென பலருக்கு இப்போதுதான் சன் டிவி என்ற சேனல் இருப்பதும் அதில் எந்திரன் விளம்பரம் போடுவதும் தெரிகிறது.

எந்திரன் பற்றி ரஜினி ரசிகர்கள் எழுதியதை விட ரஜினியை வெறுப்பவர்கள் தான் அதிக இடுகைகளைப் போட்டார்கள். அது கூட ஒரு மாதிரி விளம்பரப் பிரியம் தான்.

ஒரு நன்றி:

நர்சிம் அவர்களிடம் பல நாட்களாகக் கேட்டுக் கேட்டு அவர் செய்யாததால் வெறுத்துப் போய் பின்னூட்டப் போராட்டம் நடத்திய பின்னர் அவர் சச்சின் பற்றி எழுதிவிட்டார். சச்சின் பற்றி யார் எழுதினாலும் படிக்கலாம். ஆனாலும் நர்சிம்மின் டச்சோடு படிக்கலாமே என்று நினைத்துத்தான் அந்தப் போராட்டம்.எதிர்ப்பார்ப்பை 100% பூர்த்தி செய்யவில்லை என்றாலும் எழுதிய வரை ஓக்கே. பரிசல் அண்ணா தானும் ஒரு பாதி எழுதி வைத்திருப்பதாகச் சொன்னார். அவரையும் எழுதச் சொல்லி போராடிவிட வேண்டியதுதான்.

ஒரு விளம்பரம்

நண்பர் பலா பட்டறை ஷங்கர் - இருங்க இருங்க, அவசரப்படாதீங்க, விவகாரமில்லை.. விஷயம் - ஒரு தளத்தைப் பற்றிய செய்தியைப் பகிர்ந்துகிட்டார். உண்மையிலேயே ஒரு களஞ்சியம் அந்தத் தளம் - http://www.chennailibrary.com/ பழந்தமிழ் இலக்கியங்களும், சம கால நாட்டுடமையாக்கப்பட்ட இலக்கியங்களும் மின்னூலாக வைத்திருக்கிறார்கள். சென்று படித்து பயன் பெறுங்கள். யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்.

ஒரு கொலு

நான் இதுவரை கொலு என்பதை சினிமாவில் மட்டுமே பார்த்து வந்திருக்கிறேன். அங்கே என்ன செய்வார்கள் என்பது கூட எனக்குத் தெரியாது. எங்களை இந்த முறை ஒரு வீட்டில் கொலுவுக்கு அழைத்திருந்தார்கள். (சுண்டல் தருவார்கள் என்று சொல்லியிருந்ததால்) தங்கமணி, முகிலனோடு ஆஜர் ஆகிவிட்டோம். வந்தவர்கள் எல்லாரும் ஆளுக்கொரு பாட்டு பாடிவிட்டு சென்றார்கள். என்னையோ தங்கமணியையோ பாடச் சொன்னார்கள். கொலுவிலிருக்கும் விக்ரகங்கள் & பொம்மைகள் எல்லாம் எழுந்து ஓடிவிடும் அபாயம் இருந்ததால புன்னகையோடு மறுத்துவிட்டு சுண்டலையும் டீயையும் குடித்துவிட்டு வீடு திரும்பினோம். தங்கமணிக்கும் கொலு வைக்கும் ஆசை வந்துவிட்டது.. :(((

முகிலன் அப்டேட்ஸ்

முகிலன் இப்போது ஆங்கில எழுத்துக்கள் 26ஐயும் (கேப்பிடல் மற்றும் ஸ்மால்) அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார். "L" எழுதினால் நேராகப் பார்த்து எல் எனவும் தலைகீழாகத் திருப்பி செவன் எனவும் சொல்கிறார் (M & Wவுக்கும் இப்படியே). ஒரே ஒரு நாள் ஒன்றிலிருந்து ஆரம்பித்து டென் வரைக்கும் அவராகவே எண்ணினார். அதன் பிறகு பலமுறை முயன்றும் டூவிலிருந்து ஆரம்பிக்கிறாரே ஒழிய ஒன் சொல்வதே இல்லை.

அடுத்த கட்டமாக தமிழ் எழுத்துகள் அறிமுகம் துவங்கியிருக்கிறது. அ, ஆ, இ, ஈ சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறேன். அனாவுக்கு அடுத்து இனாவுக்குப் போய்விடுகிறார். கூடிய விரைவில் கற்றுக் கொள்வார்.

இந்த விஜயதசமிக்கு வித்யாரம்பம் செய்தாகிவிட்டது. தமிழகத்தில் இருந்த வரை அப்படியென்றால் என்னவென்றே தெரியாமலிருந்தேன். இங்கே உள்ள கோவிலில் வருடா வருடம் விஜயதசமியன்று குழந்தையை மடியில் வைத்து அரிசியில் அ அல்லது ஓம் எழுதி நாவில் தேன் தடவி நடனம் பயில ஆசைப் படுவோருக்கு சலங்கையும், பாட்டு படிக்க ஆசைப்படுவோருக்கு தாளமும் தருவார்கள். இந்த முறை தமிழ்நாட்டிலிருந்து மதியொளி சரஸ்வதி என்பவர் வருகை புரிந்திருந்ததால் அவர் கையால் (மூன்று வயதிலிருந்து 21 வயதுடைவர்களுக்கு) வித்யாரம்பம் செய்து வைத்தார். (பள்ளிக்குப் போக ஆரம்பித்து விட்டவர்களுக்கு வித்யாரம்பம் ஏன் என்று புரியவில்லை).

அண்ணா, அக்கா, மாமா, அத்தை, தாத்தா, பாட்டி என்று மற்றவர்களை அழைக்க முகிலனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது அவனுக்கு பயங்கரமாக ரெஜிஸ்டராகிவிட்டது. சிறுவயதினரை அக்கா, அண்ணா, இளைய மற்றும் நடுத்தர வயதினரை அத்தை, மாமா, வயதானவர்களைத் தாத்தா பாட்டி என்று அவனாகவே அழைக்கத் தொடங்கிவிட்டான். நல்ல ஃபிகர்களை சித்தி என்றழைக்க எப்படிக் கற்றுக் கொடுப்பது என்று விழித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆயுதம் செய்வோம்

2010-10-11T00:58:00.000-04:00

இன்று சன் டிவியில் குஷ்புவின் கணவர் சுந்தர்.சி நடித்த ஆயுதம் செய்வோம் என்றவொரு மொக்கைப் படத்தைக் காணும் சந்தர்ப்பம் வாய்த்தது. ஆரம்பம் முதல் விவேக்கும் சுந்தர்.சியும் காமெடி என்ற பெயரில் அடித்த கூத்துகளைப் பார்த்து ரத்தக் கண்ணீர் வடித்து வந்த நானும் தங்கமணியும் படத்தின் கடைசி அரை மணி நேரத்தில் அடக்கமாட்டாமல் வயிறு வலிக்க சிரித்தோம்.

படத்தின் கதை இதுதான். எதைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் ரவுடித்தனம் செய்து திரியும் சுந்தர்.சியும், போக்குவரத்துக் காவலராக வரும் விவேக்கும் போக்குவரத்துக்கு இடையூறு விளைவித்ததற்காக ஒரு வழக்கில் மதுரையில் இருக்கும் காந்தி மியூசியத்தில் 15 நாள் தங்கி காந்தியம் கற்று வர வேண்டும் என்ற வினோத தண்டனை பெறுகின்றனர். இவர்களுக்குத் தண்டனை வாங்கித் தந்த வக்கீல் விஜயகுமார் - பொதுநல வழக்குகள் ஸ்பெசலிஸ்ட், ட்ராஃபிக் ராமசாமியின் திரைப்படைப்பு என்றும் சொல்லலாம் - ஒரு முன்னாள் அமைச்சர் சம்மந்தப்பட்ட வழக்கின் ஆதாரங்களை வைத்திருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டு அந்த முன்னாள் அமைச்சருக்காக அவரை மிரட்டப் போகிறார் சுந்தர்.சி. அப்போது தெரியாத்தனமாக விஜயகுமார் உயிரை விட்டு விட, சாகும் தருவாயில் அவர் சொல்லிப்போன “வாழ்க வளமுடன்” என்ற வார்த்தைகள் சுந்தர்.சியை நிம்மதி இழக்கச் செய்கிறது. அவர் விட்டுப் போன அந்த முன்னாள் அமைச்சரின் குற்றத்தை வெளிக்கொண்டு வர சுந்தர்.சி அந்த ஆதாரங்களைத் தேடி எடுக்கிறார். அதை போலிஸில் கொண்டு சேர்க்க நீதிமன்றத்தின் முன் அவற்றைச் சமர்ப்பிக்குமுன் அமைச்சரின் ஆட்களால் ஆதாரம் அழிக்கப் படுகிறது.

இதற்குப் பிறகு ஆரம்பிக்கிறது காமெடிக் காட்சிகள். ஆதாரம் போனால் என்ன, குற்றவாளி அந்த முன்னாள் அமைச்சர்தான் என்ற சத்தியம் இருக்கிறதே என்று , வடபழனி காந்தி பஜாரில் இருக்கும் காந்தி சிலை முன்பு உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார் முன்னாள் ரவுடியான ஹீரோ. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவருக்கு ஆதரவு திரண்டு தமிழகம் முழுக்க உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார்கள். அவரை யாரோ சுட்டு விட, இளைஞர்கள் வெகுண்டெழுந்து வன்முறையில் இறங்க, உடனே காந்தி, ச்சே, ஹீரோ அவர்களை வன்முறைப் பாதையில் இறங்க வேண்டாம் என்று மன்றாடிக் கேட்டுக் கொள்கிறார். உடனே மக்களும் வன்முறையை கைவிட்டு விடுகின்றனர். இதைப் பார்த்ததும் மனம் மாறிய முன்னாள் அமைச்சர், தன் குற்றங்களை ஒப்புக் கொண்டு போலிஸில் சரணடைகிறார். எல்லாம் முடிய சுபம்.

இதில் என்ன காமெடி என்கிறீர்களா? அகிம்சை வழியில் உண்ணாவிரதம் இருந்து இந்த நாட்டில் நியாயம் அடைய முடியுமா? அதுவும் ஒரு அரசியல்வியாதி சம்மந்தப்பட்ட வழக்கில்?

இந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழகத்தில் சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு உண்ணாவிரதம் மூலம் இரண்டே இரண்டு விடயங்கள் தான் நடந்துள்ளன. காவிரித்தாய் சென்னை மெரினாவில் இருந்த உண்ணாவிரதத்தினால் தங்கு தடையின்றி காவிரி தமிழகத்துக்குள் பாய்கிறது. தமிழினத் தலைவர் நான்கு மணி நேரம் பீச் ரோட்டில் இருந்த உண்ணாவிரதத்தால் இலங்கையில் போர் நின்று பிரபாகரனும் ராஜபக்‌ஷேவும் கை குலுக்கினர். வேறு எதுவும் நிகழ்ந்ததாக சரித்திரம் சொல்லவில்லை.

ஆனால் உண்ணாவிரதம் இருந்து மண்ணாகிப்போனவர்கள், போகப்போகிறவர்கள் இருக்கிறார்கள். அதைப் பற்றிப் பார்ப்பதற்கு முன் இந்தத் திரைப்படத்தில் மக்கள் ஹீரோவுக்கு ஆதரவாகத் திரளும்போது காந்தியவாதி நாசர் சொல்வதாக வரும் இந்த வசனத்தை ஹீரோ நினைத்துப் பார்ப்பார் - “நீ ஆயுதம் ஏந்திப் போராடுனா நீ தனியாத்தான் போராடனும். அதுவே அஹிம்சை வழியிலப் போராடுனா உலகமே உன் பின்னாடி நிக்கும்” சத்தியமாக வடிவேலு, விவேக் காமெடிக்குக் கூட இந்தளவுக்கு நான் சிரித்திருக்க மாட்டேன்.

அஹிம்சை வழியில் போராடினான், சாகும் வரை உண்ணாவிரதத்தை ஆயுதமாக ஏந்தினான். ஐயா, உலகம் பின்னால் திரள வேண்டாம். அவனை சாகவிட்டு வேடிக்கை பார்க்காமலாவது இருக்க வேண்டுமே? 26 வயது சாகக் கூடிய வயதா?

சாக விட்டது நமது ராணுவமாய் இருந்தாலும், அது பக்கத்து நாட்டு சமாச்சாரம் என்று சொல்வீர்கள். சரி, பக்கத்து நாடு வேண்டாம். நம் நாட்டிலேயே பார்ப்போம்.

ஐரோம் சர்மிளா. நவம்பர் நான்காம் தேதி வந்தால் அவர் உண்ணாவிரதம் இருக்க ஆரம்பித்து 10 வருடம் நிறைவடையும். எதற்காக உண்ணாவிரதம் இருக்கிறார்? 1958ஆம் வருடம் மணிப்பூர் உட்பட கிழக்கு மாகாணங்களின் மீது இந்திய அரசு நிறைவேற்றிய AFSPA - Armed Forces Special Powers Act - என்ற அடக்குமுறைச் சட்டத்தை இந்திய அரசு வாபஸ் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நியாயமான கோரிக்கையை முன்வைத்து. ஆனால் அரசாங்கம் என்ன செய்கிறது? அவரை வலுக்கட்டாயமாக மருத்துவமனையில் தங்க வைத்து உணவை ட்யூப் மூலம் ஏற்றி வருகிறது. அவர் வாய் வழியாக தண்ணீர் கூட உண்பதில்லை. எத்தனை வருடங்களுக்கு இது தொடரப்போகிறது? அவர் மரணிக்கும் வரையிலா?

இந்த இரு நிகழ்வுகளை வைத்துப் பார்க்கும் போது காந்தி சொல்லிக் கொடுத்த அகிம்சையும் காந்தியமும் எந்த வகையில் நமக்கு உதவும்? முன்னா பாய், ஆயுதம் செய்வோம் போன்ற திரைப்படங்களை எடுப்பதைத் தவிர?

ஒரு படத்தில் சத்யராஜ் சொன்ன வசனம் நினைவுக்கு வருகிறது - “டேய் பேசிக்கலி வெள்ளக்காரன் நல்லவன்டா”